Τούς ἐξ ἁρπαγῆς ἔχοντας γυναῖκας, εἰ μέν ἄλλοις προμεμνηστευμένας εἶεν ἀφῃρημένοι, οὐ πρότερον χρή παραδέχεσθαι, πρίν ἤ ἀφελέσθαι αὐτῶν καί ἐπ᾿ ἐξουσίᾳ τῶν ἐξ ἀρχῆς μεμνηστευμένων ποιῆσαι, εἴτε βούλοιντο λαβεῖν αὐτάς, εἴτε ἀποστῆναι. Εἰ δέ σχολάζουσάν τις λάβοι, ἀφαιρεῖσθαι μέν δεῖ καί τοῖς οἰκείοις ἀποκαθιστᾷν, ἐπιτρέπειν δέ τῇ γνώμῃ τῶν οἰκείων, εἴτε γονεῖς εἶεν, εἴτε ἀδελφοί, εἴτε οἰτινεσοῦν προεστῶτες τῆς κόρης. Κᾂν μέν ἕλωνται αὐτῷ παραδοῦναι, ἵστασθαι τό συνοικέσιον, ἐάν δέ ἀνανεύσωσι, μή βιάζεσθαι. Τόν μέντοι ἐκ διαφθορᾶς εἴτε λαθραίας, εἴτε βιαιοτέρας, γυναῖκα ἔχοντα, ἀνάγκη τό τῆς πορνείας ἐπιγνῶναι ἐπιτίμιον. Ἔστι δέ ἐν τέσσαρσιν ἔτεσιν ὡρισμένη τοῖς πορνεύουσιν ἡ ἐπιτίμησις· χρή τῷ πρώτῳ ἐκβάλλεσθαι τῶν προσευχῶν καί προσκλαίειν αὐτούς τῇ θύρᾳ τῆς ἐκκλησίας· τῷ δευτέρῳ δεχθῆναι εἰς ἀκρόασιν· τῷ τρίτῳ εἰς μετάνοιαν· τῷ τετάρτῳ εἰς σύστασιν μετά τοῦ λαοῦ, ἀπεχομένους τῆς προσφορᾶς· εἶτα αὐτοῖς ἐπιτρέπεσθαι τήν κοινωνίαν τοῦ ἀγαθοῦ.
Οἱ ἁρπάσαντες, φησί, γυναῖκας, καί ἔχοντες ταύτας, ἐάν ἑτέροις ἐκεῖναι προεμνηστεύθησαν, οὐκ ἄλλως δεχθήσονται εἰς μετάνοιαν, εἰ μή πρότερον ἀφαιρεθεῖεν τάς ἁρπαγείσας, ὥστε εἰς ἐξουσίαν κεῖσθαι τῶν προμνηστευσαμένων αὐτάς, εἰ βούλοιντο λαβεῖν αὐτάς. Εἰ δέ μήπω τινί μνηστευθεῖσα ἡ ἁρπαγεῖσά ἐστι, καί οὕτως αὐτήν ἀφαιρεῖσθαι διακελεύεται ἀπό τοῦ ἅρπαγος ὁ κανὼν, καί παραδίδοσθαι τοῖς γονεῦσιν ἤ τοῖς ἄλλοις οἰκείοις, ἤτοι συγγενέσιν, ἤ ἄλλοις, οἷς μέλει τῆς γυναικός, ὥστε, εἰ μέν βούλοιντο ἐκεῖνοι εἰς γυναῖκα συζεῦξαι αὐτήν τῷ ἅρπαγι, συστῆναι γάμον, δηλονότι, εἰ καί ἡ γυνή συναινεῖ∙ ἡ δέ συναίνεσις αὐτῆς ἐπί τῶν ἄλλων ἐστίν ἀναγκαία, οὐ μήν καί ἐπί πατρός τοῦ ἔχοντος ὑπεξουσίαν αὐτήν∙ τῷ γάρ πατρί ἀντιλέγειν οὐ δύναται, εἰ μήπου αἰσχρόν τοῖς τρόποις, ἤ ἀνάξιον αὐτῇ μνηστεύεται, κατά τούς πολιτικούς