Οὐκ ἰδού Ἄχαρ ὁ τοῦ Ζαρᾶ πλημμελείᾳ ἐπλημμέλησεν ἀπό τοῦ ἀναθέματος, καί ἐπί πᾶσαν συναγωγήν Ἰσραήλ ἐγενήθη ἡ ὀργή; καί εἷς μόνος οὗτος ἥμαρτε, μή μόνος ἀπέθανεν ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὐτοῦ; Ἡμῖν δέ πᾶν τό μή ἡμέτερον, ἀλλά ἀλλότριον τῷ καιρῷ τούτῳ κέρδος, ἀνάθεμα νενομίσθαι προσήκει. Κᾀκεῖνος μέν γάρ ὁ Ἄχαρ, ἐκ τῆς προνομῆς ἔλαβε· καί αὐτοί νῦν ἐκ προνομῆς. Κᾀκεῖνος μέν τά τῶν πολεμίων· οἱ δέ νῦν τά τῶν ἀδελφῶν, κερδάναντες ὀλέθριον κέρδος.
Ἐν τῇ βίβλῳ Ιησοῦ τοῦ Ναυῆ γέγραπται, ὅτι πολιορκῶν ὁ Ἰησοῦς οὗτος τήν Ἱεριχώ, πάντα τά ἐν αὐτῇ ἀνάθεμα ἐπηγγείλατο εἶναι Θεῷ. Ἑαλωκυίας δέ τῆς πόλεως, ὁ Ἄχαρ, χρυσόν, καί τι ὕφασμα ὑφελόμενος, κατέχωσεν αὐτά ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ∙ ὀργισθέντος δέ τοῦ Θεοῦ, διά τοῦτο, ἡττήθησαν μετά ταῦτα ἐν πολέμῳ οἱ Ἰσραηλῖται, καί ἔπεσον πολλοί. Ζητουμένου δέ τοῦ αἰτίου τῆς τοῦ Θεοῦ ὀργῆς, ὁ κλῆρος ἐπί τόν Ἀχαρ ἔπεσε∙ κᾀκεῖνος ἀνακρινόμενος ὡμολόγησε τό κλέμμα, καί τά κλαπέντα, προήνεγκε∙ καί ἐλιθοβολήθη αὐτός τε καί ἡ γυνή, καί οἵ παῖδες αὐτοῦ, καί ἡ σκηνή, καί τά ζῶα. Ἰδού οὖν, φησίν, εἷς ἥμαρτε, καί ἀπώλοντο ἐν τῷ πολέμῳ Ἰσραηλῖται πολλοί∙ καί αὖθις οὐκ ἐκεῖνος μόνος ἀπέθανεν, ἀλλά καί οἱ ἐκείνου πάντες. Εἶτα καί ἐξαίρει ὁ μέγας οὗτος Πατήρ τήν τότε πλεονεξίαν, καί χείρονα εἶναι κατασκευάζει ἁμαρτίαν παρἁ τήν τοῦ Ἄχαρ, συγκρίνων ἄμφω∙ καί γάρ ὁ Ἄχαρ, φησίν, ἐκ προνομῆς ἔλαβεν ἅ ὑφείλετο, καί οὗτοι ὁμοίως ἐκ προνομῆς∙ ἀλλ᾽ ἐκεῖνος μέν τά τῶν πολεμίων ἔλαβεν∙ οὗτοι δέ τά τῶν ἀδελφῶν, ὅπερ μεῖζον ποιεῖ τό κακόν. Εἶτα ἐπιφέρει, ὥς τινων λεγόντων, ὅτι εὕρομεν ταῦτα ἐῤῥιμμένα τυχόν, μή τινος ἀντιποιουμένου αὐτῶν, καί οὔτε ᾓδειμεν τίνων ἦσαν, καί ἀντιτίθησιν αὐτοῖς τά τοῦ Δευτερονομίου, καί τά τῆς Ἐξόδου, καί φησί. Εἰπών ὁ ἅγιος ἀποκηρύττεσθαι τῶν πιστῶν τούς ἁρπάσαντας τά τοῖς αἰχμαλωτισθεῖσι διαφέροντα, καί ἀπό τῆς βαρβαρικῆς λεηλασίας περιλειφθέντα, καί ὅτι διά τούς οὕτω πολλάκις πταίσαντας καί μή διορθωθέντας, καί εἰς τόν λαόν ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἐπισωρευθῇ, ἐπιφέρει πρός κατασκευήν τούτων τήν ἐν τῇ βίβλῳ τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ γεγραμμένην ἱστορίαν περί τοῦ Ἄχαρ. Ἱστορεῖται γάρ, ὡς τοῦ Ἰησοῦ ἐπαγγειλαμένου ἀνατεθειμένα εἶναι τῷ Θεῷ πάντα τά ἀπό τῆς Ἰεριχοῦντος σκυλευθησόμενα, ὁ Ἄχαρ μετά τήν ἅλωσιν τῆς πόλεως Ἰεριχοῦντος, γλῶτταν χρυσῆν, καί ὕφασμά τι ὑφελόμενος, κατέχωσεν αὐτά ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ∙ ὀργισθέντος δέ τοῦ Θεοῦ διά τοῦτο, ἡττήθησαν οἱ Ἰσραηλῖται. Ὅτι δέ ἄδηλος ἦν ἡ αἰτία τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ, γέγονε κλῆρος, καί ἔπεσεν ἐπί τόν Ἄχαρ. Κᾀκεῖνος ἀνακρινόμενος ὡμολόγησε τό κλέμμα, καί τά κλαπέντα προήνεγκε∙ καί ἐλιθοβολήθη αὐτός τε καί πάντες οἱ περί αὐτόν, καί τά ζῶα, καί πᾶσα ἡ ἀποσκευή αὐτοῦ∙ καί φησιν, Ἰδού, εἷς ἥμαρτε, καί ὑφείλετο ἀπό τοῦ ἀναθέματος τῶ Θεῷ, καί διά τήν ἁμαρτίαν ἐκείνου, ἀπώλοντο ἐν τῷ πολέμῳ πολλοί ἐκ τῆς συναγωγῆς τῶν Ἰσραηλιτῶν∙ καί αὖθις ἡ ἐκδίκησις γέγονεν οὐκ εἰς ἐκεῖνον μόνον, ἀλλά καί εἰς πάντας τούς ἐκείνου. Πρός δέ τόν ἴσως εἰπόντα διαφοράν εἶναι τῶν ἀνατεθειμένων τῷ Θεῷ, καί τῶν διαφερόντων ἰδιώταις, ἀντικαθίσταται ὁ ἅγιος, καί κατασκευάζει χείρονα ἐκείνης τῆς πλεονεξίας εἶναι τήν παροῦσαν ἁρπαγήν∙ ὅτι τε τά ἐν τῷ καιρῷ τῆς λεηλασίας τῶν βαρβάρων περιλειφθέντα πράγματα τῶν ἀδελφῶν, ὡς ἀνατεθειμένα τῷ Θεῷ λογίζονται, καί ὅτι, κᾂν ἰσότητα ἔχωσι τά παρά τοῦ Ἄχαρ ἀποσυληθέντα, καί τά παρά τούτων ἁρπαγέντα, διά τό ἐκ προνομῆς, ἤτοι αἰχμαλωσίας, καί ἀμφότερα ἀποκερδανθῆναι, ἀλλ᾽ ἡ ἐκ τούτων αἰτία, μείζων ἐστίν∙ ὁ μέν γάρ Ἄχαρ, τά τῶν πολεμίων ὑφείλετο, οἱ δέ νῦν πλεονεκτήσαντες, τά τῶν ἀδελφῶν ἥρπασαν, τήν συμφοράν τούτων, κέρδος ὀλέθριον ἡγησάμενοι. Σημείωσαι τά παρόντα διά τούς ἁρπάζοντας τά τῶν ἐκκλησιῶν, καί τά τῶν μοναστηρίων, καί ἁπλῶς διά τούς ἰδιουμένους πάντα τά ἀνατεθειμένα τῷ Θεῷ, *Στο Πηδάλιο, ο 3ος κανόνας αντιστοιχεί στον 4ο κανόνα (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Φέρει εἰς παράδειγμα διά τοῦ παρόντος κανόνος ὁ Ἅγιος τόν Ἄχαρ, τόν υἱόν Ζαρᾶ, ὁ ὁποῖος μέ τό νά κλέψῃ ἀπό τά κούρση τῆς Ἱεριχώ τά εἰς τόν Θεόν ἀφιερωθέντα, ὕφασμά τι παρδαλόν, καί διακόσια δίδραχμα ἀργυρίου, καί μίαν γλῶσσαν χρυσῆν, καί νά τά κρύψῃ εἰς τήν τένταν του, ὠργίσθη ὁ Θεός εἰς τούς Ἰσραηλίτας, καί ἐνικήθησαν εἰς τόν πόλεμον, ὁποῦ ἔκαμαν ἐν τῇ πόλει Γαί, τριανταέξ φονευθέντες, καί τρεῖς χιλιάδες διωχθέντες, καί συντριφθέντες. Λοιπόν καθὼς ὁ Ἄχαρ οὗτος, ἕνας μόνος ἔκλεψε καί ἥμαρτε, μά μόνος αὐτός δέν ἀπέθανεν, ἀλλά τόσοι, καί τόσοι, τοιουτοτρόπως καί οἱ τά τῶν σκλαβωθέντων κλέψαντες, δέν θέλουν ἀφανισθῇ αὐτοί μόνοι, ἀλλά θέλουν συναφανίσουν καί ἄλλους πολλούς. Διά τί καί αὐτοί ἀπό τά πράγματα τά ἀφιερωθέντα εἰς τόν Θεόν ἔκλεψαν, ὡς ἐκεῖνος τότε (τά γάρ ὑπό τῶν Βαρβάρων ἀφεθέντα ξένα πράγματα, ὡς Θεῖον ἀφιέρωμα πρέπει νά νομίζωνται) καί ἀπό τήν προνομήν καί τά κούρση τά ἥρπασαν, ὡς καί ἐκεῖνος τότε. Τί λέγω, ὡς ἐκεῖνος; ἐτοῦτοι εἶναι χειρότεροι καί ἀπό ἐκεῖνον. Διά τί, ἐκεῖνος μέν ἔκλεψε τά τῶν ἐχθρῶν πράγματα. Οὗτοι δέ ἔκλεψαν τά τῶν ἀδεφλῶν τους, καί μάλιστα ἀδελφῶν σκλαβωθέντων, καί λεηλατισθέντων. Ὅρα καί τόν γ΄ τοῦ αὐτοῦ.
