Μή ἐξεῖναι κληρικοῖς μετά θάνατον τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, διαρπάζειν τά διαφέροντα αὐτῷ πράγματα, καθὼς καί τοῖς παραλαμβάνουσιν ἀπηγόρευται·1 (ΠΗΔΛΑΛΙΟΝ) ἤ τούς τοῦτο ποιοῦντας, κινδυνεύειν περί τούς ἰδίους βαθμούς.
Καί ὁ τεσσαρακοστός τῶν ἁγίων Ἀποστόλων κανών, φανερά εἶναι ὁρίζει τά ἴδια πράγματα τοῦ ἐπισκόπου, καί τά Κυριακά φανερά∙ καί ἐξουσίαν δίδωσι τῷ ἐπισκόπῳ τά οἰκεῖα οἷς βούλεται καταλιμπάνειν. Καί ὁ κδ΄ τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ συνόδου κανών τά αὐτά διατάττεται. Καί ὁ παρών δέ κανών ἀπαγορεύει, τά τῷ ἐπισκόπῳ διαφέροντα πράγματα παρά τῶν κληρικῶν διαρπάζεσθαι, ἐκείνου θανόντος. Τό δέ, καθώς καί τοῖς παραλαμβάνουσιν ἀπηγόρευται, νοητέον κατά τόν λε΄ κανόνα τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου, κωλύοντα καί τόν μητροπολίτην, ᾧ ὑπέκειτο ὁ τελευτήσας ἐπίσκοπος, μήτε τι τῶν τῆς ἐκκλησίας, μήτε τῶν ἰδικῶν τοῦ ἐπισκόπου σφετερίζεσθαι∙ ἀλλ’ εἰ μέν εἶεν τῇ ἐπισκοπῇ κληρικοί, παρ’ ἐκείνων κελεύοντα τά πράγματα φυλάττεσθαι, μέχρις ἄν ἕτερος ἐπίσκοπος γένηται∙ εἰ δ’ οὐκ εἶεν ἴσως κληρικοί, τῷ μητροπολίτῃ τήν τούτων ἀνατιθέμενον φυλακήν, ἵν’ ἀποδοίη ταῦτα ἀκαινοτόμητα τῷ χειροτονηθησομένῳ ἐπισκόπῳ∙ παραλαμβάνοντας οὖν τούς κληρικούς, ἤ τούς μητροπολίτας φησίν, ὡς τήν τῶν πραγμάτων φυλακήν ἐμπιστευομένους∙ τοῖς δέ διαρπάζουσιν, ἤ νοσφιζομένοις τι τῶν τῆς ἐπισκοπῆς, ἤ τῶν τοῦ ἐπισκόπου πραγμάτων, ἐπιτίμιον ἐπάγει τήν ἔκπτωσιν τῶν οἰκείων βαθμῶν. Καταλιμπάνειν δέ ἐπίσκοπον αἱρετικοῖς τά οἰκεῖα κεκώλυται∙ μᾶλλον δέ τοιούτοις καταλιπών καί ὑπό ἀνάθεμά ἐστιν. Ἀδιαθέτου δέ τοῦ ἐπισκόπου τελευτήσαντος, ὁ μετ’ ἐκεῖνον ἐπίσκοπος τά ἐκείνου ὡρίσθη οἰκονομεῖν πράγματα θεαρέστως, κατά τόν κβ΄ καί πα΄ τῆς ἐν Καρθαγένῃ συνόδου κανόνα. Ὁ παρών κανών καθαιρεῖσθαί φησι τούς κληρικούς, τούς μετά θάνατον τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου ἁρπάζοντας τά τούτῳ διαφέρονται πράγματα∙ καί οὐ μόνον αὐτούς, ἀλλά καί τούς λοιπούς, τούς χρεωστοῦντας φυλακήν τούτων, μητροπολίτας δηλαδή, καί ἑτέρους, παρ’ οἷς ἐτελεύτησεν ὁ ἐπίσκοπος, οἵ καί παραλαμβάνοντες καλοῦνται. Τότε δέ λέγεται ἔχειν ὁ ἐπίσκοπος πράγματα, καί δύναται διατίθεσθαι, ὅταν, κατά τόν μ΄ ἀποστολικόν κανόνα, ἀπογράψηται, ἅμα τῷ χειροτονηθῆναι, τά οἰκεῖα, καί τά τῆς ἐπισκοπῆς∙ εἰ γάρ μή οὕτω ποιήσει, πάντα τά τούτου τῇ ἐκκλησίᾳ ἀνήκουσιν. Ἀπογραφῆς δέ γενομένης, ὡς εἴρηται, ἐάν ἀδιάθετος ὀ ἐπίσκοπος τελευτήσῃ, νομίζω, ὅτι κατά νόμους ὑπό τῶν ἐξ ἀδιαθέτου καλουμένων προσγενῶν αὐτοῦ κληρονομηθήσεται. Κᾂν γάρ τινες ἀπό τοῦ πα΄ κανόνος τῆς ἐν Καρθαγένῃ συνόδου εἶπον, ἔχειν ἐπ’ ἀδείας τόν μετ’ ἐκεῖνον ἐπίσκοπον τά πράγματα τοῦ ἀδιαθέτως τελευτήσαντος ἐπισκόπου κατά τό βουλητόν αὐτῷ οἰκονομεῖν∙ ἀλλ’ ἐμοί δοκεῖ ὅτι ἀπό τοῦ τοιούτου κανόνος, λέγοντος, ὀφείλειν τόν ἐπιγινόμενον ἐπίσκοπον, τοῦ ἀδιαθέτου ἐπισκόπου τήν διατύπωσιν ἁρμοδίαν τῷ ἑαυτοῦ ἐπαγγέλματι ποιήσασθαι, μάλιστα παρίσταται κατά νόμους γίνεσθαι τήν διαδοχήν τῶν πραγμάτων τοῦ τελευτήσαντος∙ τοῦτο γάρ ποιῶν, ἁρμοδίαν διατύπωσιν ποιήσει τῷ αὐτοῦ ἐπαγγέλματι. Ζήτει καί τόν κδ΄ κανόνα τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ συνόδου, καί τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ κανόνα λε΄. Ὁ ἐξ ἀνθρώπων ἐπισκόπου γεγενημένου, τά ἐκείνου ἁρπάζων, τοῦ βαθμοῦ ἁμαρτήσεται. Ὅσοι τῶν κληρικῶν τά τοῦ ἐπισκόπου πράγματα διαρπάζουσι μετά θάνατον ἐκείνου, περί τόν ἴδιον βαθμόν κινδυνεύουσιν. Δέν πρέπει, λέγει ὁ παρών Κανών, οἱ Κληρικοί, μετά τόν θάνατον τοῦ Ἐπισκόπου των νά διαρπάζουσι τά πράγματά του, καθὼς καί οἱ παλαιοί κανόνες τοῦτο ἐμποδίζουσιν (ὡς ὁ τῶν Ἀποστ. μ΄ καί Ἀντιοχ. κδ΄)∙ ἐκεῖνοι δέ ὁποῦ τοῦτο κάμνουσι, νά κινδυνεύουν νά χάνουν τόν ἐδικόν τους βαθμόν, καί ἀξίωμα. Ἀνάγνωθι καί τήν ἑρμηνείαν τοῦ μ΄ Ἀποστολικοῦ. 1Ἐν ἄλλοις δέν ἀντιγράφοις εὕρηται οὕτως ἔχων ὁ Κανών. Καθάπερ καί τοῖς παραλαμβάνουσιν ἀπηγορεύεται (παραλαμβάνοντας δέ ἐννοεῖ ὁ Ζωναρᾶς καί ὁ Βλάσταρις (στιχ. ε΄) ἐκείνους ὁποῦ λαμβάνουσι τά πράγματα τοῦ Ἐπισκόπου διά νά τά φυλάξουν. Οἵτινες, ἐάν σφετερίσουν τι ἀπό αὐτά, καθαιροῦνται παρομοίως μέ τούς διαρπάζοντας.
