Τούς ἁρπάζοντας γυναῖκας1(ΠΗΔΑΛΙΟΝ) ἐπ᾿ ὀνόματι συνοικεσίου, ἤ συμπράττοντας, ἤ συναιρομένους τοῖς ἁρπάζουσιν, ὥρισεν ἡ ἁγία σύνοδος, εἰ μέν κληρικοί εἶεν, ἐκπίπττειν τοῦ ἰδίου βαθμοῦ· εἰ δέ λαϊκοί, ἀναθεματίζεσθαι.
Καί οἱ πολιτικοί νόμοι, σφοδρῶς τούς ἅρπαγας γυναικῶν κολάζουσι, καί οὐδέ εἰς γυναῖκα συζεύγνυσθαι τήν ἁρπαγεῖσαν συγχωροῦσι τῷ ἅρπαγι, κᾂν ὁ ταύτης πατήρ συναινῇ συγχωρῶν τό ἔγκλημα∙ καί οἱ κανόνες δέ κολάζουσι τούς τοιούτους. Οὗτος δέ ὁ κανών δριμύτερον τῶν ἄλλων ἐπεξέρχεται τούς ἁρπαγήν πλημμελλοῦντας, τούς μέν κληρικούς καθαιρῶν, τούς δέ λαϊκούς ἀναθεματίζων∙ καί οὐ μόνον τούς ἁρπάζοντας τιμωρεῖται, ἀλλά καί τούς συμπράττοντας, ἤ συναιρομένους ὑπό τάς αὐτάς ποιεῖται κολάσεις, καί εἰκότως. Ὁ μέν γάρ ἑαυτῷ ἁρπάζων γυναῖκα, ἔχει τόν ἔρωτα πρός τήν ἀθέμιτον πρᾶξιν αὐτόν βιαζόμενον∙ ὁ δέ συμπράττων, ἤ συναιρόμενος, μᾶλλον ἄν εἴη ἀσύγγνωστος, μηδέν ἔχων πρός τήν ἐξάγιστον πρᾶξιν συνελαῦνον αὐτόν, ἤ τήν οἰκείαν κακίαν, δι’ ἥν μόνην συντρέχει τῷ τήν ἁρπαγήν ἁμαρτάνοντι. Συμπράττοντας δέ νοητέον τούς συνεργοῦντας ἐπί τῇ ἁρπαγῆ∙ συναιρομένους δέ, τούς μή ἔργῳ συμβοηθήσαντας, συμβουλήν δέ καί σπουδήν εἰσαγαγόντας, καί οὕτως ἐπικουρήσαντας, καί ἀντιλαβομένους τῶν πλημμελούντων. Ὁ παρών κανών καί ὁ Ϟβ΄ τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου ἀπαραλλάκτως ἔχουσι, διοριζόμενοι τούς ἁρπάζοντας γυναῖκας, ἤ συμπράττοντας, ἤ συναιρομένους τοῖς ἁρπάζουσι, κληρικούς μέν ὄντας καθαιρεῖσθαι, λαϊκούς δέ, ἀναθεματίζεσθαι. Ἀνάγνωθι καί τίτλον θ΄ τοῦ παρόντος συντάγματος, κεφ. λ΄ καί τά ἐν αὐτῷ. Ὡσαύτως καί τόν ξζ΄ ἀποστολικόν κανόνα∙ ἐκεῖσε γάρ πλατύτερον ἐδιδάξαμεν, πῶς τιμωρεῖται ὁ ἅρπαξ, καί πῶς ὁ βίαν πεποιηκώς. Ἴσως δέ τις ἐρεῖ, καί πῶς ὁμοίως ὁ ἁρπάζων, καί ὁ συμπράττων, καί ὁ συναιρόμενος κολάζονται; Εἰπέ οὖν ὅτι καί τούς συμπράττοντας, καί τούς συναιρομένους, οὐχ ἧττον τοῦ ἁρπάσαντος μυσάττεται ὁ κανών. Ὁ μέν γάρ ἁρπάζων ἔχει τόν ἄθεσμον ἔρωτα πρόφασιν∙ οἱ δέ κακίας μόνης καί ἀδίκου κατηγοροῦνται προθέσεως, καταστρεφούσης τήν τῆς πόλεως κοσμιότητα. Ἔστι δέ συμπράττων, ὁ πραγματικῶς τήν ἁρπαγήν