Ὁμοίως ἤρεσεν, ὥστε, χειροτονουμένου ἐπισκόπου, ἤ κληρικοῦ, πρότερον ἀπό τῶν χειροτονούντων αὐτούς τά δεδογμένα ταῖς συνόδοις εἰς τάς ἀκοάς αὐτῶν ἐντίθεσθαι, ἵνα μή ποιοῦντες κατά τῶν ὅρων τῆς συνόδου μεταμεληθῶσιν.
Τούς χειροτονοῦντας ἐπίσκοπον, ἤ κληρικόν, δεῖ, φησίν ὁ κανών, λέγειν τοῖς χειροτονουμένοις τά δόξαντα ταῖς συνόδοις περί τε πίστεως, καί περί τοῦ, πῶς χρή βιοῦν, καί τά ἐκκλησιαστικά οἰκονομεῖν, ἵνα εἰδότες τάς διατάξεις τῶν Πατέρων, κατ’ αὐτάς ποιῶσι, καί μή μεταμεληθῶσι παρ’ ἐκείνας ποιοῦντες∙ μεταμεληθήσονται δέ εὐθυνόμενοι ἤ καί ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ, ἤ τέως ἀπαραιτήτως κατά τήν μέλλουσαν. Καί οὗτος ὁ κανὼν παρομοίως διορίζεται, τούς χειροτονουμένους διδάσκεσθαι τά παρά τῶν ἁγίων Πατέρων ὁροθετηθέντα, καί προστίθησιν, ὅτι μεταμεληθήσονται οἱ οὕτω μή ποιοῦντες. Ποῖον δ’ ἐστί τό εἶδος τοῦ μεταμέλου, καί ἡ ἐντεῦθεν εὐθύνη, ἐκ μέν τοῦ κανόνος οὐκ ἀναφαίνεται. Νομίζω δέ, ὅτι, ἐάν μή ἀκριβῆ κατάληψιν ἔχωσιν οὗτοι τῶν δογματικῶν ὅρων καί τῶν κανονικῶν παραγγελιῶν, καί ἤ διδάσκοντες, ἤ ἀποφαινόμενοι ἐκτραπῶσιν ἐκ τῆς εὐθείας καί βασιλικῆς ὁδοῦ πρός διδασκαλίας ἀσεβεῖς καί ἀκανονίστους ἀποφάσεις, κανονικῶς καθαιρεθήσονται, καί εἰς οὐδέν ἀνύσιμον ἔσται αὐτοῖς ὁ μετάμελος. Ἀνάγνωθι καί τά παρ’ ἡμῶν γραφέντα εἰς τόν ιε΄ κανόνα περί ἀκανονίστων ἀποφάσεων. ΕΤΕΡΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑ. Ὡς ἔοικεν, ἀπό τοῦ παρόντος κανόνος ἐτυπώθη, τό ἐξ ἀνάγκης τούς μέλλοντας χειροτονεῖσθαι ἀρχιερεῖς ἐγγράφεσθαι πρό τῆς χειροτονίας εἰς τόν κώδικα τοῦ χειροτονοῦντος αὐτούς τό τῆς πίστεως ἅγιον σύμβολον καί τά λοιπά θεῖα δόγματα. Εἶδον γάρ καί ἀρχιερέα μεγάλως κινδυνεύσαντα, διά τό μή ἐγγράψασθαι συντετηρημένως καί κατά τήν συνήθειαν. Τό δέ τούς κληρικούς διδάσκεσθαι μέν τά ἱερά δόγματα, κανονικόν ἐστι καί δίκαιον, ἐγγράφεσθαι δέ τέως μέχρι τοῦ νῦν οὐκ εἴδομεν. Τά ταῖς συνόδοις δόξαντα ὁ χειροτονηθησόμενος ἐνωτισθήσεται. Ὁ χειροτονούμενος ἐπίσκοπος, ἤ κληρικός, ὀφείλει τά δεδογμένα ταῖς συνόδοις εἰς ἀκοάς αὐτοῦ παραδέχεσθαι παρά τοῦ χειροτονοῦντος αὐτόν, καί ὑπομιμνήσκεσθαι ταῦτα φυλάττειν. *Στο Πηδάλιο, ο 18ος κανόνας (β΄ παράγραφος) αντιστοιχεί στον 24ο (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Οἱ χειροτονοῦντες Ἐπίσκοπον, ἤ Κληρικόν, πρέπει κατά τόν κανόνα τοῦτον πρό τῆς χειροτονίας νά λέγουσιν εἰς αὐτούς τά ὁρισθέντα ἀπό τάς ἁγίας συνόδους οἰκουμενικάς τε, καί τοπικάς, τόσον περί ὀρθῆς πίστεως, ὅσον καί περί βίου ὀρθοῦ, καί ἐκκλησιαστικῆς εὐταξίας καί καταστάσεως, ἵνα διά τῆς διδασκαλίας ταύτης, οἱ χειροτονούμενοι οὗτοι μανθάνοντες τούς ὅρους καί κανόνας τῶν Πατέρων, καί κατ’ αὐτούς ποιοῦντες καί πολιτευόμενοι, μή μετανοήσωσιν ὡς παραβάται, οὔτε ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ κανονιζόμενοι, καί συνοδικῶς ἐπιτιμώμενοι, οὔτε εἰς τήν μέλλουσαν κολαζόμενοι (ἐπειδή δέ γράφεται, καί κατά τῶν ὅρων τῶν συνόδων. Εὐοδοῦται τό νόημα καί οὕτω. Διά νά μήν μετανοήσουν, εἴτε ἐν τῷ παρόντι, εἴτε ἐν τῷ μέλλοντι, ἀνίσως κάμουν ἐναντίον τῶν διδαχθέντων κανόνων καί ὅρων, ὡς ἐν γνώσει ἁμαρτάνοντες). Ὅρα καί τόν β΄ τῆς ζ΄. 1‘Αριθμόν 18 κανόνος ἔχει ἐπισφαλῶς παρά τοῖς ἑρμηνευταῖς, ὁ τίτλος μόνος τοῦ κατ’ αὐτούς 19, 20, 21 κανόνος.
