Περί τῶν γυναικῶν τῶν ἐκπορνευουσῶν καί ἀναιρουσῶν τά γεννώμενα, καί σπουδαζουσῶν φθόρια ποιεῖν, ὁ μέν πρότερος ὅρος μέχρις ἐξόδου ἐκώλυσε, καί τούτῳ συντίθενται. Φιλανθρωπότερον δέ τι εὑρόντες, ὡρίσαμεν δεκαετῆ χρόνον, κατά τούς βαθμούς τούς ὡρισμένους πληρῶσαι.
Γυναῖκες λάθρᾳ τισί μιγνύμεναι καί συλλαμβάνουσαι, ἵνα μή γνωσθῶσιν, ἀναιροῦσι τά ἔμβρυα ἐξεπίτηδες, ἤ βάρη ταῖς κοιλίαις ἑαυτῶν ἐπιτιθεῖσαι καί συμπιέζουσαι ταύτας, ἤ φάρμακά τινα πίνουσαι, καί φθείρουσαι τά κυοφορούμενα. Ταύτας οὖν, φησίν ὁ κανὼν οὗτος, ὅτι ὁ πρότερος ὅρος ἐπετίμησεν ἀκοινωνησίᾳ μέχρι θανάτου, καί ὥστε ἐν τῷ θνήσκειν μόνον ἀξιοῦσθαι τῆς θείας μεταλήψεως. Ἡμεῖς δέ, φασίν οἱ τῆς συνόδου Πατέρες, φιλανθρωπότερόν τι εὑρόντες, δεκαετίαν ὡρίσαμεν, ὥστε διά δέκα ἐτῶν καταμεριζομένων εἰς τούς ὡρισμένους βαθμούς, ἤτοι τούς τόπους τῶν ἐπιτιμίων, τόν τοῦ προσκλαίοντος, τόν τοῦ ἀκροωμένου, τόν τοῦ ὑποπίπτοντος, καί τόν τοῦ συνεστῶτος, ἀξιοῦσθαι τῆς θείας μεταλήψεως. Καί ὁ μέγας δέ Βασίλειος, ἐν δευτέρῳ αὐτοῦ κανόνι, ταῖς κατ’ ἐπιτήδευσιν φθειρούσαις τά ἔμβρυα, δεκαετίαν ἐπιτιμᾷ∙ λέγει δέ δεῖν μή χρόνῳ, ἀλλά τρόπῳ τῆς μετανοίας ὁρίζειν τήν θεραπείαν. Ἀπό ὅρου ἀρχαιοτέρου ἐκκλησιαστικοῦ, κατά μόνας τάς τελευταίας ἀναπνοάς τῆς τῶν θείων ἁγιασμάτων μεταλήψεως ἠξιοῦντο αἱ συλλαβοῦσαι λαθραίως, καί διά τό μή ἐπιγνωσθῆναι ἀναιροῦσαι τά ἔμβρυα αὐτῶν καθ’ οἱονδήτινα λόγον. Οἱ δέ τῆς συνόδου ταύτης Πατέρες φιλανθρωπευσάμενοι, ὥρισαν μετά δέκα ἐνιαυτούς μεριζομένους εἰς τούς τέσσαρας βαθμούς τῶν ἐπιτιμίων, ἤγουν εἰς τόν τοῦ προσκλαίοντος, τόν τοῦ ἀκροωμένου, τόν τοῦ ὑποπίπτοντος, καί τόν τοῦ συνεστῶτος, μεταλαμβάνειν αὐτάς∙ φθόριον δ’ ἐστίν ἅπαν φάρμακον φθεῖρον τό ἐγκυμονούμενον. Ἀνάγνωθι τόν β΄ κανόνα τοῦ ἁγίου Βασιλείου, καί τόν ϟα΄ τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου, καί τήν ἑρμηνείαν αὐτῶν. Αἱ πόρναι λαμβάνουσαι φθόρια, δεκαετίαν ὑποπιπτέτωσαν. Αἱ δεχόμεναι δηλητήρια ἐπί τῷ τά ἔμβρυα αὐτῶν ἀνελεῖν, ἐπί δέκα ἐπιτιμάσθωσαν ἔτεσι∙ δύο μέν ἔτη ἔξω τοῦ περιβόλου τῆς ἐκκλησίας ἱστάμεναι καί προσκλαίουσαι∙ τρία δέ παρά τοῖς βασιλικοῖς ἐστῶσαι πυλῶσι, καί τῶν θείων Γραφῶν, ἀκροώμεναι∙ ἄλλην δέ τετραετίαν ἐντός τοῦ περιβόλου τῆς ἐκκλησίας ἐν τῷ ὀπισθίῳ μέρει τοῦ ἄμβωνος ὑποπίπτουσαι, καί μετά τῶν κατηχουμένων συνεξιοῦσαι, ἐπί δέ ἐνιαυτόν συνιστάμεναι τοῖς πιστοῖς, καί τῶν εὐχῶν κοινωνοῦσαι∙ καί οὕτω, μετά τούς βαθμούς τούτους, τῆς τελειώσεως ἀξιούμεναι. Ὅσαι γυναῖκες κρυφίως μέν πορνεύσουν μέ τινας καί συλλαμβάνουσι, θανατώνουσι δέ τά ἔμβρυα μέσα εἰς τήν κοιλίαν των, ἤ σηκόνουσι βάρη ὑπέρ τήν δύναμίν των, ἤ πίνουσι φάρμακά τινα φθαρτικά τῶν ἐμβρύων. Αὗται, λέγω, ἀπό ἄλλον μέν κανόνα πρότερον ἀπό τόν παρόντα, ἕως εἰς τόν θάνατον αὐτῶν ἐμποδίζονται νά μή μεταλαμβάνουν, ἀπό δέ τόν παρόντα κανόνα τόν ὁποῖον συγκαταβατικώτερον ἐδιώρισαν οἱ τῆς παρούσης Συνόδου Πατέρες, εἰς δέκα χρόνους κανονίζονται νά μή μεταλάβουν, ὅ καί ὁ β΄ τοῦ Βασιλείου ἐδιώρισεν. Οἱ δέ χρόνοι οὗτοι νά οἰκονομοῦνται οὕτω, κατά τόν Ζωναρᾶν καί τόν Ἀνώνυμον ἑρμηνευτήν∙ δύω μέν χρόνους νά προσκλαίουν∙ τρεῖς νά ἀκροῶνται∙ τέσσαρας νά ὑποπίπτουν∙ ἕνα νά στέκωνται μέ τούς πιστούς, καί οὕτω νά μεταλαμβάνουν. Ἀνάγνωθι καί τόν Ϟα΄ τῆς στ΄, τόν ξστ΄ Ἀποστολικόν, καί τήν ἰχνογραφίαν τοῦ ναοῦ.
