Ὁ τήν διεφθαρμένην ὑφ᾿ ἑαυτοῦ εἰς γυναῖκα κατέχων, τό μέν ἐπί τῇ φθορᾷ ἐπιτίμιον ὑποστήσεται, τήν δέ γυναῖκα ἔχειν συγχωρηθήσεται.


ΖΩΝΑΡΑΣ: Ἐάν τις παρθένον ἀμνήστευτον φθείρῃ, καί μετά τήν φθοράν ὡς συζύγῳ αὐτῇ χρῆται, τῷ μέν τῆς φθορᾶς ἐπιτιμίῳ ὑποκείσεται, τήν δέ γυναῖκα οὐκ ἀφαιρεθήσεται∙ δηλονότι ἐάν οἱ γονεῖς αὐτῆς, οἷς ὑπεξουσία ἐστί, καταδέχωνται τήν μετ’ ἐκείνου συνοίκησν τοῦ γυναίου∙ εἰ γάρ ἐκεῖνον οὐ βούλονται, καί κολασθήσεται κατά τόν πολιτικόν νόμον, εἰ παρθένος ἦν ἡ φθαρεῖσα.

ΒΑΛΣΑΜΩΝ: Κυρίως φθορά, ἐπί τῆς παρθένου λέγεται, καί ἐπί τῆς ἀνήβου. Φησί γοῦν ὁ ἅγιος, ὅτι ὁ παρθένον φθείρας μήπω κατεγγυηθεῖσαν αὐτῷ εἰς νόμιμον γάμον, κᾂν θελήσῃ μετά τήν φθοράν εἰς γυναῖκα ἔχειν ταύτην, οὐκ ὠφεληθήσεται εἰς τό ἐκφυγεῖν τό ἐπιτίμιον τῆς φθορᾶς∙ ὤφειλε γάρ πρότερον νομίμως μνηστεύσασθαι ταύτην, καί οὕτω μιγῆναι αὐτῇ∙ μή ποιήσας δέ τοῦτο, τῷ μέν ἐπιτιμίῳ τῆς φθορᾶς ὑποπεσεῖται, παραχωρηθήσεται δέ ἔχειν ταύτην εἰς γυναῖκα νόμιμον∙ τοῦτο δέ γενήσεται, ἐάν καί οἱ γονεῖς αὐτῆς συναινῶσι. Τό μέν τοι ἐπιτίμιον τῆς φθορᾶς, τριετία ἐστί, δι’ ἧς κολάζονται ὁμοίως καί ὁ φθείρων καί ἡ φθαρεῖσα∙ καί ἀνάγνωθι τόν λη΄ κανόνα τοῦ παρόντος ἁγίου. Ταῦτα δέ ἐπί ὑπεξουσίων χώραν ἔχουσιν. Οἱ γάρ αὐτεξούσιοι, τῷ μέν ἐπιτιμίῳ ὑπόκεινται, κατά νόμους δέ συζεύγνυνται συναινοῦντες. Εἰ δέ ὁ ἀνήρ οὐ θέλει τήν ὑπ᾽ αὐτοῦ φθαρεῖσαν λαβεῖν εἰς γυναῖκα, γενήσεται κατά τό γ΄ κεφάλαιον, τοῦ λζ΄ τίτλου, τοῦ ξ΄ βιβλίου, τό λέγον οὕτως∙ Ὁ γυναῖκα σεμνήν καί εὐγενῆ παλλακευόμενος, καί μή ποιῶν ἐν ἐκμαρτυρίῳ τοῦτο κατάδηλον, ἤ γαμετήν αὐτήν ἔχει, ἤ τοῦτο παραιτούμενος, ἀσέλγειαν πλημμελεῖ, οὐ μήν καί μοιχείαν, δηλονότι, ἐν ᾧ πόρον ἐκ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐποίησε. Ζήτει καί βιβλίον κη΄, τίτ δ΄, κεφ. ιβ΄, ιγ΄ καί βιβλίου ξ΄ τίτλου λζ΄, κεφάλαιον μζ΄.

ΑΡΙΣΤΙΝΟΣ: Ὅς ἔχει τήν, ἣν ἔφθειρε, συγχωρούμενος ἔχειν, τό ἐπιτίμιον γνώσεται. Ὅστις βούλεται γυναῖκα ἔχειν, ἥν πρό τοῦ γάμου διέφθειρε, συγχωρηθήσεται κατέχειν αὐτήν∙ τό δέ ἐπί τῇ φθορᾷ ἐπιτίμιον εἴσεται, ἐν τέσσαρσιν ἐνιαυτοῖς, καθὼς ἐν τῷ εἰκοστῷ δευτέρῳ κανόνι ἐγράφη.

ΠΗΔΑΛΙΟΝ: Διορίζει ὁ παρών κανών, ὅτι, ἀνίσως τινάς φθείρῃ γυναῖκα μή ἀῤῥαβωνιασμένην μέ ἄλλον, καί μετά τήν φθοράν λάβῃ αὐτήν εἰς γυναῖκα, κανονίζεται μέν διατί ἔφθειρεν αὐτήν πρό τοῦ γάμου.1 Συγχωρεῖται δέ νά ἔχῃ αὐτήν πάντοτε ὡς γυναῖκά του. Ἀνάγνωθι καί τόν ξζ΄ Ἀποστολικόν.

1Τό ἐπιτίμιον δέ τῆς φθορᾶς ταύτης, ὁ μέν Βαλσαμών λέγει, ὅτι εἶναι τρεῖς χρόνοι, φέρων εἰς μαρτυρίαν τόν λβ΄ Βασιλ. Ἀληθέστερον ὅμως, καί ἀσφαλέστερον εἰς τέσσαρας χρόνους τό ἐπιτίμιον τῆς φθορᾶς διορίζεται, κατά τόν κβ΄ τοῦ Βασιλ.