Εἴ τις ἐπίσκοπος χειροτονηθείς εἰς παροικίαν, μή ἀπέλθῃ εἰς ἣν ἐχειροτονήθη, οὐ παρά τήν ἑαυτοῦ αἰτίαν, ἀλλ᾽ ἤτοι διά τήν τοῦ λαοῦ παραίτησιν, ἤ δι᾽ ἑτέραν αἰτίαν οὐκ ἐξ αὐτοῦ γενομένην, τοῦτον μετέχειν τῆς τιμῆς καί τῆς λειτουργίας, μόνον μηδέν παρενοχλοῦντα τοῖς πράγμασι τῆς ἐκκλησίας, ἔνθα ἂν συνάγοιτο· ἐκδέχεσθαι δέ τοῦτον, ὃ ἂν ἡ τῆς ἐπαρχίας τελεία σύνοδος κρίνασα τό παριστάμενον ὁρίσῃ.
. Ὁ χειροτονηθείς εἰς ἐκκλησίαν πόλεως, καί μή δυνηθείς εἰς αὐτήν ἀπελθεῖν, ἴσως ὑπό ἔθνους κυριευομένην, ἤ χώρας δι’ ἧς ὁδεῦσαι αὐτόν ἀνάγκη ὑπό βαρβάρων κατεχομένης, ἤ τοῦ λαοῦ τῆς πόλεως δι’ ἀταξίαν οἰκείαν μή δεχομένου αὐτόν, τήν μέν τιμήν τήν προσήκουσαν ἐπισκόπῳ ἕξει καί τήν λειτουργίαν∙ οὐ γάρ αἴτιος αὐτός ἐστι τοῦ μή ἀπελθεῖν εἰς τήν λαχοῦσαν αὐτόν ἐκκλησίαν∙ παρενοχλεῖν δέ τοῖς πράγμασι τῆς ἐκκλησίας, ἔνθα ἂν συνάγοιτο, οὐ παραχωρεῖται. Εἰς γάρ τινα πόλιν ἴσως ἔσται αὐτῷ ἡ κατοικία, καί παρά τῇ τῆς πόλεως ἐκείνης ἐκκλησία συνάγοιτο ἄν. Ἐνοχλεῖν οὖν τοῖς πράγμασι τῆς ἐκκλησίας ἐκείνης οὐκ ἐξέσται αὐτῷ∙ οὔτε γάρ διδάσκειν δύναται ἐκεῖ, οὔτε χειροτονεῖν, οὔτε ἱερουργεῖν, εἰ μή ἐπιτραπείη, οὔτε τι τῶν προσόδων σφετερίζεσθαι τῆς ἐκκλησίας ἐκείνης. Ἀναρτῆσαι δέ τό πᾶν ὀφείλει εἰς τήν κρίσιν καί οἰκονομίαν τῆς τελείας συνόδου, ὥστε παρ’ ἐκείνης αὐτῷ γενέσθαι πρόνοιαν. Ἐν μέν τῷ ιζ΄ κανόνι κολάζουσιν οἱ Πατέρες τόν χειροτονηθέντα καί μή πειθόμενον ἀπελθεῖν εἰς τήν λαχοῦσαν αὐτόν∙ ἐν δέ τῷ παρόντι, συγγνώμης ἀξιοῦσι τόν χειροτονηθέντα, καί θέλοντα μέν ἀπελθεῖν εἰς ἣν ἐχειροτονήθη παροικίαν, μή παραχωρούμενον δέ, ἤ διά τήν τοῦ ἐν ἐκείνῃ λαοῦ ἀναισχυντίαν, ἤ δι’ ἐπιδρομήν ἐθνῶν∙ διό καί επιτρέπουσι, παρ’ ᾗ ἂν εὑρίσκηται ἐνορίᾳ, τιμῆς ἀξιοῦσθαι, ἤγουν καθέδρας, καί κλήσεως, καί