Οὐκ ἐγκαλέσει τις ἡμῖν παρατηρουμένοις τετράδα καί παρασκευήν, ἐν αἷς καί νηστεύειν ἡμῖν κατά παράδοσιν εὐλόγως προστέτακται· τήν μέν τετράδα, διά τό γενόμενον συμβούλιον ὑπό τῶν Ἰουδαίων ἐπί τῇ προδοσίᾳ τοῦ Κυρίου, τήν δέ παρασκευήν, διά τό πεπονθέναι αὐτόν ὑπέρ ἡμῶν. Τήν δέ Κυριακήν,1(ΠΗΔΑΛΙΟΝ) χαρμοσύνης ἡμέραν ἄγομεν, διά τόν ἀναστάντα ἐν αὐτῇ, ἐν ᾗ οὐδέ γόνυ κλίνειν παρειλήφαμεν.
Δεῖ, φησί, τάς τετράδας, καί τάς παρασκευάς ἑκάστης ἑβδομάδος νηστεύειν, καί οὐκ αἰτιάσεταί τις ἡμᾶς νηστεύοντας, καί τάς αἰτίας προστίθησι∙ τήν δέ Κυριακήν νηστεύειν οὐ δεῖ, χαρμόσυνον οὖσαν διά τήν τοῦ Κυρίου Ἀνάστασιν∙ οὐδέ γόνυ κλίνειν ἐν αὐτῇ, φησί, παρειλήφαμεν. Σημειωτέον οὖν τό, παρειλήφαμεν, καί τό, κατά παράδοσιν ἡμῖν προστέτακται∙ κἀντεῦθεν γάρ φαίνεται, ὅτι τό ἐπί μακρόν κρατῆσαν ἔθος, ἀντί νόμου λελόγισται, ὁ δέ μέγας Βασίλειος, καί τάς αἰτίας προστίθησι, δι’ ἃς ἀπηγόρευται γόνυ κλίνειν ἐν Κυριακῇ, καί ἀπό τοῦ Πάσχα μέχρι τῆς Πεντηκοστῆς. Ἀνάγνωθι καί τόν ξστ΄ ἀποστολικόν κανόνα καί ξθ΄. Ἀκολούθως τῷ ξδ΄ ἀποστολικῷ κανόνι, τῷ διοριζομένῳ μή νηστεύειν ἡμᾶς κατά τάς Κυριακάς καί τά σάββατα, πλήν τοῦ ἑνός μόνου σαββάτου, τοῦ μεγάλου δηλαδή, καί τῷ ξθ΄ κανόνι, τῷ κολάζοντι μεγάλως τούς μή νηστεύοντας τήν ἁγίαν Τεσσαρακοστήν, καί πᾶσαν τετράδα καί παρασκευήν, καί ὁ παρὼν κανὼν διατάττεται. Διορίζει ὁ παρών κανών, ὅτι δέν θέλει κατηγορήσει τινάς ἡμᾶς τούς ὀρθοδόξους, διατί κατά παράδοσιν, Ἀποστολικήν δηλαδή, νηστεύομεν παντοτεινά, ὅλας τάς Τετράδας καί Παρασκευάς. Κάθε μέν γάρ Τετράδα νηστεύομεν, διατί κατ’ αὐτήν τήν ἡμέραν ἔγινε τό συμβούλιον ἀπό τούς Ἰουδαίους, διά τήν προδοσίαν τοῦ Κυρίου. Κάθε δέ Παρασκευήν, διατί ὑπέρ ἡμῶν ὁ Κύριος ἔπαθε. Τήν δέ Κυριακήν ἡμέραν ἔχομεν ἑορτῆς καί χαρᾶς. Διατί εἰς αὐτήν ἀνέστη ὁ Κύριος ἀπό τούς νεκρούς, κατά τήν ὁποίαν παρελάβομεν, οὐδέ γόνυ νά κλίνωμεν. Ἀνάγνωθι καί τόν ξδ΄ Ἀποστολικόν, καί τόν κ΄ τῆς α΄. 1Ἐν ἄλλοις, τήν γάρ Κυριακήν.
