Τοῖς δέ μηδ᾿ ὅλως μηδέν τι τοιοῦτον πεπονθόσι, μηδέ ἐνδειξαμένοις καρπόν πίστεως, ἀλλ᾿ αὐτομολήσασι πρός τήν κακίαν, προδεδομένοις ὑπό δειλίας καί φόβου, νῦν δέ εἰς μετάνοιαν ἐρχομένοις, ἀναγκαῖόν ἐστι καί ἁρμόζον, τήν τῆς ἀκάρπου συκῆς παραβολήν παραθέσθαι, ὡς ὁ Κύριος λέγει· Συκῆν εἶχέ τις πεφυτευμένην ἐν τῷ ἀμπελῶνι αὐτοῦ καί ἦλθε καρπόν ζητῶν ἐν αὐτῇ καί οὐχ εὗρεν. Εἶπε δέ πρός τόν ἀμπελουργόν· Ἰδού, τρία ἔτη ἀφ᾿ οὖ ἔρχομαι ζητῶν καρπόν ἐν τῇ συκῇ ταύτῃ καί οὐχ εὑρίσκω· ἔκκοψον αὐτήν, ἵνα τί καί τήν γῆν καταργεῖ; Ὁ δέ ἀποκριθείς λέγει αὐτῷ· Κύριε, ἄφες αὐτήν καί τοῦτο τό ἔτος, ἕως ὅτου σκάψω περί αὐτήν, καί βάλω κόπρια· κᾂν μέν ποιήσῃ καρπόν, εἰ δέ μή γε, εἰς τό μέλλον ἐκκόψεις αὐτήν. Ἣν πρό ὀφθαλμῶν λαβόντες, ἐνδειξάμενοί τε καρπόν ἄξιον τῆς μετανοίας ἐν τῷ διαστήματι τοῦ τοσούτου χρόνου, μᾶλλον ὠφεληθήσονται.
Ὅσοι δέ, φησι, μή τι ὑποστάντες ἀλγεινόν, διά φόβον μόνον καί δειλίαν ηὐτομόλησαν, ἀντί τοῦ, αὐτοί ἑκόντες προσῆλθον τῇ κακίᾳ, εἶτα εἰς μετάνοιαν ἀπεῖδον, τοῖς τοιούτοις ἡ τῆς συκῆς ἁρμόσει παραβολή κατά τό Εὐαγγέλιον∙ ἥν λαβόντες πρό ὀφθαλμῶν, καί καρπόν ἄξιον μετανοίας ἐπί τοσοῦτον χρόνον δόντες, ὠφεληθήσονται, ἤγουν ἐπί τετραετίαν∙ ὁ γάρ Κύριος, τρία ἕτη, ἔφησεν, ἔρχομαι πρός αὐτήν ζητῶν καρπόν, καί οὐχ εὑρίσκω∙ ὁ δέ ἀμπελουργός, Ἄφες αὐτήν, εἶπε, Κύριε, καί τοῦτο τό ἔτος. Τούς μέν τοι διά φόβον μόνον καί δειλίαν αὐτομολήσαντας, εἶτα εἰς μετάνοιαν ἀπιδόντας, διά τριετίας ἐπιτιμᾷ ὁ κανὼν, κατά τήν ἐν Εὐαγγελίοις παραβολήν τῆς συκῆς. Ὁ γάρ Κύριος, Τρία ἔτη, ἔφησεν, ἔρχομαι πρός αὐτήν ζητῶν καρπόν, καί οὐχ εὑρίσκω∙ ὁ δέ ἀμπελουργός, Ἄφες, εἶπεν, αὐτήν, Κύριε καί τοῦτο τό ἔτος. Ἐκεῖνοι δέ, ὁποῦ χωρίς νά πάθουν κᾀνένα δεινόν ἀπό τά προειρημένα, ἀλλά θεληματικῶς ἀπό λόγου των ἐπῆγαν, καί ἀρνήθησαν διά φόβον μόνον, καί δειλίαν, καί τώρα μετανοοῦν. Διά τοῦτο, οὕτω διορίζει ὁ παρών κανών, ὅτι πρέπει νά ἔχουν ἔμπροσθεν εἰς τούς ὀφθαλμούς τοῦ νοός των τήν συκῆν ἐκείνην, εἰς τήν ὁποίαν ἐρχόμενος ὁ οἰκοκύρης αὐτῆς τρεῖς χρόνους, καί μήν εὑρίσκωντας καρπόν, ἐζήτει νά κόψῃ ἀπό τήν ῥίζαν αὐτήν, ἵνα μή καί τόν τόπον κάμνῃ μάταιον, καί ἀργόν. Ὁ δέ ἀμπελουργός παρεκάλεσεν αὐτόν νά τήν ἀφήσῃ ἀκόμη καί τόν τέταρτον χρόνον, καί ἂν δέν κάμῃ καρπόν, τότε νά τήν κόψῃ. Ταύτην, λέγω, τήν παραβολήν τοῦ Κυρίου, καί οἱ ἀφ’ ἑαυτῶν ἀρνηθέντες, μελετῶντες, καί καρπόν ἄξιον τῆς μετανοίας δείξαντες εἰς τέσσαρας χρόνους, θέλουν ἐκ τούτου ὠφεληθοῦν. Ἀνάγνωθι καί τόν ια΄ τῆς α΄.
