Περί δέ Σούρ, ἐπειδή ὁ ἐπίσκοπος Ἀπόλλων διεβεβαιώσατο καί ἀπεσταλκέναι τοῦτον καί ἀλλότριον τῆς ἐκκλησίας πεποιηκέναι, ἔστω οὕτως ὡς ἀπεφήνατο ὁ ἐπίσκοπος, χρωμένου ἐκείνου ταῖς οἰκείαις δικαιολογίαις, εἴ γε βούλεται καί μέμφεται τήν ἀπόφασιν τοῦ ἐπισκόπου.


ΒΑΛΣΑΜΩΝ: Κληρικός ἦν ὁ Σούρ τοῦ ἐπισκόπου Ἀπόλλωνος∙ ὃν ὁ ἐπίσκοπος αὐτοῦ ἀπεσταλκέναι τοῦ κλήρου διαβεβαιώσατο, ἀντί τοῦ, ἐκβεβληκέναι. Ἔστω οὖν, φησί, κατά τήν ἐπ᾽ αὐτῷ κρίσιν τοῦ ἐπισκόπου, τοῦ κλήρου ἀλλότριος∙ εἰ δέ αἰτιᾶται τήν τοῦ ἐπισκόπου ἀπόφασιν, χράσθω ταῖς οἰκείαις δικαιολογίαις παρά τῇ συνόδῳ πάντως ἐξ ἧς ἦν καί ὁ ἐπίσκοπος.

ΑΡΙΣΤΙΝΟΣ:    

ΣΥΝΩΨ: Σούρ, ἀλλότριος τοῦ κλήρου γεγονὼς ὑπό τοῦ ἐπισκόπου Ἀπόλλωνος, οὕτως ἔστω. Εἰ δέ τήν ἀπόφασιν αἰτιᾶται δικαιολογείσθω.

ΠΗΔΑΛΙΟΝ: Ὁ Σούρ οὗτος Κληρικός ἦτον τοῦ Ἐπισκόπου Ἀπόλλωνος, ὁ ὁποῖος ἀπεστάλθη1 ἤτοι ἀπεβλήθη ἀπό τόν Κλῆρον (καθὼς ἑρμηνεύει ὁ Βαλσαμών) καί ἀπό τήν ἐκκλησίαν ἐδιώχθη, ὡς ὁ ἴδιος Ἀπόλλων ἐβεβαίωσε. Λέγει λοιπόν ὁ κανὼν οὗτος, ὅτι ἐπειδή τοῦτο οὕτως ἔγινεν, ἂς ᾖναι καθὼς ἐδιώρισεν ὁ Ἐπίσκοπος. Πλήν, ἐάν ὁ Σούρ κατηγορῇ τήν κατ’ αὐτοῦ τοῦ Ἐπισκόπου του ἀπόφασιν, ἂς εἰπῇ τάς δικαιολογίας του, ἐάν θέλῃ, εἰς τήν σύνοδον, μέρος τῆς ὁποίας ἦτον καί ὁ Ἀπόλλων. 1Ἴσως δέ τό ἀπεστάλη δηλοῖ, ὅτι ἔστειλεν ὁ Ἀπόλλων αὐτόν τόν ἴδιον Σούρ πρός τόν Θεόφιλον, καί διά γραμμάτων ἐβεβαίωνεν, ὅτι ἀπέβαλε τόν ἀποσταλέντα ἀπό τόν Κλῆρον.