καταρτύων σύν τῷ ἁρπάζοντι∙ συναιρόμενος δέ, ὁ διά συμβουλῆς, ἤ καί ἑπικουρίας ἄλλης συντρέχων τῷ πλημμελήσαντι. Ζήτει καί τήν λε΄ νεαράν τοῦ βασιλέως κυροῦ Λέοντος τοῦ φιλοσόφου, τιμωροῦσαν τόν μετά ἁρπαγῆς βιασάμενον κόρην, οὐ μόνον διά δημεύσεως, ἀλλά καί διά σωματικῆς ποινῆς∙ ὡσαύτως καί τούς συναραμένους αὐτῷ∙ καί διαλαμβάνουσαν ἄλλως τιμωρεῖσθαι τούς ἔνοπλον ἁρπαγήν ποιησαμένους, καί ἄλλως τούς μή οὕτως, ἀτακτήσαντας∙ τιμωρεῖσθαι δέ καί τόν πατέρα, ἐάν καταδέξηται τό γεγονός. Κληρικός ἁρπάζων γυναῖκα, ἀνεκκλησίαστος∙ ὀ δέ λαϊκός, ἔστω ἀνάθεμα∙ κατά τοῦτο καί ὁ συναιρόμενος. Ἔχει μέν καί ἀπό τῶν νόμων μεγάλην τήν καταδίκην ὁ ἁρπαγήν ποιούμενος γυναικός∙ οὐκ ἔλαττον δέ καί ἀπό τῶν κανόνων ἔχει τό ἐπιτίμιον. Ὁ μέν γάρ κληρικός, ὡς ὁ παρών διαλαμβάνει κανών, καθαιρεῖται∙ ὁ δέ λαϊκός, καί οἱ συναιρόμενοι τούτῳ ἐν τῇ τῆς γυναικός ἁρπαγῇ, ἀναθεματίζονται, μέχρις ἄν τήν ἁρπαγεῖσαν, εἰ μέν προμνηστευθεῖσα ἦν, τῷ οἰκείῳ μνηστῆρι ἀποκαταστήσωσιν∙ εἰ δέ σχολάζουσα, τοῖς γονεῦσιν αὐτοῖς, κατά τόν εἰκοστόν δεύτερον κανόνα τοῦ μεγάλου Βασιλείου. Ὁ παρών Κανών δριμύτερον ἀπό τούς ἄλλους κανόνας τούς περί ἁρπαγῆς γυναικῶν διαλαμβάνοντας, ἐπιτιμᾷ τούς ἁρπάζοντας γυναῖκας διά νά τάς λάβουν εἰς γάμου κοινωνίαν. Διότι, ὄχι μόνον τούς ἁρπάζοντας αὐτάς, ἀλλά καί ἐκείνους ὁποῦ συνήργησαν μέν διά τοῦ ἔργου, συνεβοήθησαν δέ διά συμβουλῆς εἰς τήν τοιαύτην ἁρπαγήν, εἰ μέν εἶναι Κληρικοί, καθαιρεῖ, εἰ δέ εἶναι Λαϊκοί, ἀναθεματίζει2 καί μέ δίκαιον τρόπον. Διά τί ἐκεῖνος ὁποῦ ἁρπάζει ταύτας, ἠμπορεῖ νά προφασισθῇ ὅτι τόν παρακινεῖ ὁ ἄτοπος ἔρως τῶν γυναικῶν, οἱ δέ συνεργοῦντες, ἤ συμβοηθοῦντες αὐτοῖς, ἀπό τοιοῦτο κᾀνένα αἴτιον δέν παρακινοῦνται πρός τήν ἄτοπον πρᾶξιν αὐτήν, ἔξω μόνον ἀπό τήν κακίαν τῆς γνώμης των.3 1Κόρας παρά Ἰωάννῃ Ἀντιοχεῖ συλλ. τῶν Καν. τίτ. 42.2Αὐστηρά παιδεύει ἡ Σύνοδος, ὁμοίως δέ καί οἱ πολιτικοί νόμοι τάς ἁρπαγάς τῶν γάμων, διά τί εἶναι πρᾶγμα ἄτιμον, ἀνατρεπτικόν ὁλοκλήρων οἴκων, φόνων, καί ταραχῶν, καί ἁπλῶς πολλῶν κακῶν αἴτιον. Καί ἄν, θετέον, οἱ γονεῖς, ἤ οἱ αὐθένται τῶν ἁρπαζομένων γυναικῶν, μετά ταῦτα