Ἦλθεν εἰς τάς ἀκοάς τῆς ἁγίας συνόδου, ὡς κληρικοί τινες καί μονάζοντες, μηδέν ἐγκεχειρισμένοι ὑπό τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, ἔστι δ᾿ ὅτε καί ἀκοινώνητοι γενόμενοι παρ᾿ αὐτοῦ, καταλαμβάνοντες τήν βασιλεύουσαν Κωνσταντινούπολιν, ἐπί πολύ ἐν αὐτῇ διατρίβουσι, ταραχάς ἐμποιοῦντες, καί θορυβοῦντες τήν ἐκκλησιαστικήν κατάστασιν, ἀνατρέπουσί τε οἴκους τινῶν. Ὥρισε τοίνυν ἡ ἁγία σύνοδος, τούς τοιούτους ὑπομιμνήσκεσθαι μέν πρότερον διά τοῦ ἐκδίκου τῆς κατά Κωνσταντινούπολιν ἁγιωτάτης ἐκκλησίας ἐπί τῷ ἐξελθεῖν τῆς βασιλευούσης πόλεως· εἰ δέ τοῖς αὐτοῖς πράγμασιν ἐπιμένοιεν ἀναισχυντοῦντες, καί ἄκοντας αὐτούς διά τοῦ αὐτοῦ ἐκδίκου ἐκβάλλεσθαι, καί τούς ἰδίους καταλαμβάνειν τόπους.
Τούς κληρικούς βούλεται ὁ κανών ταῖς ἐκκλησίαις προσμένειν, αἷς ἐκληρώθησαν, (κᾂν ἴσως μή κρίνοιντο παρά τοῦ ἐπισκόπου εἰς ἐγχείρησιν πραγμάτων, ἤτοι διοίκησιν, ἐπιτήδειοι, κᾂν ἴσως καί ἐπιτιμηθῶσι παρ’ αὐτοῦ τῷ τῆς ἀκοινωνησίας ἐπιτιμίῳ), καί μή ἁποσκιρτᾷν, καί ἀλλαχοῦ ἀπιέναι, και διατρίβειν ἐκεῖ, καί ταραχάς, καί θορύβους ποιεῖν, καί συγχέειν τήν ἐκκλησιαστικήν κατάστασιν, κακόν ὑπόδειγμα τοῖς ἄλλοις κληρικοῖς γινομένους, καί οἴκους τινῶν ἀνατρέποντας, ἤ τῶν μιμουμένων αὐτούς κληρικῶν, καί τῇ τάξει μή ἐμμενόντων τῆς ἐκκλησίας, ἤ τῶν δεχομένων αὐτούς καί εἰς οἰκονομίαν πραγμάτων ἴσως χρωμένων αὐτοῖς. Τούς τοιούτους οὖν παρά τῶν ἐκδίκων ὑπομιμνήσκεσθαι βούλεται ὁ κανών, ἐξελθεῖν τῆς πόλεως, ᾗ παροικοῦσιν∙ εἰ δέ μή πείθοιντο, τοῖς αὐτοῖς δέ πράγμασιν ἐπιμένοιεν, τῇ ἀνυποταξίᾳ δηλαδή, καί ἀναισχυντίᾳ, ἤ τῇ διοικήσει τῶν ἴσως αὐτοῖς ἐγχειρισθέντων πραγμάτων, ἐκβάλλεσθαι καί ἄκοντας ὁ κανών διατάττεται παρά τοῦ ἐκδίκου, καί εἰς τούς ἰδίους ἀπιέναι τόπους∙ τά αὐτά καί περί μοναχῶν. Ἀπαγορεύουσιν οἱ Πατέρες κληρικούς, ἤ μονάζοντας, παρά γνώμην τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, πολλάκις καί ἀφωρισμένους ὄντας, καταλαμβάνειν τήν Κωνσταντινούπολιν, καί ἐπί πολύ ἐν αὐτῇ διατρίβειν, διά τό μή ἔχειν ἴσως