Αἱ κόραι, αἱ παρά τήν γνώμην τοῦ πατρός ἀκολουθήσασαι, πορνεύουσι, διαλλαγέντων δέ τῶν γονέων, δοκεῖ θεραπείαν λαμβάνειν τό πρᾶγμα. Οὐκ εὐθύς δέ εἰς τήν κοινωνίαν ἀποκαθίστανται, ἀλλ᾿ ἐπιτιμηθήσονται τρία ἔτη.
Ὅσαι, φησί, κόραι ἀκολουθήσουσί τισιν ἐρασταῖς αὐτῶν, ἀντί τοῦ, ἐκδῶσιν ἑαυτάς ἑκοῦσαι, παρά γνώμην τῶν πατέρων αὑτῶν, οἷς εἰσιν ὑπεξούσιαι, πορνεύουσιν. Ἐάν δέ καταλλαγῶσιν αὐταῖς οἱ γονεῖς αὐτῶν, καί θελήσωσι συνοικεῖν αὐτάς τοῖς ἐρασταῖς καί φθορεῦσιν αὐτῶν, δοκεῖ θεραπεύεσθαι τό γενόμενον. Τό δέ ἐξ ἀρχῆς κακῶς γενόμενον, ἡ μετά ταῦτα συναίνεσις τῶν γονέων δοκεῖ θεραπεύειν, ὥστε τήν πόρνην εἰς γάμον μετάγεσθαι∙ πλήν οὐκ εὐθύς δεκτή ἔσται ἡ τοιαύτη εἰς κοινωνίαν, ἀλλά μετά τρία ἔτη. Κόρας ἐνταῦθα ὁ ἅγιος τάς ὑπεξουσίας ὀνομάζει. Φησί γοῦν, ὡς, ἐάν τινες κόραι ἐκδώσωσιν ἑαυτάς τοῖς ἐρασταῖς τούτων παρά γνώμην τῶν πατέρων αὐτῶν, καί φθαρῶσιν ὑπ᾽ ἐκείνων, κᾂν γαμικῶς δόξωσι συναφθῆναι, πορνεύουσι, διά τό εἶναι ἀνυπόστατον τόν γενόμενον γάμον τῆς ὑπεξουσίας δίχα γνώμης τοῦ πατρός αὐτῆς. Ἐάν δέ καταλλαγῶσι ταύταις οἱ γονεῖς αὐτῶν, καί θελήσωσι συνοικεῖν ταύτας τοῖς ἐρασταῖς, δοκεῖ θεραπεύεσθαι τό πρᾶγμα∙ τό γάρ ἐξ ἀρχῆς κακῶς γεγονός, ἡ μετά ταῦτα συναίνεσις τῶν γονέων δοκεῖ θεραπεύειν, ὥστε τήν πορνείαν εἰς γάμον μετάγεσθαι. Πλήν οὐκ εὐθύς δεκτή ἐστιν ἡ τοιαύτη εἰς κοινωνίαν, ἀλλά μετά τρία ἔτη. Ἐνταῦθα δέ μή θεματίσῃς ἁρπαγήν γενέσθαι ἐπί τῇ κόρῃ∙ ἔμαθες γάρ ἀπό τοῦ λ΄ κανόνος καί ἐξ ἑτέρων, ὅτι ἁρπαγῆς γενομένης εἴτε μετά γνώμης τῆς γυναικός, εἴτε καί χωρίς γνώμης ἐκείνης, γάμος οὐ συνίσταται, κᾂν οἱ ἔχοντες αὐτούς ὑπεξουσίους συναινῶσιν∙ ἀλλά θεμάτισον δίχα ἁρπαγῆς ἀκολουθῆσαι τήν ὑπεξουσίαν τῷ φθορεῖ∙ διά γάρ τοῦτο καί ἡ μετά ταῦτα συναίνεσις ποιεῖ ἀνεύθυνον τόν γάμον. Ταῦτα δέ, ὡς ἐμοί δοκεῖ, χώραν εἶχον, ὅταν συναινέσει μόνῃ συνίστατο ὁ γάμος. Σήμερον γάρ, ἐπεί μετά ἱερολογίας γίνεται, κᾂν συναινέσωσιν οἱ γονεῖς, γάμος μετά ἱερολογίας οὐ γενήσεται, εἰ μή πληρωθῶσι τά τοῦ ἐπιτιμίου τρία ἔτη, ἤ παρά τοῦ ἐπισκόπου κατά τήν οἰκείαν ἐπίκρισιν στενοχωρηθῶσιν. Ἱερολογίας δέ ἀνυποστάτως γενομένης ἐπί ἀνήβῳ κόρῃ, καί μετά ταῦτα τῶν γαμικῶς ἱερολογηθέντων στοιχούντων τῷ γάμῳ, συνεζητήθη, εἰ τά τικτόμενα ἐξ αὐτῶν γνήσιά εἰσι καί νόμιμα. Ἔλεγον γάρ τινες, ὡς, ἐπεί ἀρχῆθεν ἀνυπόστατος ἦν ὁ γάμος διά τήν ἀνηβότητα τῆς κόρης, τά δέ ἐξ ἀρχῆς ἀνυπόστατα ἐκ τῶν μετά ταῦτα συμβαινόντων οὐ βεβαιοῦται, καθὼς ὁ νόμος φησίν, ἐξ ἀνάγκης, εἰ μή γένηται δευτέρα ἱερολογία, οὐδέ νομίμως τούτους συνάπτεσθαι εἴποι τις. Τό αὐτό δέ ἔλεγον ὀφείλειν γίνεσθαι καί εἰς τήν ὑπεξουσίαν τήν παρά γνώμην τοῦ πατρός ἱερολογηθεῖσαν, διενιστάμενοι, ὡς, κᾂν μετά ταῦτα συναινέσῃ ὁ ἔχων αὐτήν ὑπεξουσίαν, γάμος οὐ συσταίη, εἰ μή καί ἡ ἱερολογία γένηται. Ὁ δέ μακαρίτης κύριος Κωνσταντῖνος ὁ Νικαεύς, ἐπί μέν τῆς ὑπεξουσίας ἔλεγε μή δεῖσθαι δευτέρας ἱερολογίας διά τό καταφρόνησιν μόνην προσώπου, ἤτοι τοῦ πατρός, γενέσθαι, καί ταύτην διά τῆς, συναινέσεως περιαιρεθῆναι∙ ἐπί δέ τῆς ἀνήβου, ἤθελε δευτέραν γενέσθαι ἱερολογίαν, διά τό ἀθετηθῆναι κοινόν νόμιμον, καί μή ἄλλως θεραπεύεσθαι, εἰ μή μετά διόρθωσιν∙ ὅπερ ἐμοί οὐ δοκεῖ. διά τό σέβας τό πρός τήν ἱερολογίαν. Παρά γνώμην πατρός ἡ ἀκολουθήσασα, πόρνη κρίνεται. Εἰ δέ καί οἱ γονεῖς διαλλαγεῖεν, καί τό γεγονός θεραπείαν ἔχειν δοκεῖ, ὅμως τριετίαν ὑποπιπτέτω. Οἱ ὑπεξούσιοι παρά γνώμην τῶν ἐχόντων αὐτούς ὐπεξουσίους συναλλάττειν γάμον οὐ δύνανται∙ εἰ δέ καί συναλλάξουσιν, οὐδέν ἔπραξαν, ἀλλ᾽ ἀνίσχυρόν ἐστι τό συνάλλαγμα. Ὑπόκεινται δέ καί τῷ τῆς πορνείας ἐπιτιμίῳ αἱ παρά γνώμην τῶν πατέρων αὐτῶν ἀκολουθήσασαί τισιν ἀνδράσι κόραι. Εἰ δέ καί μετά ταῦτα οἱ γονεῖς τό παρά γνώμην αὐτῶν γενόμενον συνοικέσιον δέξονται, καί θελήσουσι μένειν ἄλυτον, ὅμως διά τό ἐξ ἀρχῆς μή κατά γνώμην αὐτῶν γενέσθαι, οὐκ εὐθύς εἰς κοινωνίαν παραδεχθήσονται, ἀλλ᾽ ἐπί τριετίαν ἐπιτιμηθήσονται. Διορίζει ὁ παρών κανών, ὅτι ὅσαι κόραι καί παρθένοι, ὑπεξούσιοι οὖσαι εἰς τόν πατέρα των, παρά γνώμην αὐτοῦ ἠκολούθησαν, ἤτοι θεληματικῶς ἀφ’ ἑαυτῶν ἔδωκαν τόν ἑαυτόν των εἰς τούς ἀγαπητικούς των, αὐταί πορνεύουσι, καί οὐχί ὑπανδρεύονται. Ἐάν δέ μετά ταῦτα διαλλαγῶσι, καί συναινέσουν οἱ γονεῖς τῶν τοιούτων παρθένων, εἰς τό νά συγκατοικοῦν μέ αὐτάς οἱ ἀγαπητικοί, καί φθορείς αὐτῶν, φαίνεται μέν, ὅτι τό ἐξ ἀρχῆς γεγενημένον ἰατρεύεται, καί ἡ πορνεία αὐτῶν εἰς γάμον καί ὑπανδρείαν μεταβάλλεται,1 ὅμως δέν συγχωροῦνται καί παρευθύς νά μεταλαμβάνουν οἱ τοῦτο ποιοῦντες ἄνδρες τε καί γυναῖκες, ἀλλά κανονίζονται τρία ἔτη. 1Διό καί Λέων, καί Κωνσταντῖνος οἱ βασιλεῖς ἐν τῇ συντόμῳ ἐκλογῇ τῶν νόμων ὁρίζουν τόν γάμον, ὅτι συνίσταται ἐγγράφως, ἤ ἀγράφως ὅταν ὁ μέν ἄνδρας ᾖναι χρόνων ιε΄, ἡ δέ γυνή ιγ΄, καί θέλουσιν ἕνας τόν ἄλλον, προηγουμένης ὅμως καί τῆς θελήσεως τῶν γονέων αὐτῶν, (τίτλ. ιβ΄, σελ. 101 τοῦ β΄ βιβλ. Γιούρ. Γραικ.). Ὅθεν οὐδέ μετά τήν διαλλαγήν τῶν γονέων, οἱ νόμοι δέν συγχωροῦν νά γίνεται τό συνοικέσιον τοῦτο. Βασιλ., βιβλ. ξ΄, τίτλ. νη΄.
