Κληρικούς, ἤ λαϊκούς, κατηγοροῦντας ἐπισκόπων, ἤ κληρικῶν, ἁπλῶς καί ἀδοκιμάστως μή προσδέχεσθαι εἰς κατηγορίαν, εἰ μή πρότερον ἐξετασθείη αὐτῶν ἡ ὑπόληψις.
Καί ὁ ἕκτος κανών τῆς δευτέρας συνόδου περί τούτων διατάττεται∙ ἅ οὖν ἐγράφη ἐκεῖ, εἰς ἐξήγησιν καί τοῦ παρόντος κεφαλαίου ἀρκοῦσιν. Ζήτει κανόνα στ΄ τῆς β΄ συνόδου, καί μάθῃς τήν τοῦ παρόντος κανόνος ἐξήγησιν. Ἀδοκιμάστως κληρικός, ἤ λαϊκός, ἐπισκόπου κατηγορῶν, ἀνεπίδεκτος. Δεῖ τάς ὑπολήψεις τῶν κατηγορούντων ἐπισκόπων, ἤ κληρικῶν, ἐξετάζεσθαι∙ καί μή ἀπροδοκιμάστως αὐτούς εἰς κατηγορίαν αὐτῶν παραδέχεσθαι, κᾂν κληρικοί εἰσιν οἱ κατηγοροῦντες, κᾂν λαϊκοί∙ μήποτε ἀποβεβλημένοι οὗτοι εἶεν, ἤ ἀκοινώνητοι, ἤ ἐπί ἐγκλήμασί τισι κατηγορούμενοι, καί μήπω φανέντες ἀνεύθυνοι, ἤ ἄλλως πως τόν βίον ἐπίμεμπτοι, ἤ τήν θρησκείαν ἀλλότριοι. Πολλοί γάρ τοιοῦτοι τήν ἐκκλησιαστικήν εὐταξίαν συγχεῖν καί ἀνατρέπειν βουλόμενοι, συκοφαντικάς αἰτίας συῤῥάπτουσι κατά τῶν ἀνεπιλήπτων καί ὀρθοδόξων ἐπισκόπων καί κληρικῶν. Ὁ παρών κανών διορίζει, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ κληρικοί, ἤ οἱ λαϊκοί, ὁποῦ κατηγοροῦν τούς Ἐπισκόπους, καί Κληρικούς, διά ὑπόθεσιν ὄχι χρηματικήν καί ἰδίαν, ἀλλά ἐκκλησιαστικήν καί ἐγκληματικήν, νά μή δέχωνται εἰς κατηγορίαν αὐτῶν ἁπλῶς καί ἀνεξετάστως, ἀνίσως πρότερον δέν ἐξετασθῇ ἡ ὑπόληψίς των, ἐάν ᾖναι ἀδιάβλητος, καί ἀκατηγόρητος. Ὅρα καί τόν οδ΄ Ἀποστολικόν καί τόν στ΄ τῆς β΄.
