Ἐρώτησις. Ἐάν τις κατηχούμενος ὤν, ἀσθενῶν γένηται ἐκφρενής καί μή δύνηται ἑαυτῷ ὁμολογῆσαι τήν πίστιν, καί παρακαλῶσιν οἱ ἴδιοι αὐτοῦ, ἵνα λάβῃ τό ἅγιον βάπτισμα ἕως ζῇ, εἰ ὀφείλει λαβεῖν ἤ οὔ;
Ἀπόκρισις. Ὀφείλει λαβεῖν, ἐάν μή ὑπό πνεύματος ἀκαθάρτου πειράζηται.
Ἡ ἐρώτησις ἦν περί κατηχουμένου καί ἐκ νόσου ἔξω φρενῶν γενομένου, ὥστε μή δύνασθαι αὐτόν ἐρωτώμενον, τάς ἐν τῷ βαπτίσματι ἀποκρίσεις ἀποκρίνασθαι, εἰ δεῖ τοῦτον βαπτίζεσθαι; Ἡ δέ ἀπόκρισις, ὅτι δεῖ βαπτίζεσθαι αὐτόν καί οὕτως ἔχοντα, καί εἰκότως∙ ἐπεί γάρ κατηχούμενος ἦν ἔδειξε προαίρεσιν, ὅτι ἀσπάζεται τήν πίστιν, καί, κᾂν μή ἐν τῷ βαπτίζεσθαι ἀποκρίνηται, ἔφθασε δεῖξαι τήν οἰκείαν προαίρεσιν. Εἰ δέ ὑπό πνεύματος ἀκαθάρτου πειράζεται, οὐ βαπτισθήσεται, φησίν, ἀλλά γενήσεται αὐτῷ καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται. Ὁ κατηχούμενος ἀσθενήσας, καί γενόμενος ἔκφρων, βαπτιζέσθω, εἰ μή δαιμονᾷ. Ἐρωτήθη ὁ Ἅγιος, ἀνίσως πρέπῃ νά βαπτισθῇ τινας κατηχούμενος, ὅστις ἀσθενήσῃ τόσον, ὥστε ὁποῦ, ἀπό τήν ἀσθένειαν νά εὔγῃ ἔξω ἀπό τόν νοῦν του (καθὼς ἀκολουθεῖ ὡς ἐπί τό πλεῖστον εἰς τούς ἔχοντας λοιμικήν) καί δέν δύναται αὐτός μόνος του νά ἀποκριθῇ τάς συνήθεις ἀποκρίσεις τοῦ βαπτίσματος, οἱ δέ συγγενεῖς αὐτοῦ βλέποντες αὐτόν ἔτζι, παρακαλοῦσι διά νά βαπτισθῇ. Ἐπειδή, ἂν καί τότε διά τήν ἀσθένειαν, δέν ἠμπορῇ νά ὁμολογήσῃ τήν πίστιν, καί νά ζητήσῃ τό βάπτισμα, ἄλλ’ ὅμως μέ τό νά ἔγινε προλαβὼν κατηχούμενος, ἔδειξε μέ τοῦτο, ὅτι θέλει καί ἀγαπᾷ τήν τῶν Χριστιανῶν πίστιν, καί τό Βάπτισμα προαιρετικῶς, καί μάλιστα, ὅταν πρό τῆς ἀσθενείας ἐζητει τό βάπτισμα, διά τινας ὅμως αἰτίας ἀνέβαλεν αὐτό, ὡς λέγει ὁ Ζωναρᾶς, ἐν τῇ ἑρμ. τοῦ νβ΄ τῆς Καρθαγ. Πλήν ἀνίσως ἀπό δαιμόνιον ἐνεργούμενος, εὐγῆκεν ἔξω φρενῶν, νά μή βαπτίζεται, ἕως οὗ νά καθαρισθῇ, ὡς προείπομεν. Ἀνάγνωθι, καί τόν οθ΄ Ἀποστολικόν, καί ιβ΄ τῆς ἐν Νεοκαισαρ.