νόμους∙ εἰ δέ οὐ βούλεται ἡ γυνή, κᾂν βούλωνται οἱ οἰκεῖοι αὐτῆς, οὐ συστήσεται ὁ γάμος∙ εἰ δέ καί ἡ γυνή θελήσει, καί οἱ ταύτῃ προσήκοντες, συστῆσαι συνοικέσιον μετά τοῦ φθείραντος αὐτήν εἴτε λάθρᾳ, εἴτε βιαίως, τῷ τῶν πορνευόντων ἐπιτιμίῳ ὁ φθορεύς ὑποκείσεται, ὅπερ τετραετίαν εἶναι ὁ κανὼν ὁρίζει, καί ἑξῆς καταλέγει ὅπως ἐν τῇ τετραετίᾳ ὁ ἁμαρτήσας οἰκονομηθήσεται. Ταῦτα μέν οὖν ὁ κανών. Ὁ δέ πολιτικός νόμος σφοδρότατα κολάζων τόν ἁρπάσαντα γυναῖκα, οὐδέ συζεύγνυσθαι αὐτῷ τήν ἁρπαγεῖσαν παραχωρεῖ, κᾂν οἱ αὐτῇ προσήκοντες τοῦτο βούλωνται. Λέγει γάρ βιβλίον ξ΄, τιτλ. νη΄, κεφ. δ΄. Μή γαμείσθω ἡ ἁρπαγεῖσα τῷ ἁρπάσαντι ἀλλά καί εἰ συναινέσουσι τῷ τοιούτῳ συνοικεσίῳ οἱ γονεῖς αὐτῆς, αὐτήν περιορίζονται. Ὁ μέν κζ΄ κανὼν τῆς ἐν Χαλκηδόνι συνόδου, ὅστις καί ἀπαράλλακτος Ϟβ΄ κανὼν ἔστι τῆς στ΄ συνόδου, διορίζεται τί ὀφείλει γίνεσθαι εἰς τούς ἁρπάζοντας γυναῖκας ἐπ᾽ ὀνόματι συνοικεσίου. Ὁ δέ παρὼν κανὼν παρακελεύεται, τούς μέν ἁρπάζοντας γυναῖκας ἑτέροις μνηστευσαμένας, μή ἄλλως εἰς μετάνοιαν δέχεσθαι, εἰ μή πρότερον δώσουσι, τάς ἁρπαγείσας, ἐφ’ ᾧ τούς μνήστορας τούτων λαβεῖν αὐτάς, ἐάν θελήσωσιν∙ εἰ δέ μή, εἶναι παρά τοῖς συγγενέσιν αὐτῶν. Τούς δέ ἁρπάσαντας γυναῖκα ἐλευθέραν, καί οὕτως αὐτήν ἀφαιρεῖσθαι, καί παραδίδοσθαι τοῖς γονεῦσιν, ἤ τοῖς ἄλλως προσήκουσιν αὐτῇ∙ ὥστε, εἰ μέν βούλονται οὗτοι, συζεῦξαι αὐτήν τῷ ἅρπαγι μετά καί συναινέσεως ταύτης∙ εἰ δέ ἀπαρέσκονται, μή γενέσθαι τοῦτο. Ὡς ἂν δέ τά τοῦ πράγματος ἔχωσιν, ἤγουν, κᾂν συζευχθῇ τῇ ἁρπαγείσῃ ὁ ἅρπαξ, κᾂν μή συζευχθῇ, τοῖς τῶν πορνευόντων ἐπιτιμίοις ὑποπεσεῖται∙ καί οὐ μόνον ὁ ἅρπαξ οὕτω κολασθήσεται, ἀλλά καί ὁ λάθρᾳ μετά κόρης συμφθαρείς∙ ὁρίζεται δέ καί εἰς τετραετίαν τά τῶν πορνευόντων ἐπιτίμια. Καί ὁ μέν κανὼν ἐν τούτοις. Ὁ δέ πολιτικός νόμος ἀλλοτρόπως κολάζει τούς ἅρπαγας, καί