Ἀνδρῶν δέ ὁμολογίας οὐκ ἔγνωμεν, πλήν εἰ μή τινες ἑαυτούς τῷ τάγματι τῶν μοναζόντων ἐγκατηρίθμησαν, οἳ κατά τό σιωπώμενον δοκοῦσι παραδέχεσθαι τήν ἀγαμίαν. Πλήν καί ἐπ᾿ ἐκείνων, ἐκεῖνο ἡγοῦμαι προηγεῖσθαι προσήκειν, ἐρωτᾶσθαι αὐτούς καί λαμβάνεσθαι τήν παρ᾿ αὐτῶν ὁμολογίαν ἐναργῆ, ὥστε, ἐπειδάν μετατίθενται πρός τόν φιλόσαρκον καί ἡδονικόν βίον, ὑπάγειν αὐτούς τῷ τῶν πορνευόντων ἐπιτιμίῳ.
Ἐκ τοῦ κανόνος τούτου φαίνεται ὁ μέγας Βασίλειος, ἂ περί τῶν παρθένων διετάξατο, οὐ περί μοναζουσῶν παρθένων εἰπεῖν, ἀλλά περί τῶν ἑαυτάς ἀνατιθεμένων τῷ Κυρίῳ, καί ἐν παρθενίᾳ ζῇν κατατιθεμένων∙ τοιαῦται γάρ ἦσαν τό παλαιόν, ὡς ἡ ἐν Καρθαγένῃ διέξεισι σύνοδος ἐν κανόνι στ΄ καί μδ΄ καί οὐδέ διακόνισσαι αἱ τοιαῦται ἦσαν, ἀλλ᾽ ἐξ ἐκείνων ἐγίνοντο διακόνισσαι∙ ἀναγνωστέον οὖν τόν τῆς ῥηθείσης συνόδου ρκστ΄ κανόνα, καί τά ἐν ἐκείνῳ γεγραμμένα∙ ἐκ γάρ τοῦ εἰπεῖν ἀνδρῶν ὁμολογίαν οὐκ ἔγνωμεν, εἰ μή τινες ἑαυτούς τοῖς μοναχοῖς κατηρίθμησαν, δείκνυσιν, ὅτι ἅ εἶπεν οὐ περί μοναζουσῶν εἶπεν, ἀλλά περί παρθένων ἀφοριζομένων Θεῷ κατά τό πάλαι κρατοῦν∙ τέως δέ τις ταῦτα καί εἰς μοναζούσας ἐκλάβοιτο. Τούς δέ μοναχούς φησι, καί σιωπηρῶς κατατίθεσθαι ἁγνεύειν∙ κἀκείνους δέ ἐρωτᾶσθαι προσήκειν λέγει, καί φανερῶς ὁμολογεῖν ἀγαμίαν, ἵνα, ἐάν ψεύσωνται τήν ὁμολογίαν, ὡς πορνεύσαντες ἐπιτιμηθῶσιν. Οὐκ ἐπί μοναζόντων δέ μόνον σιωπηρά ὁμολογία νομίζεται, ἀλλά καί ἐπί διακόνων, ἤ καί ὑποδιακόνων. Εἰ μή γάρ προμαρτύρονται ὅτι οὐ δύνανται παρθενεύειν οἱ μέλλοντες χειροτονηθῆναι, καί πρό τῆς χειροτονίας εἰσοικίζονται ἑαυτοῖς γυναῖκας, οὐ δύνανται μετά τήν χειροτονίαν γάμον ἑλέσθαι∙ δοκοῦσι γάρ σιωπηρῶς ὁμολογεῖν και ἐπαγγέλλεσθαι ἀγαμίαν. Ζήτει τόν κστ΄ ἀποστολικόν κανόνα, καί τῆς ἐν Ἀγκύρᾳ συνόδου κανόνα ι΄, καί τῆς λεγομένης ἕκτης συνόδου τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ κανόνα στ΄. Σημείωσαι ὑπό τοῦ παρόντος κανόνος λέγοντος, ἀνδρῶν δέ ὁμολογίας οὐκ ἔγνωμεν, πλήν εἰ μή τινες ἑαυτούς τῷ τάγματι τῶν μοναζόντων ἐγκατηρίθμησαν, ὅτι ἐν τῷ ιη΄ κανόνι, οὐ περί μοναζόντων εἶπεν, ἀλλά περί παρθένων ἀφοριζομένων τῷ Θεῷ μετά λαϊκοῦ σχήματος. Ἀνάγνωθι τῆς ἐν Καρθαγένῃ συνόδου κανόνα στ΄, μδ΄, καί ρκστ΄. Τούς μέντοι μοναχούς φησι, κᾂν καί δοκῶσι σιωπηρῶς