Ἐπειδή ἐν διαφόροις ἐκκλησίαις μεμαθήκαμεν, σταφυλῆς ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ προσφερομένης κατά τι κρατῆσαν ἔθος, τούς λειτουργούς ταύτην τῇ ἀναιμάκτῳ τῆς προσφορᾶς θυσίᾳ συνάπτοντας, οὕτως ἅμα τῷ λαῷ διανέμειν ἀμφότερα, συνείδομεν, ὥστε μηκέτι τοῦτό τινα τῶν ἱερωμένων ποιεῖν, ἀλλ᾿ εἰς ζωοποίησιν, καί ἁμαρτιῶν ἄφεσιν, τῷ λαῷ τῆς προσφορᾶς μόνης μεταδιδόναι· ὡς ἀπαρχήν δέ τήν τῆς σταφυλῆς λογιζομένους προσένεξιν, ἰδικῶς τούς ἱερεῖς εὐλογοῦντας, τοῖς αἰτοῦσι ταύτης μεταδιδόναι, πρός τήν τοῦ δοτῆρος τῶν καρπῶν εὐχαριστίαν, δι᾿ ὧν τά σώματα ἡμῶν, κατά τόν θεῖον ὅρον, αὔξει τε καί ἐκτρέφεται. Εἴ τις οὖν κληρικός παρά τά διατεταγμένα ποιήσοι, καθαιρείσθω.
Πολλά παρά τίσιν ἔθη ἀλλότρια τῆς ἐκκλησιαστικῆς κεκράτηκε καταστάσεως· ὧν καί τό, σταφυλῆς ὡς ἀπαρχῆς κομιζομένης ἐν τῷ ναῷ, συνάπτεσθαι ταύτην τῇ θείᾳ καί ἀναιμάκτῳ θυσία, καί μεταδίδοσθαι τῷ λαῷ. Τοῦτο τοίνυν οὗτος ὁ κανών ἀποτρέπεται, καί μηκέτι γίνεσθαι κελεύεται παρά τινος τῶν ἱερωμένων· ἀλλ’ ἰδίᾳ μέν τῷ λαῷ μόνης μεταδιδόναι τῆς προσφορᾶς εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, τοῖς μή ἀναξίως ταύτης μετέχουσι· τήν δέ σταφυλήν, ὡς ἀπαρχήν προσαγομένην, εὐλογεῖσθαι παρά τῶν ἱερέων, καί διανέμεσθαι τῷ λαῷ, ἵν’ εὐχαριστοῖεν τῷ τῶν καρπῶν δοτῆρι, καί χορηγῷ τῶν ἀναγκαίων ἡμῖν πρός σύστασιν τῆς σαρκός· εἰ δέ τις, φησί, παρά τά διατεταγμένα ποιήσει, καθαιρείσθω. Περί τῶν ἐν τῷ παρόντι κανόνι δηλουμένων ἀρκούντως ἐγράψαμεν ἐν τῷ τετάρτῳ ἀποστολικῷ κανόνι. Ἀνάγνωθι οὖν τά ἐν ἐκείνῳ γεγραμμένα. Σταφυλαί πρός τινων τῇ ἀναιμάκτῳ θυσίᾳ συνάπτονται· τοῦτο δέ μηκέτι τολμᾶσθαι διώρισται. Τό μέν σταφυλάς ἐν καιρῷ τῷ δέοντι τῷ θυσιαστηρίῳ προσφέρειν, καί εὐλογεῖσθαι ταύτας παρά τῶν ἱερέων, καί τοῖς αἰτοῦσι μεταδιδόναι, ὁ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων τρίτος κανών συγχωρεῖ· τό δέ τῇ ἀναιμάκτῳ θυσίᾳ ταύτας συνάπτειν, καί ἅμα διανέμειν ἀμφότερα τῷ λαῷ, ὁ παρών ἀπαγορεύει κανών, καί προστάττει μηκέτι τοῦτο τολμηθῆναι παρά τινος τῶν ἱερέων· εἰ δέ μή, καθαιρεῖσθαι τόν τοῦτο ποιήσαντα. Ἐπειδή εἰς μερικούς τόπους, κατά τινα συνήθειαν, ἐπρόσφεραν μερικοί