Ὥστε ἐπισκόπους, καί πρεσβυτέρους, καί διακόνους μή χειροτονεῖσθαι, πρίν ἤ πάντας τούς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῶν Χριστιανούς ὀρθοδόξους ποιήσωσιν.
Οἱ ἐπίσκοποι χρέος ἔχουσι διδάσκειν, καί μετάγειν τούς ἀπίστους εἰς πίστιν, καί τούς σφαλλομένους περί τά δόγματα Χριστιανούς ὁδηγεῖν εἰς ὀρθοδοξίαν∙ ὁμοίως καί οἱ πρεσβύτεροι, καί οἱ διάκονοι. Ἐάν δέ τις, αὐτός μέν εἴη Χριστιανός, τούς δ’ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, οἷον γυναῖκα, καί παῖδας, καί οὓς πρός ὑπηρεσίαν ἔχει, ἤ ἀπίστους ὄντας παρορᾷ, ἤ αἱρετικούς, τοῦτον μήτε ἐπίσκοπον, μήτε πρεσβύτερον, μήτε διάκονον γίνεσθαι λέγει ὁ κανών∙ ὃς γάρ τούς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ διδάξαι, καί μεταστρέψαι ἐκ κακοδοξίας εἰς ὀρθοδοξίαν οὐ δύναται, ἤ οὐ βούλεται, πῶς οὗτος ἑτέρους διδάξει; καί αὐτός δέ ἀμφίβολος ἂν περί τήν πίστιν λογίζοιτο. Καί ὁ μέγας δέ Παῦλος, Τιμοθέῳ γράφων, φησίν∙ Εἴ τις τοῦ ἰδίου οἴκου προστῆναι οὐ δύναται, πῶς ἐκκλησίας Θεοῦ ἐπιμελήσεται; Ὁ μέν παρὼν κανὼν κωλύει χειροτονεῖσθαί τινα, πρό τοῦ γενέσθαι ὀρθοδόξους Χριστιανούς τούς σύν αὐτῷ κατοικοῦντας ἀπίστους ἤ αἱρετικούς∙ ἕτεροι δέ κανόνες κολάζουσι καί αὐτό τοῦτο τό συνδιάγειν ὀρθόδοξον μετά ἀπίστων ἤ αἱρετικῶν. Εἰ γοῦν λαϊκῷ οὐκ ἐφεῖται κοινωνεῖν μετά ἀπίστου ἤ αἱρετικοῦ, πολλῷ πλέον ἐπισκόπῳ ἤ κληρικῷ τοῦτο οὐ παραχωρηθήσεται. Διό οὐ μόνον οὐ κληρωθήσεται ὀρθόδοξος διάγων μετά ἀπίστου ἤ αἱρετικοῦ, ἀλλά καί τῆς κοινωνίας ἐκβληθήσεται∙ ὁ γάρ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ, ἀκοινώνητος ἐστί. Καί ταῦτα μέν περί τῶν ἀπό γένους ὀρθοδόξων καταγομένων. Περί γάρ τῶν ἐξ ἀπίστων εἰς τήν ἁγίαν καί ἀληθῆ ἡμετέραν πίστιν γραφέντων, ἀνάγνωθι τό ι΄ κεφ., τοῦ α΄ τίτλου τοῦ παρόντος συντάγματος, καί τά ἐν αὐτῷ∙ καί τόν οη΄ κανόνα τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου. Οὐ χειροτονεῖται ὁ μή τοῖς εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ πάντας ὀρθοδόξους ποιήσας. *Στο Πηδάλιο, ο 36ος κανόνας αντιστοιχεί στον 43ο κανόνα (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Ἂν οἱ Ἐπίσκοποι, καί Διάκονοι, καί Πρεσβύτεροι χρέος ἔχουν νά διδάσκουν ὅλους τούς ἄλλους ἀπίστους, καί κακοδόξους, καί νά ὁδηγοῦν αὐτούς εἰς τήν ὀρθοδοξίαν, πόσῳ μᾶλλον τούς ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτῶν ὄντας, ἀπίστους, καί αἱρετικούς, παῖδας, τυχόν, ἡ γυναῖκας, ἤ δούλους; διά τοῦτο ὁ παρών Κανών διορίζεται, ὅτι αὐτοί νά μή χειροτονοῦνται Ἐπίσκοποι, ἤ Πρεσβύτεροι, ἤ Διάκονοι, ἂν πρῶτον δέν κάμουσι Χριστιανούς ὀρθοδόξους ὅλους τούς οἰκιακούς αὐτῶν. «Εἴς τις γάρ, φησίν ὁ Παῦλος, τοῦ ἰδίου οἴκου προστῆναι οὐκ οἶδε, πῶς ἐκκλησίας θεοῦ ἐπιμελήσεται». (α΄ Τιμοθ., κεφ. γ΄, στ΄).