κατατίθεσθαι ἁγνεύειν, ὅμως ὀφείλειν καί τούτους ἐρωτᾶσθαι, καί ὁμολογεῖν ἀγαμίαν, ἴνα, ἐάν ψεύσωνται, ὡς πορνεύσαντες ἐπιτιμηθῶσι. Τούτων δέ οὕτως ἐχόντων, μή εἴπῃς, ὡς οἱ μή ποιήσαντες μοναχοί τοιαύτην ὁμολογίαν, ἀνέγκλητοι διατηρηθήσονται∙ κᾂν γάρ μή ἀποκαρῇ τις, ἀλλά ῥασοφορήσῃ, οὐ δυνήσεται μετασχηματισθῆναι, καί εἰς γάμον ἐλθεῖν, ἀλλ᾿ ἄκων ἀναγκασθήσεται ὑποστρέψαι εἰς τόν μοναχικόν βίον, ὡς πολλάκις τοῦτο εἴπομεν. Τό αὐτό δέ ἔσται καί εἰς μοναχούς, ἀλλά μήν καί εἰς πάντας τούς τοῦ βήματος κληρικούς∙ καί οὗτοι γάρ σιωπηρῶς δοκοῦσιν ὁμολογεῖν, μή ἐλθεῖν εἰς γάμον μετά τήν χειροτονίαν, καί παραβαίνοντες τόν κανόνα καθαιροῦνται. Ζήτει τῶν ἁγίων Ἀποστόλων κανόνα κστ΄, τῆς ἐν Ἀγκύρᾳ συνόδου κανόνα ι΄ καί τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ κανόνα στ΄. Καί ὁ ἀποτασσόμενος, περί ἀγαμίας ἐρωτάσθω, καί ἐναργῶς ὁμολογείτω, ἵνα μετατιθέμενος ἐπιτιμᾶται. Ἐπί τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀποτασσομένων τῷ γάμῳ, καί παρθενεύειν αἱρουμένων, προσῆκόν ἐστιν ἐρωτᾶσθαι αὐτούς παρά τοῦ κατά χώραν ἐπισκόπου, εἰ ἀληθῶς τόν τοιοῦτον βίον ἀσπάζονπαι, καί τήν ὁμολογίαν αὐτῶν φανεράν λαμβάνειν, ἵνα, εἰ μεταπέσωσιν ἔκτοτε πρός τόν ἡδονικόν καί φιλόσαρκον βίον, τό τῶν πορνευόντων ἐπιτίμιον δέξωνται. Ἐκ τοῦ κανόνος τούτου δείκνυται, ὅτι οἱ τότε Μοναχοί δέν ἔκαμναν ὑποσχέσεις διά στόματος, ὡσάν τώρα, ὅταν ἐγίνοντο Μοναχοί, ἕως τοῦ μεγάλου τούτου Βασιλείου. Λέγει γάρ ὁ Ἅγιος ὅτι ἄνδρας ὑποσχομένους νά φυλάξουν παρθενίαν, ἄλλους δέν ἠξεύρομεν, εἰ μή μόνους τούς τό μοναχικόν σχῆμα ἐνδυομένους. Οἱ ὁποῖοι, καί μ’ ὅλον ὁποῦ διά λόγου δέν ὑποσχονται νά φυλάξουν Παρθενίαν. Διά σιωπῆς ὅμως, καί τῆς ἐνδύσεως τοῦ τοιούτου σχήματος, τοῦτο ὑπόσχονται. Πλήν καί αὐτοί προσερχόμενοι εἰς τό τάγμα τῶν Μοναχῶν, πρέπει νά ἐρωτῶνται περί τούτου, καί ἡ διά λόγου αὐτῶν ὑπόσχεσις, νά λαμβάνεται ὡς ἐνέχυρον. Διά τί; ἵνα ὅταν αὐτοί ἀθετήσουν ταύτην, κα πορνεύσουν, ἤ ὑπανδρευθοῦν, ὡς πόρνοι ἑπτά χρόνους νά κανονίζωνται. Χωριζομένου δηλαδή ἀπαραιτήτως τοῦ τοιούτου γάμου. Τοῦτο δέ τό ἴδιον πρέπει νά γίνεται, καί ἐπί τῶν ἀγάμων Ὑποδιακόνων, καί Διακόνων, ὅταν χειροτονῶνται (ὅρα ὑποσημ. τοῦ στ΄ τῆς στ΄). Ἀνάγνωθι καί τόν ιστ΄ τῆς δ΄.