διακονίας ἐκκλησιαστικάς. Τοῦτο γάρ, φησίν, ἀνατρέπει τήν ἐκκλησιαστικήν κατάστασιν, καί τούς οἴκους τῶν παραδεχομένων αὐτούς. Καί ἐνταῦθα μέν ἐκδιώκεσθαι τούτους καί ἄκοντας, ὁ κανών διορίζεται, εἰ μή θελήσωσι παρά τῶν ἐκδίκων ὑπομιμνησκόμενοι ἑκόντες ὑποχωρῆσαι. Ὁ δέ κ΄ κανών τῆς παρούσης συνόδου, ἀκοινωνήτους εἶναί φησι καί τόν δεχθέντα, καί τόν τοῦτον δεξάμενον. Καί μή ἐναντιωθῇ σοι∙ ἀλλ’ εἰπέ ὅτι ἐκεῖ μέν ἔφθασαν δεχθῆναι, καί διά τοῦτο ἀκοινωνησίᾳ κατακρίνονται σύν τοῖς δεξαμένοις αὐτούς ἐπισκόποις. Ἐνταῦθα δέ οὐκ ἐδέχθησαν εἰσέτι, καί διά τοῦτο διώκονται, καί ἀναγκάζονται ἀπελθεῖν ἔνθα ἐχειροτονήθησαν. Ἀνάγνωθι καί τόν ιστ΄ ἀποστολικόν κανόνα. Οἱ ἐπισκόπου δίχα, τῇ Κωνσταντίνου διατρίβοντες πόλει, κληρικοί καί μονάζοντες, καί ταραχάς ἀνεγείροντες, τῆς πόλεως ἐλαυνέσθωσαν. Οἱ παρά γνώμην τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου εὑρισκόμενοι ἐν Κωνσταντινουπόλει κληρικοί καί μονάζοντες, καί τήν ἐκκλησιαστικήν θορυβοῦντες κατάστασιν, διά τοῦ ἐκδίκου τῆς κατά Κωνσταντινούπολιν ἐκκλησίας τῆς πόλεως ἐλαυνέσθωσαν. Ἐπειδή καί ἡ Σύνοδος αὕτη ἔμαθεν, ὅτι μερικοί κληρικοί, καί μοναχοί, μέ τό νά μήν ἔχουν εἰς χεῖρας κᾀμμίαν ἐκκλησιαστικήν διοίκησιν, ὡς μή τοῦ ἰδίου τῶν Ἐπισκόπου κρίναντος αὐτούς ἀξίους εἰς τοῦτο, μερικαῖς φοραῖς δέ καί ἀφωρισμένοι ὄντες ἀπό αὐτόν, πηγαίνουν εἰς Κωνσταντινούπολιν καί πολύν καιρόν εἰς αὐτήν διατρίβοντες ταράττουσι τήν τῆς ἐκκλησίας κατάστασιν, καί ἀνατρέπουσι τά ὀσπήτια, ἤ τῶν ὑποδεξαμένων αὐτούς χριστιανῶν, ἤ καί τῶν μιμησαμένων αὐτούς συγκληρικῶν. Διά τοῦτο ὁρίζει διά τοῦ παρόντος κανόνος αὐτῆς, πρῶτον νά μηνύωνται διά μέσου τοῦ ἐκδίκου τῆς ἐκκλησίας, ἵνα φύγωσιν εἰρηνικῶς ἀπό τήν Κωνσταντινούπολιν. Εἰ δέ καί ἐπιμένουσιν εἰς τά αὐτά πράγματα μέ ἀναισχυντίαν, νά ἀποδιώκωνται καί χωρίς νά θέλωσι μέ τό μέσον τοῦ ἰδίου ἐκδίκου, καί νά πηγαίνουν εἰς τούς τόπους των. Τίς δέ εἶναι ὁ ἔκδικος, ὅρα εἰς τήν ὑποσημείωσιν τοῦ β΄ τῆς παρούσης Συνόδου. Ὅρα καί τόν ιε΄ Ἀποστολικ.
