Πρεσβύτερος ὑπό ἑνός ἐπισκόπου χειροτονείσθω, καί διάκονος, καί οἱ λοιποί κληρικοί.
Καί τήν ἐπιλογήν, καί τήν χειροτονίαν τῶν πρεσβυτέρων καί διακόνων τῷ ἐπισκόπῳ ἀνατίθησιν ὁ κανών, ᾧ ὑποκεῖσθαι μέλλουσιν οἱ χειροτονούμενοι. Καί οὗτος ὁ κανών περί χειροτονίας ἀκολούθως νομοθετῶν παρίστησι καί τόν πρό αὐτοῦ κανόνα ἐκλαμβάνεσθαι περί ἐπισκόπων χειροτονίας, οὐ περί ψήφου αὐτῶν. Οὐδέ γάρ ψηφίζεσθαι πρότερον πρεσβύτερον, ἤ διάκονον, ἤ ἕτερον κληρικόν, ἐδιδάχθημεν, καί οὕτω χειροτονεῖσθαι αὐτόν. ἐπίσκοπος χειροτονεῖ πρεσβύτερον καί διάκονον. Σαφής. Οὗτος ὁ Κανὼν διορίζεται, ὅτι κάθε Πρεσβύτερος, καί Διάκονος, καί ὅλοι οἱ λοιποί Κληρικοί,1 Ὑποδιάκονοι δηλ. Ἀναγνῶσται, καί Ψάλται, καί οἱ καθ’ ἑξῆς, νά χειροτονῶνται ἀπό ἕνα μόνον Ἐπίσκοπον.2 1Κληρικοί, ἁπλῶς μέν καί καθολικῶς ὀνομάζονται ὅλοι ἐκεῖνοι, ὁποῦ ἔχουσι χειροθεσίαν ἱερατικήν, καί ἐκκλησιαστικήν ἀπό Ἐπισκόπου, καί τῶν ἐφεξῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς τάξεως, ἕως ἀναγνώστου, καί ψάλτου, καί ἐφορκιστοῦ, καί θυρωροῦ, κατά τόν κστ΄, ξη΄ καί ο΄ Ἀποστολικόν Κανόνα∙ καί κδ΄ καί λ΄ τῆς Λαοδκ. καί τήν ἐπιστολήν τοῦ μεγάλου Βασιλείου πρός τούς ὑφ’ ἑαυτόν χωρεπισκόπους, καί τό νομικόν Φωτίου τίτλ. α΄, κεφ. λα΄ δι’ ὃ καί ἡ ρκγ΄ τοῦ Ἰουστινιανοῦ νεαρά λέγει οὕτως. «Τούς δέ Πρεσβυτέρους, καί Διακόνους, καί Ὑποδιακόνους, καί Ἀναγνώστας, καί Ψάλτας, οὕς πάντας κληρικούς καλοῦμεν. Οἵτινες καί κανονικοί λέγονται κατά τόν στ΄ Ἀντιοχείας καί ἄλλους κανόνας. Κυρίως δέ κληρικοί ὀνομάζονται ὅλοι οἱ ἔξω τοῦ βήματος χειροθεσίαν ἔχοντες. Ὁ δέ Βαλσαμών ἑρμην. εἰς τόν να΄ τοῦ Βασιλ. λέγει ὅτι καί οἱ Μοναχοί, κληρικοί ὀνομάζονται. Ὠνομάσθησαν δέ Κληρικοί, κατά τόν Χρύσανθον (σελ. β΄ τοῦ συνταγματίου) ἀπό τόν κλῆρον ὁποῦ ἔδωκαν οἱ Ἀπόστολοι περί τοῦ Ματθίου∙ τήν σήμερον δέ κληρικοί ὀνομάζονται ὡς ἐπί τό πλεῖστον οἱ τά ἐκκλησιαστικά ἀρχοντίκια καί ὀφφίκια ἔχοντες, τόσον ἱερωμένοι, ὅσον καί λαϊκοί.2Σημείωσαι ὅτι, ἀγκαλά καί οἱ Ἐπίσκοποι Πρεσβύτεροι Διάκονοι καί Ὑποδιάκονοι λέγονται κυρίως νά χειροτονῶνται, οἱ Ἀναγνῶσται καί Ψάλται νά σφραγίζωνται, εἶτ’ οὖν νά χειροθετῶνται, κατά τόν Ζωναρᾶν, καί οἱ τούτων ὅμοιοι (ἔστι γάρ ἡ χειροθεσία γενικωτέρα τῆς χειροτονίας), οἱ δέ οἰκονόμοι καί ἔκδικοι, καί προσμονάριοι νά προβάλλωνται, κατά τόν β΄ τῆς δ΄, κατά δέ τόν Θεσσαλονίκης Συμεών, οἱ μέν Ἐπίσκοποι, Πρεσβύτεροι, καί Διάκονοι χειροτονοῦνται, οἱ δέ Ὑποδιάκονοι χειροθετοῦνται, οἱ δέ Ἀναγνῶσται σφραγίζονται, μέ ὅλα ταῦτα ὁ παρών Κανών, οὐδέ μίαν διαφοράν κάμνει, ἀλλά εἰς ὅλους τούς Κληρικούς λέγει τό ὄνομα τῆς χειροτονίας. Καί τοῦτο δέ σημείωσαι, κατά τόν Χρυσόστομον (λόγῳ α΄ πρός Φιλιππησ., σελ. 5 τοῦ δ΄ τομ.) ὅτι καί ὁ Ἐπίσκοπος, Πρεσβύτερος, καί Διάκονος ὀνομάζεται (ὡς περιέχων τάς τούτων ἐνεργείας) καί ἀντιστρόφως οἱ Πρεσβύτεροι, Ἐπίσκοποι ὀνομάζονται∙ (αὐτόθι). Ὅτι δέ καί οἱ Πρεσβύτεροι, καί Διάκονοι ἐψηφίζοντο, ὡς οἱ Ἐπίσκοποι, πρόδηλον ἀπό τόν γ΄ τῆς ζ΄ συνόδου∙ και τόν ζ΄ Θεοφίλου. Καί ὁ Ἀλεξανδρείας Κύριλλος ἑρμηνεύων εἰς τό η΄ κεφ. τῶν ἀριθμ. τό ῥητόν ἐκεῖνο. «Καί προσάξεις τούς Λευΐτας ἕναντι Κυρίου, καί ἐπιθήσουσιν οἱ υἱοί Ἰσραήλ τάς χεῖρας αὐτῶν ἐπί τούς Λευΐτας (ἐδαφ. 1) λέγει τοῖς ἐπί ἱερουργίαν διά Χριστοῦ καλουμένοις, ἐπιψηφίζονται λαοί». Ἀγκαλά καί ἡ ψῆφος αὕτη δέν ἐνεργεῖται τήν σήμερον. Τόν τύπον δέ τῆς συμμαρτυρίας ὁποῦ δίδεται εἰς τούς χειροτονηθησομένους Πρεσβυτέρους, καί Διακόνους, ὅρα ἐν τῷ τέλει τῆς βίβλου. Ἥτις συμμαρτυρία, ὑπογεγραμμένη οὖσα μέ τάς ὑπογραφάς τῶν ἐγκρίτων ἱερέων, καί κληρικῶν, φαίνεται νά ἔχῃ τόπον ψηφοφορίας.
