Τά ἅπαξ καθιερωθέντα μοναστήρια, κατά γνώμην ἐπισκόπου, μένειν εἰς τό διηνεκές μοναστήρια, καί τά ἀνήκοντα αὐτοῖς πράγματα φυλάττεσθαι, καί μηκέτι γίνεσθαι ταῦτα κοσμικά καταγώγια· τούς δέ συγχωροῦντας τοῦτο γίνεσθαι, ὑποκεῖσθαι τοῖς ἐκ τῶν κανόνων ἐπιτιμίοις.
Ὁ πρῶτος κανών τῆς ἐν τῷ ναῷ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων συστάσης συνόδου περιέχει μετά τῶν ἄλλων καί ταῦτα∙ ὥρισεν ἡ ἁγία σύνοδος, μηδένί ἐξεῖναι μοναστήριον οἰκοδομεῖν ἄνευ τῆς τοῦ ἐπισκόπου γνώμης καί βουλῆς, καί τά ἑξῆς. Καί ὁ πολιτικός νόμος ἐν βιβλίῳ τετάρτῳ τῶν βασιλικῶν κείμενος, τίτλῳ πρώτῳ, τά αὐτά διορίζεται. Τά γοῦν οὕτω, κατά γνώμην δηλονότι τοῦ ἐπισκόπου καθιερωθέντα μοναστήρια, ἤγουν διά τῆς εὐχῆς ἐκείνου ἀνατεθέντα τῷ Θεῷ, μή κοινοῦσθαι οὗτος ὁ κανών διατάττεται, μένειν δέ ἀεί μοναστήρια, καί μή κοινά καί κοσμικά καταγώγια γίνεσθαι∙ φυλάττεσθαι δέ καί τά αὐτοῖς ἀνήκοντα πράγματα, ὡς, εἴγε μή κατά γνώμην ἐπισκόπου συσταίη μονή, οὐδ’ εὐχή αὐτοῦ τῆς οἰκοδομῆς προηγήσεται, καί οἷά τις ἀῤῥαγής καταβληθείη θεμέλιος, οὐδέ μονή λογισθήσεται∙ διά τοῦτο γάρ ὁ κανών ἐπήνεγκε τό, κατά γνώμην ἐπισκόπου∙ τούς δέ ταῦτα παραβαίνοντας, κανονικοῖς ἐπιτιμίοις ὑποκεῖσθαι ἐψηφίσατο. Ὁ παρών κανών διοριζόμενος, μή γίνεσθαι κοσμικά καταγώγια, μηδέ κοινοῦσθαι τά κατά γνώμην τοῦ ἐπισκόπου καθιερωθέντα μοναστήρια, φυλάττεσθαι δέ καί τά ἀνήκοντα αὐτοῖς πράγματα, ἀσυμφανῶς παρακελεύεται, καί τά περί τῆς ποιήσεως τῶν μοναστηρίων, διά τοῦ εἰπεῖν κατά γνώμην τοῦ ἐπισκόπου. Μαθήσῃ δέ πλατύτερον πῶς ὀφείλουσι γίνεσθαι τά μοναστήρια, ἀπό τοῦ α΄ κανόνος τῆς ἐν τῷ ναῷ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων συστάσης συνόδου, καί ἀπό τοῦ α΄ κεφ., τοῦ α΄ τίτ., τοῦ δ΄ βιβλίου τῶν βασιλικῶν, ὅπερ ἐστί κεφ. νβ΄ τῆς ρκγ΄ Ἰουστινιανείου νεαρᾶς, συνοψισθέν εἰς τό α΄ κεφ., τοῦ ια΄ τίτλ. τοῦ παρόντος συντάγματος. Ἐρωτήσει δέ τις, μετά ποίας φυλακῆς τά πράγματα τῶν μοναστηρίων φυλάττεσθαι ὁ κανών παρακελεύεται, καί ποῖα ταῦτά εἰσι. Καί τινες μέν εἶπον, ὀφείλειν πάντα τά τῶν μοναστηρίων κινητά καί ἀκίνητα, ὡς καί αὐτά τά μοναστήρια, συντηρεῖσθαι ἀνεκποίητα∙ ἐμοί δέ δοκεῖ ὅτι ὁ κανών ἐνταῦθα περί φυλακῆς λέγει μεγάλης, δηλονότι