Ἐπειδή περ διαφόρων ἐκκλησιῶν κληρικοί, τάς ἰδίας, ἐν αἷς ἐχειροτονήθησαν, ἐκκλησίας καταλιπόντες, πρός ἑτέρους συνέδραμον ἐπισκόπους, καί γνώμης δίχα τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου, ἐν ταῖς ἀλλοτρίαις κατετάγησαν ἐκκλησίαις, ἐκ τούτου τε συνέβη ἀνυποτάκτους αὐτούς καταστῆναι· ὁρίζομεν, ὥστε, ἀπό τοῦ Ἰανουαρίου μηνός τῆς παρελθούσης τετάρτης ἐπινεμήσεως, μηδένα τῶν ἁπάντων κληρικῶν, κᾂν ἐν οἱῳδήποτε τυγχάνῃ βαθμῷ, ἄδειαν ἔχειν, ἐκτός τῆς τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου ἐγγράφου ἀπολυτικῆς, ἐν ἑτέρᾳ κατατάττεσθαι ἐκκλησίᾳ· ἐπεί ὁ μή τοῦτο ἀπό τοῦ νῦν παραφυλαττόμενος, ἀλλά καταισχύνων τό γε ἐπ᾿ αὐτόν τόν τήν χειροτονίαν αὐτῷ ἐπιτεθεικότα, καθαιρείσθω καί αὐτός, καί ὁ παραλόγως αὐτόν προσδεξάμενος.
Περί τούτου πολλοί κανόνες διαγορεύουσι· καί οὗτος δέ οὐ συγχωρεῖ κληρικῷ, ἄνευ γραφῆς τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου, μετατίθεσθαι εἰς ἑτέραν ἐκκλησίαν, ὡς καταισχύνοντι, ὅσον τό εἰς αὐτόν, τόν χειροτονήσαντα αὐτόν· εἰς γάρ καταφρόνησιν ἐκείνου καί ἀτιμίαν ἐστί τό ἀλλαχοῦ ἀπελθεῖν, ἐκείνου μή ἐπιτρέψαντος· διό καί καθαιρέσει ὑπάγει τόν τε προσελθόντα ἑτέρῳ ἐπισκόπῳ, καί αὐτόν τόν δεξάμενον. Πολλάκις εἴπομεν, ὅτι χρεία ἐστί παντί κληρικῷ ἐξωχειροτονήτῳ, διττάς γραφάς ἐπιφέρεσθαι τοῦ χειροτονήσαντος αὐτόν, συστατικήν δηλαδή, καί ἀπολυτικήν, ὡς ἄν τῇ μέν χρήσηται εἰς ἐπισύστασιν τοῦ λεγομένου προσεῖναι αὐτῷ βαθμοῦ· τῇ δέ, εἰς τό ἀπαρεμποδίστως ἐφ’ ἑτέρας ἐκκλησίας κλήρῳ συγκαταλεγῆναι. Σημείωσαι οὖν τόν παρόντα κανόνα ἀναγκαιότατον εἶναι, καί διοριζόμενον καθαιρεῖσθαι τόν παρά τήν τούτου δύναμιν δεχθέντα κληρικόν, καί τόν δεξάμενον αὐτόν ἐπίσκοπον, χωρίς ἀπολυτικῆς τοῦ χειροτονήσαντος αὐτόν. Πολλάκις γάρ τούτου λαληθέντος συνοδικῶς, τινές εἶπον, μίαν καί μόνην γραφήν τῷ ἐξωχειροτονήτῳ ἀρκεῖν, συστατικήν δηλαδή. Ὑπέξελέ μοι τόν Κωνσταντινουπόλεως, καί τόν Καρχηδόνος· οὗτοι γάρ μόνοι δύνανται, ὡς πολλάκις εἴρηται, ἀλλοτρίους κληρικούς δέχεσθαι παρά γνώμην τοῦ χειροτονήσαντος αὐτούς. Ὁ προσδεχόμενος ξένον κληρικόν, καί χειροτονῶν, σύν τῷ κακῶς χειροτονηθέντι, καθῄρηται. Οὐδείς τῶν κληρικῶν, ἄνευ γνώμης τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, ἐν ἑτέρᾳ ἐκκλησίᾳ κατατάττεσθαι συγκεχώρηται. Εἰ δέ τις ἐπίσκοπος τόν ἀλλότριον προσδέξηται κληρικόν ἄνευ ἐγγράφου ἀπολυτικοῦ τοῦ ἐπισκόπου αὐτοῦ, καί τῇ ἰδίᾳ ἐκκλησίᾳ ἐγκατατάξει, κᾂν ἐπί τῆς αὐτῆς ἀξίας αὐτόν φυλάξῃ, κᾂν καί εἰς μείζονα χειροτονήσῃ βαθμόν, καθαιρεθήσονται καί ἀμφότεροι. Δέν συγχωρεῖ ὁ παρών Κανών νά ἀφίνουσιν οἱ Κληρικοί τάς ἐκκλησίας των, καί νά μεταβαίνουν εἰς ἄλλας, χωρίς τήν γνώμην, καί Ἀπολυτικόν γράμμα τοῦ ἐδικοῦ των Ἐπισκόπου, διά τί ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης γίνονται ἀνυπότακτοι. Ὅποιος λοιπόν, ἀπό τόν Ἰανουάριον μῆνα, καί τήν ἀπερασμένην ἰνδικτιῶνα δ΄ (ταύτην γάρ καλεῖ ἐπινέμησιν, ὡς ἀπό τοῦ γ΄ τῆς παρούσης Συνόδου δῆλόν ἐστι) ταὐτόν εἰπεῖν, ὅποιος ἀπό τώρα καί εἰς τό ἑξῆς, τολμήσοι νά κάμῃ τοῦτο, καί καταισχύνοι, καί καταφρονεῖ τόν χειροτονήσαντα αὐτόν διά τοῦ τοιούτου κινήματος, ἂς καθῄρεται, καί αὐτός, καί ἐκεῖνος ὁποῦ παραλόγως ἐδέχθη αὐτόν. Ἀνάγνωθι καί τόν ιβ΄ καί ιε΄ Ἀποστολικόν.
