Ὁ τόκους λαμβάνων, ἐάν καταδέξητο τό ἄδικον κέρδος εἰς πτωχούς ἀναλῶσαι καί τοῦ λοιποῦ τοῦ νοσήματος τῆς φιλοχρηματίας ἀπαλλαγῆναι, δεκτός ἐστιν εἰς ἱερωσύνην.
Ὁ ιζ΄ κανὼν τῆς ἐν Νικαίᾳ πρώτης συνόδου, τούς ἐπί τόκοις δανείζοντας ἱερωμένους, καθαιρεῖσθαι προστάττει∙ ὁ δέ μέγας οὗτος Πατήρ, εἰ τό ἐκ τῶν τόκων κέρδος, φησίν, εἰς πτωχούς ἀναλώσει, καί τοῦ λοιποῦ ἀπόσχηται τοῦ τοκίζειν, δεκτός ἐστιν εἰς ἱερωσύνην. Ἴσως οὖν τισιν ἐναντιοῦσθαι δόξει τῷ τῶν ἐν Νικαίᾳ Πατέρων κανόνι ὁ παρὼν κανών∙ ἀλλ᾽ οὐκ ἔστι τοῦτο. Ἐκεῖνος μέν γάρ περί ἱερωμένων διατάττεται τοκιζόντων, οὗτος δέ περί λαϊκῶν, καί τόν ἀποσχόμενον τοῦ τοκίζειν λαϊκόν, καί τό ἐκεῖθεν περιελθόν αὐτῷ κέρδος διαδιδόντα πτωχοῖς, μή ἐμποδίζεσθαι λέγει προαχθῆναι εἰς ἱερωσύνην. Ὁ μέν μδ΄ κανὼν τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, τούς τοκίζοντας ἐπισκόπους, ἤ πρεσβυτέρους, ἤ διακόνους, παύεσθαι, ἤ καθαιρεῖσθαι διορίζεται∙ ὁ δέ ιζ΄ κανὼν τῆς α΄ συνόδου, πάντας τούς κανονικούς τοκίζοντας, καθαιρεῖσθαι παρακελεύεται∙ ἀνάγνωθι οὖν τάς τῶν τοιούτων κανόνων ἑρμηνείας.Ἐπεί δέ ὁ πολιτικός νόμος οὐ κολάζει τούς λαϊκούς τοκίζοντας, ἀλλά καί μᾶλλον ἐπιτρέπει μετά τόκου δανείζειν, τινές δέ, ὡς ἔοικε, δανείζοντες οὕτως, ἤθελον ἀξιωθῆναι βαθμοῦ ἱερατικοῦ, καί οὐκ ἐδέχοντο διά τήν τοῦ τόκου αἰσχροκέρδειαν, φησίν ὁ ἅγιος καί τούς τοιούτους δέχεσθαι εἰς ἱερωσύνην, ἐάν τά ἀπό τοῦ τόκου συναχθέντα, εἰς πτωχούς ἀναλώσωσι, καί κατάθωνται μηκέτι τοῦτο ποιῆσαι. Ὁ τόκους λαμβάνων, δεκτός εἰς ἱερωσύνην, διορθούμενος. Διόρθωσις δέ τούτου αὕτη ἐστί, τό ἀναλῶσαι εἰς πτωχούς τό ἐπισυναχθέν ἐκ τῶν τόκων ἄδικον κέρδος, καί ὑποσχέσθαι μηκέτι τῷ τοιούτῳ τῆς φιλοχρηματίας νοσήματι ἐμπεσεῖν. Διορίζει ὁ παρών κανών, ὅτι, ἀνίσως τινάς, λαϊκός ὤν, ἔπαιρνε διάφορα ἐκ τῶν ἄσπρων του, οὗτος, ἐάν ἐξοδεύσῃ τό ἄδικον κέρδος, ἤτοι τά διάφορα αὐτά (ὅρα δέ πῶς ὀνομάζει τά διάφορα, ἄδικα, κᾂν καί ἀπό τούς λαϊκούς παίρνωνται) εἰς πτωχούς, καί εἰς τό ἑξῆς παύσῃ, ἀπό αὐτά δέχεται εἰς τό νά γένῃ Ἱερεύς. Ὥστε, ἐξ ἀντιδιαστολῆς νοεῖται, ὅτι ὁ μή τά διάφορα τῶν ἄσπρων του διαμοιράσας, Ἱερεύς νά γένῃ δέν δύναται.