ἄκρας ἐπιμελείας. Τῶν γάρ διαφερόντων τούτοις ἀκινήτων, πρός δέ καί τινων ἱερῶν σκευῶν ἔστιν ὅτε ἡ ἐκποίησις ἐπιτρέπεται∙ καί ἀνάγνωθι τόν ὅλον δεύτερον τίτλον, τοῦ ε΄ βιβλίου τῶν βασιλικῶν, διδάσκοντα ἐξ εὐλόγων αἰτιῶν τινων, μή μόνον ὑποτίθεσθαι τά τῶν ἐκκλησιῶν ἀκίνητα καί ἱερά σκεύη, ἀλλά καί ἐκποιεῖσθαι κατά πᾶσαν ἐκποίησιν. Ἐπεί δέ φησι, τούς συγχωροῦντας κοινοῦσθαι τά μοναστήρια, ὑποκεῖσθαι τοῖς τῶν κανόνων ἐπιτιμίοις, ἐρωτήσει τις ποῖα ταῦτά εἰσι. Γίνωσκε οὖν ὅτι ὁ ιγ΄ κανών τῆς ζ΄ συνόδου φησί, Τούς τά ἱερά κοινοῦντας, καί μή ἀποκαθιστῶντας αὐτά εἰς τό ἀρχαῖον σχῆμα, ἱερωμένους μέν ὄντας, καθαιρεῑσθαι, λαϊκούς δέ, ἤ μοναχούς, ἀφορίζεσθαι. Ἀνάγνωθι καί τόν μθ΄ κανόνα τῆς ἐν τῷ Τρούλλω συνόδου. Μοναστήριον ἐπισκόπου γνώμῃ παγέν, μενέτω ἀμεταποίητον∙ καί ὅ,τι τούτῳ ἀνήκει, ἤτω ἀνεκποίητον∙ ὁ δ’ ἄλλως ἐπιχειρῶν, οὐκ ἀνεύθυνος. Τά μέν δίχα γνώμης τοῦ ἐπισκόπου κτισθέντα μοναστήρια, καί ἀσύστατά εἰσι, καί ἀνίερα. Τό δέ μετά βουλῆς ἐπισκόπου κτισθέν μοναστήριον, ὡς θείου δικαίου ὄν, ὀφείλει μένειν ἀμεταποίητον, καί μή κοσμικῶν καταγώγιον γίνεσθαι∙ φυλάττεσθαι δέ καί τάς ἀκινήτους αὐτοῦ κτήσεις ἀνεκποιήτους. Τόν δέ ἀθετοῦντα ταῦτα, τοῖς ἐκ τῶν κανόνων ἔνοχον εἶναι ἐπιτιμίοις. Ὁ παρών Κανών διορίζεται ὅτι ὅσα μοναστήρια φθάσουν μίαν φοράν νά καθιερωθοῦν, μέ τήν γνώμην καί ἄδειαν τοῦ κατά τόπον Ἐπισκόπου (καθὼς προείπομεν εἰς τόν δ΄ τῆς παρούσης Συνόδου κανόνα, ὃν καί ζήτει), αὐτά πρέπει νά μένουν παντοτινά μοναστήρια, καί εἰς τό ἑξῆς πλέον νά μή γίνωνται κοινά καί κοσμικά καταγώγια. Ὁμοίως καί ὅσα πράγματα ἔχουσι κινητά καί ἀκίνητα, πρέπει νά φυλάττωνται ἀναφαίρετα καί ἀπαραμείωτα. Ὅσοι δέ, κᾂν καί αὐτοί οἱ ἴδιοι δέν τά κάμωσι κοσμικά, μήτε ἀφαιρέσουν ἀπό τά πράγματα των, δώσουν δέ ἄδειαν εἰς ἄλλους νά κάμουν τοῦτο, οὗτοι νά γίνωνται ὑπεύθυνοι εἰς τά ἐπιτίμια τῶν κανόνων. Ποῖα δέ εἶναι τά ἐπιτίμια ταῦτα; ἐκεῖνα ὁποῦ ἡ ζ΄ ἐν τῷ ιγ΄ αὐτῆς κανόνι περιέχει, καθαιροῦσα μέν τούς κληρικούς, ἀφορίζουσα δέ τούς μοναχούς, καί λαϊκούς, ἐκείνους, ὁποῦ ἥρπασαν μέν μοναστήρια καί ἐπισκοπεῖα, καί τά ἔκαμαν κοινά καταγώγια, δέν θέλουσι δέ νά τά ἐπιστρέψουν ὀπίσω διά νά γένουν πάλιν ἱερά, καθὼς ἦτον καί πρότερον.
