Μηδένα τῶν ξένων ἐπισκόπων, ἤ πρεσβυτέρων, ἤ διακόνων ἄνευ συστατικῶν προσδέχεσθαι· καί ἐπιφερομένων δέ αὐτῶν, ἀνακρινέσθωσαν· καί εἰ μέν ὦσι κήρυκες τῆς εὐσεβείας, προσδεχέσθωσαν· εἰ δέ μή γε, τά πρός χρείαν αὐτοῖς ἐπιχορηγήσαντες, εἰς κοινωνίαν αὐτούς μή προσδέξησθε· πολλά γάρ κατά συναρπαγήν γίνεται.
Τούς ἐν ἑτέρᾳ χώρᾳ ἀπιόντας ἑτέρωθεν ἱερωμένους, ἀπαγορεύει ὁ κανών χωρίς συστατικῶν δέχεσθαι. Εἰ δέ καί συστατικά ἐπιφέροιντο, οὐδέ τότε ἀβασανίστως τούτους προσίεσθαι συγχωρεῖ, ἀλλ’ ἀνακρίνειν, εἰ ὀρθόδοξοι εἶεν, (ἴσως γάρ ἠγνόησεν ὁ δούς τήν συστατικήν ἐπιστολήν, ὅτι σφάλλονται πρός τήν πίστιν)∙ καί τοιούτους ὄντας προσδέχεσθαι, καί συγκοινωνεῖν αὐτοῖς. Εἰ δ’ ἀμφίβολοι περί τά ὀρθά δόξουσι δόγματα, τήν μετ’ αὐτῶν συνδιαγωγήν παραιτεῖσθαι παρακελεύεται∙ χορηγεῖν δέ τά πρός χρείαν αὐτοῖς, καί οὕτως ἐκπέμπειν. Τό γάρ τῶν πρός τό ζῆν ἀναγκαίων ἐπιδεεῖς ὄντας αὐτούς παρορᾶν, καί οὕτως ἀπολύειν, ἀφιλάνθρωπον ἐκρίθη τοῖς Ἀποστόλοις, καί ἅμα φειδωλίαν κατηγοροῦν τῶν μή προσδεξαμένων αὐτούς. Τό δίχα συστατικῶν γραφῶν μή προσδέχεσθαι τούς ξένους ἐπισκόπους, ἤ πρεσβυτέρους, ἤ διακόνους, προεδιδάχθημεν. Ἀρτίως δέ διορίζεται ὁ κανών ἀνακρίνεσθαι τούτους περί εὐσεβείας, καί συστατικά ἔχοντας∙ καί ἤ προσδέχεσθαι εἰς κοινωνίαν ὀρθοδόξους ὄντας, ἤ παραιτεῖσθαι, ὡς ἀμφιβόλους∙ τροφῆς δέ αὐτούς μή ἀποστερεῖν ὥρισται∙ καί ὁ μέν παρών κανών ταῦτα. Ἐξ ἑτέρων δέ κανόνων μαθήσῃ, ὅτι κᾂν συστατικά τινες ἐπιφέρωνται, καί οὐδέ περί τήν ὀρθοδοξίαν ἀμφίβολοι ὦσιν, ἀλλά καί οὕτως ἀπολυτικάς γραφάς τῶν οἰκείων ἐπισκόπων ἐμφανίζειν ὀφείλουσιν, εἰ δέ μή, οὐ παραχωρηθήσονται ἱερουργεῖν∙ τό μέν γάρ ἱερωθῆναι αὐτούς διά τῶν συστατικῶν γραφῶν ἐλέγχεται∙ τό δέ ἐκχωρηθῆναι ἐπί ξένης ἱερουργεῖν, οὐκ ἀπό τούτων, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἀπολυτικῶν γραμμάτων παρίστανται. Διά γάρ τοῦτο, ὡς ἔοικε, καί ὁ παρών κανών κοινωνίας μόνης ἐμνήσθη, οὐ μήν καί λειτουργίας, ὡς τῶν προσκομιζόντων συστατικάς μόνας γραφάς ἐκκλησιάζειν ἐπί ξένης μή κωλυομένων. Ξένος ἱερεύς δίχα