Ὅτι οὐ δεῖ ἱερατικούς, ἤ κληρικούς, ἤ λαϊκούς, καλουμένους εἰς ἀγάπην, μέρη αἵρειν, διά τό τήν1(ΠΗΔΑΛΙΟΝ) ὕβριν τῇ τάξει προστρίβεσθαι τῇ ἐκκλησιαστικῇ.
Ἐν ταῖς γινομέναις ἀγάπαις, τοῖς συμποσίοις δηλονότι, ἐκαλοῦντο μέν οἱ πένητες, ἐκαλοῦντο δέ καί ἱερωμένοι, καί λαϊκοί. Τούς οὖν ἱερωμένους καί κληρικούς, ἀλλά μέντοι καί λαϊκούς, λέγει ὁ κανών, μή δεῖν μέρη αἴρειν, ἤγουν μερίδας τῶν παρατεθειμένων βρωμάτων, καί οἴκαδε ἀπάγειν, εἰς ὕβριν ὃν τοῦτο τῆς ἐκκλησιαστικῆς καταστάσεως, λιχνείαν κατηγοροῦν καί μοχθηρίαν τῶν ποιούντων αὐτό. Πιστούς δέ τοιούτους εἶναι οὐ χρή∙ πολλῷ πλέον τούς ἱερατικούς. Ἀγάπαι καλοῦνται τά παρά φιλοχρίστων γινόμενα συμπόσια, ἤγουν τά ἁγιομνήσια. Ἐπεί οὖν τινες ἐκ τῶν ἀντικειμένων αὐτοῖς συμποσίων μερίδας ἐλάμβανον ἐκ τῶν παρατιθεμένων βρωμάτων, καί κατά ληξουρίαν οἴκοις ἀπήγαγον, κἀντεῦθεν κατάγνωσις τῶν συνελθόντων ἐγίνετο, πολλάκις δέ καί φιλονεικία ἐκ τούτου μέσον αὐτῶν ἀνεγείρετο, ὥρισαν οἱ Πατέρες, μηκέτι τοῦτο γίνεσθαι ἐφ’ ὕβρει τῆς ἱερατικῆς τάξεως. Ὁ κληθείς εἰς ἀγάπην κληρικός, μερίδας οὐκ ἄγεται∙ ὑβρίζει γάρ τήν τάξιν. Οὔτε κληρικοί, οὔτε λαϊκοί, κληθέντες εἰς ἀγάπην, μερίδας αἴρειν ὀφείλουσι∙ τοῦτο γάρ τήν ἐκκλησιαστικήν τάξιν ὑβρίζει, ἀλλά μόνον ἐσθίειν, καί ὑπαναχωρεῖν. Εἰς τάς γινομένας ἀγάπας, ἤτοι συμπόσια, ἐκαλοῦντο μέν οἱ πτωχοί, ἐκαλοῦντο δέ καί οἱ Ἱερωμένοι, καί Κληρικοί. Δι’ ὅ προστάζει ὁ παρών Κανών, ὅτι καί οἱ Λαϊκοί μέν, κατ’ ἐξοχήν δέ οἱ Ἱερωμένοι καί Κληρικοί, νά μή παίρνουσι μερίδια φαγητῶν ἀπό τά τοιαῦτα συμπόσια, καί τά ὑπάγουν εἰς τούς οἴκους των. Ἐπειδή τοῦτο εἰς ὕβριν γίνεται καί ἀτιμίαν τῆς ἐκκλησιαστικῆς τάξεως αὐτῶν, μέ τό νά δείχνουν ὅτι εἶναι λαίμαργοι, καί ἀχόρταγοι οἱ ποιοῦντες αὐτό. Ὅρα καί τόν οδ΄ τῆς στ΄. 1Τό, τήν, περιττόν δοκεῖ.
