Μηνᾷ ἐπισκόπῳ
Νόμιμον πρᾶγμα πεποιήκασιν οἱ πρεσβύτεροι ἐν Γεμίνῳ τῇ κώμῃ, εἰ ἀληθεύει ἡ κομίζουσα τό γράμμα Εὐσταθία· φάσκει γάρ, ὅτι Κυράδιον ἀδικοῦσαν καί μή βουλομένην ἀναστεῖλαι τήν ἀδικίαν, ἐχώρισαν τῆς συνάξεως. Ἐπειδή τοίνυν εὖρον ὡς, τό ἑαυτῆς κακόν θεραπεύσασα, βούλεται συναχθῆναι, θέλησον παρασκευάσαι αὐτήν ἀποθέσθαι πρῶτον τήν ἀδικίαν καί πεῖσαι μετανοῆσαι, ἵν᾿ οὕτως, εἰ συνίδοις ὅτι νόμῳ Θεοῦ προσέρχεται, τῆς συνάξεως ὀρεγομένη, ἐπιστρέψῃς αὐτῇ μετά τῶν λαῶν συνάγεσθαι.
Γυναίκά τινα Κυραδίαν λεγομένην καί ἀδικοῦσαν, οἱ ἐν Γεμίνῳ πρεσβύτεροι ἀφώρισαν τῆς ἐκκλησίας, μή ἀπεχομένην τῆς ἀδικίας∙ ἡ δέ, διά τόν ἀφορισμόν, ὑπισχνεῖτο θεραπεῦσαι τήν ἀδικίαν, καί ἤθελε δεχθῆναι. Γράφει οὖν ὁ Θεόφιλος πρός τόν τῆς χώρας ἐπίσκοπον, ὅτε παρασκεύασον αὐτήν ἀποθέσθαι πρῶτον τήν ἀδικίαν, ἤγουν ἀποδοῦναι ἅ ἀδίκως ἐκτήσατο, καί μετανοῆσαι, ἀντί τοῦ, ἐπί τῇ ἀμαρτίᾳ, τῆς ἀδικίας μεταμεληθῆναι, καί δεηθῆναι τοῦ Θεοῦ ἀφεθῆναι αὐτῇ τό ἁμάρτημα∙ καί ταῦτα ποιησάσης αὐτῆς, εἰ συνίδοις, τοὐτέστι γνῷς, ὅτι νόμῳ Θεοῦ προσέρχεται, ἤγουν ἀγαθῇ συνειδήσει, μή ἀνεχομένη κεχωρίσθαι τῆς τῶν πιστῶν συνάξεως, διά τόν Θεόν, καί μή δι’ αἰσχύνην ἀνθρώπων, τότε ἐπιτρέψεις αὐτῇ τήν μετά τῶν πιστῶν λαῶν σύναξιν καί σύστασιν ἐν τοῖς ὕμνοις. Οἱ ἐν Γεμίνῳ πρεσβύτεροι, Κυραδίαν ἀδικοῦσαν, καί τήν ἀδικίαν ἀναστεῖλαι μή θέλουσαν, νομίμως ἐχώρισαν τῆς συνάξεως. Εἰ οὖν ἀπόθηται τήν ἀδικίαν, συναγέσθω. Ἡ παροῦσα κανονική ἐπιστολή λέγει, ὅτι οἱ Πρεσβύτεροι τοῦ χωρίου Γεμίνου ἀφώρισαν ἀπό τήν ἐκκλησίαν καί τήν σύναξιν τῶν πιστῶν μίαν γυναῖκα, Κυῤῥράδιον ὀνομαζομένην, διατί ἀδίκει καί ἅρπαζε τά ξένα πράγματα, καί ἀπό τήν ἀδικίαν δέν ἤθελε νά ἀφεθῇ κατά τό δηλωτικόν περί τοῦτου γράμμα ὁμοῦ ἔφερεν ἀπ’ ἐκεῖ ἡ Εὐσταθία. Καί ὅτι ὁ ἀφορισμός αὐτός ὁποῦ τῆς ἔκαμαν, εἶναι νόμιμος καί κανονικός. Περί τούτου λοιπόν τοῦ ἰδίου διορίζων ὁ Θεόφιλος τόν Ἐπίσκοπον Μηνᾶν τοῦ λέγει, ὅτι, ἐπειδή ἡ ἄδικος γυνή αὕτη ἠθέλησε καί ὑπεσχέθη νά ἰατρεύσῃ τό κακόν αὐτό, καί τήν ἀδικίαν ὁποῦ ἔκαμε, καί οὕτω νά λυθῇ ἀπό τόν ἀφορισμόν, καί νά δεχθῇ εἰς τήν ἐκκλησίαν. Ἐπιμελήσου νά τήν καταπείσῃς νά ἀποβάλλῃ πρῶτον τήν ἀδικίαν, ἤτοι νά ἐπιστρέψῃ ὀπίσω τά ξένα πράγματα, ὁποῦ ἥρπασε, καί νά μετανοήσῃ πρός τόν Θεόν διά νά συγχωρηθῇ ἡ ἁμαρτία τῆς αὕτη. Καί ἀφ’ οὖ ταῦτα κάμῃ, ἐάν καταλάβῃς ὅτι μέ θεῖον νόμον, ἤτοι μέ ἀγαθήν συνείδησιν, καί διά τόν Θεόν, καί ὄχι διά μόνην τήν καταισχύνην τῶν ἀνθρώπων, καταφεύγει εἰς τήν ἐκκλησίαν, καί ὀρέγεται νά συνάζεται μέ τούς λοιπούς Χριστιανούς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, συγχώρησέ την νά ἐκκλησιασθῇ. Ὅρα καί τόν γ΄ Γρηγορίου τοῦ Θαυματουργοῦ.