συστατικῶν οὐ προσδέχεται∙ καί ἐλθών ἐπανακρίνεται, καί εἰ μέν ὀρθοτομῶν, προσίεται∙ εἰ δ’ οὔ, τά πρός χρείαν ἐφοδιαζόμενος ἀποπέμπεται. Ἄνευ συστατικῶν οὐ δεῖ ξένον ἱερέα προσδέχεσθαι∙ εἰ δέ καί συστατικά ἐπιφέρηται, δέον αὐτόν καί οὕτως ἐπανακρίνεσθαι. Καί εἰ μέν εὐσεβής ἀναμφιβόλως εὑρεθῇ, προσίεσθαι τοῦτον∙ εἰ δ’ ἀμφιβάλλεται, τά πρός διοίκησιν ἐπιχορηγεῖσθαι αὐτῷ, καί ἀποπέμπεσθαι. Εἰς τόν ιβ΄ αὐτῶν Κανόνα διορίζουσιν οἱ Ἀπόστολοι νά μήν δέχηται κᾀνένας ξένος Κληρικός ἀπό ἄλλον Ἐπίσκοπον, χωρίς νά ἔχῃ γράμματα συστατικά. Καί εἰς τόν παρόντα δέ Κανόνα παρομοίως τοῦτο αὐτό διορίζουσι, μέ κᾂποιαν προσθήκην, λέγοντες∙ Κᾀνένας ξένος Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος δέν πρέπει νά προσδέχηται ἀπό ἄλλους Ἐπισκόπους, χωρίς νά ἐπιφέρῃ γράμματα, ὁ μέν Ἐπίσκοπος τοῦ Μητροπολίτου του, ὁ δέ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος τοῦ Ἐπισκόπου, ἤ Μητροπολίτου του, συστατικά καί τῆς πίστεως, καί τῆς καλῆς ζωῆς, μάλιστα δέ τῆς κατηγορηθείσης αὐτοῦ ὑπολήψεως. Ἀλλά καί ἂν ἐπιφέρωσι μαζή τους τά τοιαῦτα συστατικά, πάλιν ἂς ἐξετάζωνται ἂν ᾖναι ὀρθόδοξοι ἤ ὄχι∙ διότι ἴσως νά σφάλλωσιν εἰς τήν πίστιν. Καί ἐκεῖνος ὁποῦ ἔδωκεν εἰς αὐτούς τά συστατικά γράμματα, τό σφάλμα τοῦτο δέν ἤξευρεν. Ἐάν δέ ἐξεταζόμενοι εὑρεθῶσιν ὅτι εἶναι κήρυκες τῆς ὀρθοδοξίας καί εὐσεβείας, τότε ἂς προσδέχωνται εἰς κοινωνίαν, (ἂς μή συγχωροῦνται ὅμως καί νά συναριθμηθῶσιν εἰς κᾀμμίαν ἐκεῖσε Ἐκκλησίαν, καί νά ἐνεργῶσι τά τῆς ἱερωσύνης, χωρίς νά ἔχουν κοντά εἰς τά συστατικά γράμματα, καί γράμμα ἀκόμη ἀπολυτικόν, καί δηλωτικόν, ὅτι ἔχουν τήν ἄδειαν νά ἐνεργοῦν, ὅπου ὑπάγουν, τό τῆς ἱερωσύνης λειτούργημα, κατά τόν ιζ΄ τῆς στ΄). Εἰ δέ καί ἤθελαν εὑρεθῇ κακόδοξοι καί αἱρετικοί, μή συγκοινωνήσετε, λέγει, μέ αὐτούς∙ ἀλλά δότε εἰς αὐτούς τά χρειώδη καί ἀναγκαῖα, καί ἀποστείλατέ τους νά ὑπάγουν∙ διότι ἄτοπα ἀκολουθοῦν ἀπό τούς τοιούτους ξένους κατά συναρπαγήν, μέ τό νά μή γίνηται περί αὐτῶν ἡ πρέπουσα ἔρευνα. Ὅρα καί τήν ὑποσημείωσιν τοῦ ιβ΄ κανόνος τῶν Ἀποστόλων.
