Τοῖς γάρ παντάπασιν ἀπεγνωσμένοις καί ἀμετανοήτοις, δέρμα τε Αἰθίοπος ἀμετάβλητον κεκτημένοις καί ποικίλματα παρδάλεως, λεχθήσεται τό τῆς ἑτέρας συκῆς· Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπός γένηται εἰς τόν αἰῶνα, διό καί παραχρῆμα ξηραίνεται. Ἀποπληροῦται γοῦν ἐπ᾿ αὐτοῖς καί τό ὑπό τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ εἰρημένον· Διεστραμμένον οὐ δυνήσεται ἐπικοσμηθῆναι καί ὑστέρημα οὐ δυνήσεται ἀριθμηθῆναι, εἰ μή γάρ πρότερον τό διεστραμμένον διορθωθῇ, ἀδύνατόν ἐστιν αὐτό ἐπικοσμηθῆναι, καί εἰ μή πρότερον τό ὑστέρημα ἀναπληρωθῇ, ἀδύνατόν ἐστιν αὐτό ἀριθμηθῆναι. Ὅθεν καί ἐπί τέλους συμβήσεται αὐτοῖς τό λελεγμένον ὑπό τοῦ προφήτου Ἡσαΐου· Καί ὄψονται γάρ, φησί, τά κῶλα τῶν ἀνθρώπων τῶν παραβεβηκότων ἐν ἐμοί, ὁ γάρ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτήσει καί τό πῦρ αυτῶν οὐ σβεσθήσεται καί ἔσονται εἰς ὅρασιν πάσῃ σαρκί. Ἐπεί καί, ὡς προλέλεκται ὑπ᾿ αὐτοῦ, οἱ δέ ἄδικοι ὡς θάλασσα ἀναβεβρασμένη, οὕτω κλυδωνισθήσονται, καί ἀναπαύσασθαι οὐ μή δυνήσονται, καί οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖς ἀσεβέσιν, εἶπεν ὁ Θεός.
Ἅ μέν προείρηται, περί τῶν παραπεπτωκότων εἴρηται καί μεταμελομένων. Κατά δέ τῶν ἀμετανοήτων ἐξ ἀπογνώσεως, ἤ πονηρᾶς γνώμης, καί τά ἐξ ἁμαρτίας μελάνωμα ἀμετάβλητον καί ἀνέκπλυτον ἐχόντων, ὡς οἱ Αἰθίοπες τό ζοφερόν τοῦ δέρματος ἀμετάβλητον, καί ἡ πάρδαλις τά ποικίλματα, τήν κατάραν τῆς ἑτέρας ἐπάγει συκῆς, πρός ἥν ὁ Κύριος ἔφη διά τό ἄκαρπον, Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπός γένηται∙ καί πληροῦσθαι, φησίν, ἐπ᾽ αὐτοῖς τά τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ, λέγοντος∙ Διεστραμμένον οὐ δυνήσεται ἐπικοσμηθῆναι, καί ὑστέρημα οὐ δυνήσεται ἀριθμηθῆναι∙ εἶτα σαφηνίσας τά ῥητά ταῦτα, προστίθησι καί τά τοῦ Ἡσαΐου. Ἅ μέν προείρηται, περί τῶν παραπεπτωκότων εἴρηται καί περί μεταμελομένων. Κατά δέ τῶν ἀμετανοήτων, τήν κατάραν τῆς ἑτέρας συκῆς ἐπάγει, πρός ἥν ὁ Κύριος ἔφη διά τό ἄκαρπον, Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπός γένηται. Οἱ μέν προῤῥηθέντες Κανόνες περί ἀρνησιχρίστων ἐῤῥέθησαν τῶν μετανοούντων, ὁ δέ παρὼν περί ἀρνησιχρίστων διορίζει τῶν μή μετανοούντων, οἵτινες ἀπεγνωσμένοι ὄντες, καί κακόγνωμοι, ἀμετάβλητον ἔχουσι τήν μελανάδα τῆς κακίας των, ὡσάν ὁ Ἀράπης τό μαῦρον δέρμα, καί ἡ πάρδαλις ταῖς παρδαλάδαις της. Εἰς τούτους λοιπόν θέλει ῥηθῇ ἡ κατάρα, ὁποῦ εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τήν ἄκαρπον συκῆν, «μηκέτι ἐκ σοῦ καρπός γένηται εἰς τόν αἰῶνα, καί παρευθύς ἐξηράνθη ἡ συκῆ». Καί πληροῦται εἰς αὐτούς ἐκεῖνο ὁποῦ λέγει ὁ Ἐκκλησιαστής, τό στραβόν πρᾶγμα δέν ἠμπορεῖ νά στολισθῇ μέ ἄλλον τινά στολισμόν, ἂν πρῶτον δηλαδή δέν ἰσασθῇ, καί τό ἐλλιπές πρᾶγμα δέν ἠμπορεῖ νά ἀριθμηθῇ ὡς τέλειον, χωρίς δηλαδή πρῶτον νά ἀναπληρωθῇ. Ὅθεν εἰς τό τέλος τῆς ζωῆς θέλει συμβῇ εἰς αὐτούς ἐκεῖνο ὁποῦ λέγει ὁ Ἡσαΐας ὅτι θέλουν ἰδεῖ οἱ ἄνθρωποι τά κόκκαλα τῶν ἀνθρώπων, ὁποῦ παρέβηκαν τά λόγιά μου, καί μέ ἀρνήθηκαν, καί ὁ σκώληξ αὐτῶν δέν θέλει παύσει ἀπό τό νά τούς κατατρώγῃ, καί τό πῦρ ὁποῦ τούς καίει, δέν θέλει σβεσθῇ. Θέλει δέ πληρωθῇ εἰς αὐτούς καί τό ἄλλο ῥητόν, ὁποῦ πρό τῶν ῥημάτων τούτων εἶπεν ὁ αὐτός Ἡσαΐας. Οἱ ἄδικοι θέλουν φουρτουνιασθοῦν, καί δέν θέλουν εὕρει ἀνάπαυσιν. Διότι εἰς τούς ἀσεβεῖς, δέν εἶναι χαρά, λέγει ὁ Θεός.