οὐδέ παραχωρεῖ ὁπωσδήτοτε τόν ἀρπάσαντα συζευχθῆναι τῇ ἁρπαγείσῃ∙ καί ἀνάγνωθι τόν ῥηθέντα κζ΄ κανόνα τῆς ἐν Χαλκηδόνι συνόδου, καί τόν Ϟβ΄ τῆς στ΄, καί κανόνα ξζ΄ τῶν ἁγίων Ἀποπτόλων, καί κεφ. λ΄ τοῦ θ΄ τίτλου τοῦ παρόντος συντάγματος, καί τά ἐν αὐτοῖς. Ἀκούων δέ τοῦ παρόντος κανόνος λέγοντος, κατά συναίνεσιν τῶν γονέων, ἤ τῶν συγγενῶν τῆς κόρης, δίδοσθαι ταύτην πρός γάμον τῷ ἁρπάσαντι, μή εἴπῃς ἀρκεῖν τήν τῶν γονέων συναίνεσιν καί μόνην∙ ὁσάκις γάρ γάμος ἔννομος γίνεται, ἀναγκαία ἐστί καί ἡ συναίνεσις τῶν μελλόντων συζευχθῆναι, κᾂν ὑπεξούσιοι ὦσι, κᾂν αὐτεξούσιοι. Φησί γάρ τό δεύτερον κεφ. τοῦ δ΄ τίτλου, τοῦ κη΄ βιβλίου ταῦτα ῥητῶς∙ Οὐ γίνεται γάμος, εἰ μή συναινέσωσιν οἱ συναπτόμενοι, καί οἱ ἔχοντες αὐτούς ὑπεξουσίους∙ ἐάν δέ χρεία κατά τόν νόμον τοῦτον ἐν τοῖς γάμοις καί τῆς συναινέσεως τῶν ὑπεξουσίων, πολλῷ πλέον οὐ γενήσεται γάμος αὐτεξουσίων, εἰ μή καί αὐτοί συναινέσουσιν. Ὁ μνηστευθεῖσαν ἁρπάζων, ἀποκαταστήσει τῷ μνηστευσαμένῳ∙ εἰ δέ ἀμνήστευτον, τοῖς οἰκείοις ἐγκαταστήσει∙ καί κατά τήν ἐκείνων γνώμην προβήσεται τά συνοικέσια, εἴ γε βούλοιντο∙ ὁ δέ, τό τῆς πορνείας ἐπιτίμιον εἴσεται. Ὁ μέν παρὼν κανὼν ἀπαιτεῖ, τήν μήπω μνηστευθεῖσαν γυναῖκα, καί παρά τινος ἁρπαγεῖσαν, τοῖς οἰκείοις ταύτην ἀποκαθιστᾷν, εἴτε γονεῖς εἶεν, εἴτε ἀδελφοί, εἴτε ἄλλως διά τήν ὀρφανίαν αὐτῆς κηδεμόνες. Δίδωσι δέ αὐτοῖς ἄδειαν ἔκτοτε, εἰ βούλοιντο, μετά τοῦ ἁρπάσαντος αὐτήν γάμον συναλλάττειν. Ὁ δέ πεντηκοστός ὄγδοος τίτλος τοῦ ἑξηκοστοῦ βιβλίου τῶν βασιλικῶν οὐ συγχωρεῖ τοῦτο γίνεσθαι, κᾂν ἡ ἁρπαγεῖσα θέλῃ γυνή, κᾂν οἱ γονεῖς αὐτῆς, τῷ ἁρπάσαντι συναφθῆναι πρός γάμον, ἀλλά καί προστάττει περιορίζεσθαι τούς γονεῖς τῷ τοιούτῳ συναινοῦντας συνοικεσίῳ. Ὁ δέ Ϟβ΄ κανὼν τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου ἀναθέματι τόν λαϊκόν ὑποβάλλει, γυναῖκα