Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἐγκλήματος πρόφασιν ποιούμενος κατά τοῦ οἰκείου μητροπολίτου, πρό συνοδικῆς διαγνώσεως ἀποστήσει ἐαυτόν τῆς πρός αὐτόν κοινωνίας καί μή ἀναφέρει τό ὄνομα αὐτοῦ, κατά τό εἰθισμένον, ἐν τῇ θείᾳ μυσταγωγίᾳ, τοῦτον ὥρισεν ἡ ἁγία σύνοδος καθῃρημένον εἶναι· εἰ μόνον ἀποστάς τοῦ οἰκείου μητροπολίτου σχίσμα ποιήσοι. Δεῖ γάρ ἔκαστον τά οἰκεῖα μέτρα γινώσκειν καί μήτε τόν πρεσβύτερον καταφρονεῖν τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου, μήτε τόν ἐπίσκοπον τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου.
Τά αὐτά τῷ ἀνωτέρω κανόνι καί ὁ κανών οὗτος, περί ἐπισκόπων ἀποσχιζόντων ἐκ τῶν ἰδίων μητροπολιτῶν, και μή κοινωνούντων αὐτοῖς, μηδέ ἀναφερόντων αὐτούς, διορίζεται. Καί ὁ παρών κανών ὅμοιος κατά πάντα ἐστί τῷ πρό αὐτοῦ, κᾂν διαλλάττῃ περί τά πρόσωπα. Καί εἴτις ἐπίσκοπος αὐτό τοῦτο τολμήσει κατά τοῦ οἰκείου μητροπολίτου, καθαιρείσθω. Δεῖ γάρ ἕκαστον τά οἰκεῖα μέτρα γινώσκειν. Παρομοίως μέ τόν ἀνωτέρω κανόνα καθαιρεῖ καί ὁ παρών Κανών τούς Ἐπισκόπους ἐκείνους, ὁποῦ χωρισθοῦν ἀπό τήν συγκοινωνίαν τοῦ Μητροπολίτου των, καί τό ὄνομά του δέν μνημονεύουσι κατά τό σύνηθες. Διότι οὔτε ὁ Πρεσβύτερος πρέπει νά καταφρονῇ τόν Ἐπίσκοπόν του, οὔτε ὁ Ἐπίσκοπος τόν Μητροπολίτην του. Ὅρα καί τόν λα΄ Ἀποστολικόν.
