Ὥστε ἐπισκόπους, ἤ κληρικούς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μή συμποσιάζεσθαι εἰ μή δ᾽ ἂν τυχόν ἀνάγκῃ ξενίας διαβάντες ἐκεῖ καταλύσωσι. Καί οἱ λαοί δέ ἀπό τοιουτοτρόπων συμποσίων ὅσον δυνατόν ἐστι κωλυθῶσι.
Ἀναγνωστέον τόν οδ΄ κανόνα τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου, ὃς ἀπαγορεύει τό ἀγάπας γίνεσθαι ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, καί ὅσα ἐκεῖ ἐγράφησαν. Καί οὗτος οὖν ὁ κανὼν τό ἐν ἐκκλησίᾳ συμπόσια γίνεσθαι κωλύει, μᾶλλον δέ καί τό ἐντός ἐκκλησίας ὅλως ἐσθίειν, εἰ μήπου, φησίν, ἐπί ξένης τις ὤν, καί μή ἔχων ὅπου καταλύσει, ἐν ἐκκλησίᾳ ἐξ ἀνάγκης εἰσέλθῃ. Περί τῶν ἐν τῷ παρόντι κανόνι διελήφθη πλατύτερον ἐν τῷ οδ΄ κανόνι τῆς στ΄ συνόδου, καί τά ἐν ἐκείνῳ γραφέντα ἀνάγνωθι. Κληρικός ἐπ’ ἐκκλησίας ἀσυμποσίαστος, εἰ μήπου δι’ ἀνάγκην ξενίας ἐκεῖ καταλύσει. Καί οἱ λαοί δέ τούτου κωλυέσθωσαν. Οὐ δεῖ τούς ἱερούς οἴκους κοινοποιεῖν, καί καταφρονητικῶς περί αὐτούς ἔχειν, καί ἐν αὐτοῖς ἐσθίειν, καί ἀκούβιτα στρωννύειν, καθὼς καί ἐν τῷ εἰκοστῷ ὀγδόῳ κανόνι τῆς ἐν Λαοδικείᾳ συνόδου ἐγράφη, εἰ μήπου τις παροδεύων δι’ ἀνάγκην τοῦτο ποιήσει, μή ἔχων ἀλλαχοῦ καταλύσαι. *Στο Πηδάλιο, ο 42ος κανόνας αντιστοιχεί στον 49ο κανόνα (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Δέν πρέπει οἱ Ἐπίσκοποι, καί Κληρικοί, νά κάμνουν συμπόσια μέσα εἰς τάς ἐκκλησίας, κατά τόν διορισμόν τοῦ παρόντος κανόνος. Ἔξω μόνον νά τρώγουν εἰς αὐτάς, ἂν ἐξ ἀνάγκης εὑρισκόμενοι εἰς ξένον τόπον, δέν ἔχουν τόπον ποῦ νά κονεύσουν. Ἀλλά καί οἱ Λαϊκοί πρέπει νά ἐμποδισθῶσιν ἀπό τοῦ νά κάμνουν τά τοιαῦτα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ συμπόσια. Ἀνάγνωθι καί τόν οδ΄ τῆς στ΄.