ἐνεργείας ἀρχιερατικῆς, μετ’ εἰδήσεως καί ἐπιτροπῆς τοῦ ἐγχωρίου ἐπισκόπου∙ πλήν μέντοι μή ἔχειν ὅλως μετουσίαν ἐν τοῖς πράγμασι τῆς ἐκκλησίας ἐκείνης ἔνθα κατοικεῖ, ἤγουν μή διδάσκειν, μή χειροτονεῖν, μή ἕτερόν τι ἐνεργεῖν ἀρχιερατικόν χωρίς ἐπιτροπῆς τοῦ ἐγχωρίου ἐπισκόπου, ἀλλ’ ἡσυχάζειν μέχρις ἂν τό ποιητέον μάθῃ ἀπό οἰκονομίας καί κρίσεως τελείας συνόδου. Μετεχέτω τῆς τιμῆς ἐπίσκοπος ὁ χειροτονηθείς, καί μηδαμῶς δεχόμενος παρά τῆς πόλεως∙ καί λειτουργείτω μόνον, ἀναμένων ὅ,τι ἂν ἡ τῆς ἐπαρχίας ἀποφαίνοιτο σύνοδος. Ὁ μή παρ’ αἰτίαν ἰδίαν παρά τῆς πόλεως προδεχθείς ἐν ᾗ ἐχειροτονήθη, ἀλλά παρά τήν τοῦ λαοῦ μοχθηρίαν, καί τῆς τιμῆς μετέχει, καί λειτουργεῖν οὐ κεκώλυται. Ὀφείλει δέ προσκαρτερεῖν, καί μή τινι στρατιωτικῇ βοηθείᾳ χρήσασθαι, ἤ δυναστείᾳ ἑτέρᾳ, μέχρις ἂν ἡ τῆς ἐπαρχίας τελεία σύνοδος τό δοκοῦν αὐτῇ περί τούτου ὁρίσῃ. Καί ὁ ἀνωτέρω, καί ὁ παρών Κανών, τά αὐτά σχεδόν περιέχουσιν, ὁποῦ περιέχει καί ὁ λστ΄ τῶν Ἀποστόλων. Λέγει γάρ οὗτος, ὅτι ἐάν ὁ χειροτονηθείς αὐτός Ἐπίσκοπος δέν ὑπάγῃ εἰς τήν ἐπαρχίαν του, ὄχι διά κᾀμμίαν ἀξιοκατηγόρητον αἰτίαν ἐδικήν του, ἀλλά, ἤ διά τήν ἀταξίαν τοῦ λαοῦ, ἤ διά κᾀμμίαν ἄλλην ἀφορμήν ἐξωτερικήν. Οὗτος καί τήν τιμήν τοῦ Ἀρχιερέως νά ἔχῃ, καί τάς ἱεροπραξίας τάς ἀνηκούσας εἰς τόν Ἀρχιερέα νά ἐνεργῇ. Πλήν νά μή προξενῇ σκάνδαλα, καί ταραχάς εἰς τάς ξένας ἐπαρχίας, εἰς τάς ὁποίας ἤθελεν ὑπάγῃ (χωρίς γάρ τῆς γνώμης τοῦ κατά τόπον Ἀρχιερέως, οὔτε νά διδάσκῃ αὐτός δύναται, οὔτε νά ἱερουργῇ, οὔτε νά χειροτονῇ, οὔτε νά σφετερίζεται τά εἰσοδήματα τῆς ἐκεῖσε ἐκκλησίας). Πρέπει δέ νά προσμένῃ, ἕως οὗ νά διορίσῃ περί αὐτοῦ τελεία σύνοδος ἤ μετά τοῦ Μητροπολίτου κᾀμμίαν πρόνοιαν, καί πόρον ζωῆς, καί καταστάσεως. Ὅρα τόν λστ΄ Ἀποστολικόν.
