Περί τοῦ τούς ἐξαμαρτάνοντας ἐν διαφόροις πταίσματι, καί προσκαρτεροῦντας τῇ προσευχῇ τῆς ἐξομολογήσεως καί μετανοίας, καί τήν ἀποστροφήν τῶν κακῶν τελείαν ποιούμενους, κατά τήν ἀναλογίαν τοῦ πταίσματος, καιροῦ μετανοίας δοθέντος τοῖς τοιούτοις, διά τούς οἰκτιρμούς καί τήν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ προσάγεσθαι τῇ κοινωνίᾳ.
Κᾂν ἐν διαφόροις πταίσμασιν ἥμαρτέ τις, ἐξομολογῆται δέ ταῦτα, καί ἀποστρέφηται τελείως ἃ ἔφθη ποιῆσαι κακά, δίδοσθαι αὐτῷ καιρόν μετανοίας, διορίζεται ὁ κανών, ἀναλόγως τοῖς πταίσμασιν, οἷς ἐποίησε∙ καί οὕτως, αὐτοῦ ἐνδεικνυμένου μετάνοιαν, δέχεσθαι αὐτόν καί προσάγεσθαι τῇ κοινωνίᾳ, οὐχ ὡς αὐτοῦ διά τῆς οἰκείας σπουδῆς ἀξιουμένου τῆς τῶν θείων μυστηρίων μεταλήψεως, ἀλλά διά τούς οἰκτιρμούς τοῦ Θεοῦ καί τήν ἄφατον ἀγαθότητα. Ἐμάθομεν μηδεμίαν ἁμαρτίαν νικᾷν τήν φιλανθρωπίαν τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ παρών δέ κανών διορίζεται, τούς ἀφισταμένους τελείως τοῦ κακοῦ, μετά ἐξομολογήσεως καθαρᾶς καί μετανοίας ἀξίας τῶν πταισμάτων, ἀξιοῦσθαι τῆς θείας μεταλήψεως, οὐ διά τήν σπουδήν τούτων, ἀλλά διά τούς οἰκτιρμούς τοῦ Θεοῦ καί τήν ἄφατον ἀγαθότητα. Ταῦτα δέ πάντως διευκρινήσει ἡ ἐπισκοπική δοκιμασία. Οἱ διαφόροις ἀγνοήμασιν ἑαλωκότες, εἰ ἐπιγνόντες ἐξομολογοῖντο, καί ἀναλόγως μετανοεῖν, εὐπρόσδεκτοι. Πάντες οἱ ἁμαρτήσαντες, ὁποῖα ἄν τις εἴποι τά ἁμαρτήματα, εἰ μετανοήσουσι καί ἐξομολογήσονται ταῦτα, καί τήν ἀποστροφήν τῶν κακῶν τελείαν ποιήσονται, καί κατά τήν ἀναλογίαν τοῦ πταίσματος τόν δοθέντα αὐτοῖς καιρόν εἰς μετάνοιαν ἐν προσευχαῖς καί δάκρυσιν ἐκτελέσουσι, παραδεχθήσονται εἰς κοινωνίαν, διά τούς οἰκτιρμούς καί τήν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ. Διορίζει ὁ παρών Κανών, ὅτι κᾂν εἰς διάφορα ἁμαρτήματα πέσῃ τινάς, ἐξομολογεῖται δέ αὐτά καί ἀποστρέφεται, καί μισεῖ, προσευχόμενος, καί μετανοῶν εἰς τόν Θεόν∙ ὁ τοιοῦτος, ἀφ’ οὗ δοθῇ εἰς αὐτόν ἀπό τόν Πνευματικόν καιρός μετανοίας, καί ἰκανοποιήσεως, ἀνάλογος μέ τά κακά ὁποῦ ἔκαμε, πρέπει νά συγχωρῆται, καί νά μεταλαμβάνῃ τά θεῖα μυστήρια. Ὄχι διά τήν σπουδήν, καί ἀξιοτητά του, ἀλλά διά τήν ἄπειρον φιλανθρωπίαν, καί τούς οἰκτιρμούς τοῦ Θεοῦ, ὅστις δέχεται πάντας τούς εἰς αὐτόν ἐπιστρέφοντας, καί οὐδεμία ἁμαρτία εἶναι ἡ νικῶσα τήν αὐτοῦ ἀγαθότητα. Ὅρα καί τόν ιβ΄ τῆς α΄.