εἰς τούς γάμους συγκατανεύουσιν, ἀλλά βιαίως καί στανικῶς των συγκατανεύουσι, διά τάς ἀτιμίας καί φθοράς, ὁποῦ πρό τοῦ γάμου ἀκολουθοῦν ὡς ἐπί το πλεῖστον εἰς τάς ἁρπαζομένας θυγατέρας καί δούλας αὐτῶν. Καί διά τί ἄλλος μετά ταῦτα δέν θέλει αὐτάς. Εἶπα δέ ὅτι βεβαιότατα διά τόν λόγον τοῦτον ὁ Κανὼν οὗτος καί οἱ πολιτικοί νόμοι σφοδρῶς τούς ἁρπάζοντας γυναῖκας παιδεύουσι. Διά τί ἂν ἦτον διά μόνην τήν ὑπεξουσιότητα, ἰδού ὁποῦ καί ὁ Βασίλειος κατά τόν κβ΄ αὐτοῦ κανόνα, οἱ τῶν ὑπεξουσίων θυγατέρων ἐξ ἁρπαγῆς γάμοι, θέλει, ὅτι νά μένουν στερεοί μέ τήν συναίνεσιν τῶν ἐκείνων γονέων, ὡς εἴπομεν ἀνωτέρω, οἱ δέ πολιτικοί νόμοι τούς ἐξ ἁρπαγῆς γάμους διαλύουσι, κᾂν καί οἱ πατέρες τῶν ἁρπαγεισῶν γυναικῶν συναινέσουν ὕστερον εἰς αὐτούς, ὡς εἴπομεν. Κατά δέ τό λθ΄ κεφ., τίτλ. ιβ΄, βιβλ. ξ΄ ἐάν τις ἁρπάσῃ δούλην ξένην πόρνην οὖσαν, καί κρύπτῃ αὐτήν, μήτε ὡς κλέπτης, μήτε ὡς ἀνδραποδιστής νά τιμωρῆται, ἐπειδή διά ἡδονήν, καί ὄχι διά κλεψίαν τοῦτο ἐποίησεν, ἐάν ὅμως ᾖναι πλούσιος, νά ζημιώνεται εἰς ἄσπρα, ἐάν δέ πτωχός, νά ξυλίζεται.3Τοῦτον τόν ἴδιον Κανόνα αὐτολεξεί ἐκτιθεμένη ἡ στ΄, Ϟβ΄ κανόνα αὐτῆς ποιεῖ. Ὁ δέ ια΄ τῆς ἐν Ἀγκύρ. ὁρίζει νά δίδωνται εἰς τούς ἀρραβωνιστικούς των αἱ παρ’ ἄλλων ἁρπαγεῖσαι ἀρραβωνισταί αὐτῶν, καί ἂν βίαν πάθουν ἀπό ἐκείνους. Τό αὐτό λέγει καί ὁ κβ΄ Βασιλείου, εἰ δέ ἀρραβωνισμέναι δέν ἦσαν, νά τάς ἐπιστρέψουν οἱ ἁρπάσαντες αὐτάς, εἰς τούς γονεῖς ἤ συγγενεῖς των προσθέτει ὁ αὐτός Κανών, καί ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι, νά προβαίνῃ ὁ γάμος. Εἰ δέ μή θέλωσι, εἰς τοῦτο νά μή βιάζωνται∙ εἰ δέ οἱ ἁρπάσαντες τάς ἔφθειραν κρυφίως, ἤ βιαίως, τέσσαρας χρόνους ὡς πόρνοι νά ἐπιτιμῶνται. Ὁ δέ λ΄ τοῦ αὐτοῦ Βασιλείου τούς μέν ἁρπάσαντας, ἤ συμβοηθήσαντας αὐτοῖς, τρεῖς χρόνους ἀφορίζει∙ τήν δέ κατά τό σχῆμα μόνον ἁρπαγεῖσαν (θέλουσαν δηλ. νά ἀκολουθήσῃ εἰς τόν ἄνδρα), καί ἁπλῶς τόν μή βιαίως γενόμενον γάμον, ἀνεπιτίμητον κρίνει, εἰ πρό τοῦ γάμου φθορά δέν ἠκολούθησεν∙ ὁ δέ νγ΄ τοῦ αὐτοῦ ἀνέγκλητον κρίνει τήν χήραν δούλην, τήν σχήματι μέν ἁρπαγεῖσαν, θέλουσαν δέ νά δευτεροϋπανδρευθῇ.
