Ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, κύβοις σχολάζων, καί μέθαις, ἤ παυσάσθω, ἤ καθαιρείσθω.
(σχολιασμός του κανόνα στον 43ο των Αποστόλων) (σχολιασμός του κανόνα στον 43ο των Αποστόλων) (σχολιασμός του κανόνα στον 43ο των Αποστόλων) Οἱ ἱερωμένοι πρέπει νά ᾖναι ἔμπροσθεν εἰς ὅλους ζωντανόν παράδειγμα, καί εἰκὼν κάθε εὐταξίας, καί ἀρετῆς, καί παρακίνησις πρός κάθε ἀγαθοεργίαν. Ἀλλ’ ἐπειδή καί μερικοί ἀπό αὐτούς παραστρατίζουσιν ἀπό τό καλόν τήν ἀρετήν, καί καταγίνονται εἰς κύβους, ἤτοι ἀζάρια (κοντά εἰς αὐτά ἐννοοῦνται, καί τά χαρτία, καί ἄλλα παιγνίδια), ἀλλά καί εἰς μέθαις καί φαγοπότια. Διά τοῦτο ὁ παρών Ἀποστολικός Κανὼν διορίζει, ὅτι ὅποιος Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος καταγίνεται εἰς τά τοιαῦτα ἄσεμνα ἔργα, ἤ νά παύσῃ ἀπό αὐτά, ἤ νά καθῄρεται ἀπό τήν ἱερωσύνην.