ἐπάνω εἰς τήν ἁγίαν τράπεζαν σταφύλια, τά ὁποῖα ἑνώνοντες οἱ ἱερεῖς μέ τά ἄχραντα μυστήρια, ἐμετάδιδαν καί τά δύω ὁμοῦ εἰς τόν λαόν, διά τοῦτο προστάζει ὁ παρών Κανών, ἀπό τοῦ νῦν καί εἰς τό ἑξῆς νά μή κάμνῃ τοῦτο κᾀνένας ἱερεύς,1 ἀλλά τήν μέν ἁγίαν Κοινωνίαν νά μεταδίδῃ μοναχήν εἰς τούς ἀξίους, διά ζωοποίησιν καί ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν τους,2τά δέ σταφύλια ὡς πρωτοφανήσιμα νά εὐλογῇ μέ εὐχήν ξεχωριστήν, καί νά τά μεταδίδῃ μέσα εἰς τόν λαόν, πρός εὐχαριστίαν τοῦ Θεοῦ, ὁποῦ δίδει τούς τοιούτους καρπούς, διά μέσου τῶν ὁποίων τρέφονται, καί αὐξάνουν τά σώματά μας. Ὅποιος δέ κάμῃ ἔξω ἀπό τόν Κανόνα τοῦτον, ἂς καθῄρεται. Ἀνάγνωθι καί τόν γ΄ Ἀποστολικόν. 1Ὅθεν καί οἱ ἱερεῖς καί ἀρχιερεῖς πρέπει ἐν καιρῷ πανώλης νά μεταχειρίζωνται τρόπον εἰς τό νά μεταλαμβάνουν τούς ἀσθενοῦντας, ὅς τις νά μήν παραβαίνῃ τόν Κανόνα τοῦτον, οὐχί βάλλοντες μέσα εἰς σταφίδα τό ἅγιον ἄρτον, ἀλλά εἴς τι ἀγγεῖον ἱερόν, καί ἐκεῖθεν νά τόν λαμβάνουν, ἤ οἱ μόρται, ἤ οἱ ἀσθενεῖς, διά λαβίδος. Τό δέ ἀγγεῖον σύν τῇ λαβίδι νά βάνεται εἰς ξύδι, καί τό ὀξύδι νά ῥίπτηται εἰς τό χωνευτήριον, ἤ μέ ὁποῖον ἄλλον τρόπον δυνηθῶσιν ἀσφαλέστερον καί κανονικόν.2Οὐ μόνον δέ χωριστά ἀπό τά σταφύλια πρέπει νά μεταδίδεται η ἁγία κοινωνία, ἀλλά καί χωριστά ἀπό τάς μερίδας. Διά τοῦτο καί Συμεὼν ὁ Θεσσαλονίκης (κεφ. Ϟδ΄) λέγει ὅτι οἱ ἱερεῖς πρέπει νά προσέχουν καλά, νά μήν μεταλαμβάνουν τούς χριστιανούς ἀπό τάς μερίδας, ἀλλά ἀπό τό ἴδιον αὐτό σῶμα τοῦ Κυρίου. Ἐάν δέ ᾖναι πολλοί οἱ μέλλοντες μεταλαβεῖν (καθὼς ἀκολουθεῖ μάλιστα κατά τήν μεγάλην ε΄, κατά τήν ἑορτήν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, καί τῆς Θεοτόκου) ἂς μή βάλλουν τάς μερίδας μέσα εἰς τό ἅγιον ποτήριον, διά νά μή τύχῃ καί κάμουν λάθος, καί κοινωνήσουν τινά ἐξ αὐτῶν, ἀλλά ἂς τάς ἀφίνουν εἰς τό ἅγιον Δισκάριον, καί ἀφ’ οὗ κοινωνήσουν τούς χριστιανούς, τότε ἂς τάς βάλλουν, καί ἂς τελειοῦσι τά ἅγια, καθὼς τοιουτοτρόπως συνηθίζουν νά κάμουν καί εἰς τά μοναστήρια τοῦ ἁγίου Ὅρους. Διότι ἂν καί αἱ μερίδες ἡνώθηκαν μέ τό αἷμα τοῦ Κυρίου καί σῶμα, ἀλλ’ ὅμως δέν ἔπιναν καί σῶμα τοῦ Κυρίου αὐτόχρημα.