ἁρπάζοντα ἐπί ὀνόματι συνοικεσίου. Καί χρή νοεῖσθαι τόν κανόνα ἐκεῖνον, κατά τήν δύναμιν τοῦ παρόντος κανόνος∙ προστάττει γάρ καί οὗτος μή πρότερον τῇ ἐκκλησίᾳ παραδέχεσθαι τόν ἐξ ἁρπαγῆς γυναῖκα κατέχοντα, πρίν ἤ αὐτήν μεμνηστευμένην οὖσαν, τῷ οἰκείῳ μνηστῆρι ἀποκαταστήσῃ, ἀμνήστευτον δέ, τοῖς οἰκείοις αὐτῆς γονεῦσιν, ἤ ἀδελφοῖς, ἤ ἄλλοις προεστῶσι∙ μετά γάρ τό ἀποκαταστῆσαι αὐτήν, ὁ ἀναθεματισμός χώραν οὐχ ἕξει. Τόν μέν τοι πρό τοῦ γάμου λαθραίως, ἤ βίᾳ διαφθείραντα γυναῖκα, εἶτα νομίμως συναφθέντα αὐτῇ, ἀνάγκη τό τῆς πορνείας ἐπιγνῶναι ἐπιτίμιον, ἐν τέσσαρσιν ἐνιαυτοῖς∙ ἐν ἑνί μέν τῇ θύρᾳ τῆς ἐκκλησίας προσκλαίοντα, ἐν τῷ δευτέρῳ μετά τῶν ἀκροωμένων, ἐν τῷ τρίτῳ μετά τῶν ὑποπιπτόντων, καί ἐν τῷ τετάρτῳ. συνιστάμενον μετά τῶν πιστῶν, καί τῶν εὐχῶν αὐτοῖς κοινωνοῦντα, καί οὕτω μετά τήν τετραετίαν, τῆς τοῦ ἀγαθοῦ κοινωνίας ἀξιούμενον. Διορίζει ὁ παρών κανών, ὅτι ἐκεῖνοι ὁποῦ ἁρπάζουσι γυναῖκας, εἰ μέν ἀῤῥαβωνιασμένας, νά μήν δέχωνται εἰς μετάνοιαν, ἂν πρῶτον δέν τάς ἀποδώσουν εἰς τούς προτέρους αὐτῶν ἀῤῥαβωνιαστικούς, ἵνα, ἂν θέλουν, νά τάς λάβουν ἐκεῖνοι εἰς γυναῖκας. Εἰ δέ ἐλευθέραν μέν ἀπό ἀῤῥαβωνιαστικόν, ὑπεξουσίαν δέ εἰς γονεῖς γυναῖκα, ἥρπασέ τινας, νά τήν ἐπιστρέφῃ εἰς τούς γονεῖς, καί συγγενεῖς, ἤ ἐπιτρόπους αὐτῆς. Καί ἂν μέν ἐκεῖνοι θέλουσι νά τήν δώσουν εἰς τόν ἁρπάσαντα αὐτήν, μετά συμφωνίας καί τῆς γυναικός, νά στέκεται τό συνοικέσιον. Ὄχι καί δέν θέλουν, εἰς τοῦτο νά μήν βιάζωνται. Πλήν, ἐάν καί τελειωθῇ ὁ ἐξ ἁρπαγῆς γάμος αὐτός, ἀναγκαίως πρέπει ὡς πόρνος νά ἐπιτιμᾶται ὁ ἁρπάσας, καί φθείρας τήν ἁρπαγεῖσαν, εἴτε κρυφίως, εἴτε βιαίως. Τό ἐπιτίμιον δέ αὐτοῦ εἶναι τέσσαρες χρόνοι. Καί τῷ μέν α΄ χρόνῳ νά προσκλαίῃ, τῷ δέ β΄ νά ἀκροάζεται, τῷ γ΄ νά ὑποπίπτῃ, καί τῷ δ΄ νά στέκεται μέ τούς πιστούς, καί μετά ταῦτα νά μεταλαμβάνῃ.
