Γαυδέντιος ἐπίσκοπος εἶπεν· Οἶδας, ἀδελφέ Ἀέτιε, ὡς τό τηνικαῦτά ποτε κατασταθέντος σου ἐπισκόπου, ἡ εἰρήνη λοιπόν ἐβράβευσεν· ἵνα μή τινα λείψανα διχονοίας περί τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐναπομείνῃ, ἔδοξε καί τούς παρά Μουσαίου κατασταθέντας, καί τούς παρά Εὐτυχιανοῦ, ἐπειδή αὐτῶν οὐδεμία αἰτία εὑρίσκοιτο, πάντας ὑποδεχθῆναι.
(βλ.τον σχολιασμό του κανόνα στον 19ο της Σαρδικής) (βλ.τον σχολιασμό του κανόνα στον 19ο της Σαρδικής) (βλ.τον σχολιασμό του κανόνα στον 19ο της Σαρδικής) *Κατά το Πηδάλιο, ο 18ος κανόνας είναι ο παρακάτω 19ος: «Ἐπειδή ἥσυχοι καί ὑπομονητικοί ὀφείλομεν εἶναι, καί διαρκῆ τόν πρός πάντας ἔχειν οἶκτον, ἅπαξ τούς εἰς κλῆρον ἐκκλησιαστικόν προαχθέντας ὑπό τινων ἀδελφῶν ἡμῶν, ἐάν μή βούλοιντο ἐπανέρχεσθαι εἰς ἃς κατωνομάσθησαν ἐκκλησίας, τοῦ λοιποῦ μή ὑποδέχεσθαι· Εὐτυχιανόν δέ μήτε ἐπισκόπου ἑαυτῷ διεκδικεῖν ὄνομα· ἀλλ᾽ οὐδέ Μουσαῖον ὡς ἐπίσκοπον νομίζεσθαι· εἰ δέ λαϊκήν κοινωνίαν ἀπαιτοῖεν, μή χρῆναι αὐτοῖς ἀρνεῖσθαι» και η ερμηνεία αυτού έχει ως εξής: Ερμηνεία. Ὁ Μουσαῖος, καί Εὐτυχιανός, τούς ὁποίους ἀναφέρει ὁ παρών Κανών, καί ἄλλοι ἀκόμη, Κληρικούς τινας ἐχειροτόνησαν, ὡς Ἐπίσκοποι. Ὁρίζει οὖν περί αὐτῶν, ὅτι οἱ παρά τῶν τοιούτων χειροτονηθέντες νά δέχωνται ὡς Κληρικοί. Διότι ἀγκαλά καί οἱ χειροτονήσαντες αὐτούς δέν ἔμελλον νά ᾖναι Κληρικοί διά τίνας αἰτίας, καί πταίσματα ὁποῦ ἔκαμαν, ὅμως ὅταν ἐχειροτόνησαν αὐτούς, ἐπισκοπικά εἶχον δίκαια, ὡς κεχειροτονημένοι, καί διά τοῦτο ἐδέξατο τούς παρ’ αὐτῶν χειροτονηθέντας ἡ σύνοδος. Πλήν ἐάν αὐτοί οἱ χειροτονηθέντες δέν θέλουν νά ἐπιστρέψουν εἰς τάς ἐκκλησίας, τῶν ὁποίων ὠνομάσθησαν Κληρικοί, εἰς ἄλλας ἐκκλησίας νά μήν δέχωνται εἰς τό ἑξῆς. Ὁ δέ Εὐτυχιανός καί Μουσαῖος, δίκαιον καί ὄνομα Ἐπισκόπου ἂς μή ζητοῦσι νά ἔχουν. Ἐάν δέ καί θέλουν νά δέχωνται, καί νά συγκοινωνοῦν τοῖς ἄλλοις, ὡς λαϊκοί, δέν πρέπει νά τό ἀρνῆται τινάς, ἤτοι ἂς λαμβάνουσι τοῦτο, καί ἂς δέχωνται ὡς λαϊκοί.1 1Σημείωσαι ὅτι ὁ Ἀνώνυμος ἑρμηνευτής λέγει. ὅτι ὁ Ἐυτυχιανός καί Μουσαῖος, μέ τό νά ἔγιναν σχισματικοί, καθῃρέθησαν, καί ὅτι ἐάν μετανοήσουν, καί ζητοῦν νά ἔχουν τό τοῦ Ἐπισκόπου ὄνομα, νά μή εἰσακουσθοῦν, ἀλλά μόνον ὡς λαϊκοί νά δεχθοῦν κατά τόν Κανόνα. Ὅ δέ λέγει ὁ Βαλσασμών, ὅτι οὗτοι ἦσαν ἀνίεροι καί ἀχειροτόνητοι, ούκ ἀληθές ἐστιν.
