Ὁ τῶν ἁγίων καί θεοφόρων ἡμῶν Πατέρων κρατείτω Κανών καί ἐν τούτῳ, ὥστε πρεσβύτερον πρό τῶν τριάκοντα ἐτῶν μή χειροτονεῖσθαι, κᾂν πάνυ ᾖ ὁ ἄνθρωπος ἄξιος, ἀλλ᾿ ἀποτηρεῖσθαι. Ὁ γάρ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει ἐβαπτίσθη, καί ἤρξατο διδάσκειν· ὁμοίως μήτε διάκονος πρό τῶν εἰκοσιπέντε χρόνων, ἤ διακόνισσα πρό τῶν τεσσαράκοντα ἐτῶν χειροτονείσθω.


ΖΩΝΑΡΑΣ: (βλ. τον σχολιασμό του κανόνα στον 15ο Πενθέκτης)

ΒΑΛΣΑΜΩΝ: Αὐτολεξεί ὁ παρών Κανών ἐκθέτει τόν ια΄ τῆς ἐν Νεοκαισαρείᾳ, ἐπικυρῶν ἐκεῖνον, καί διορίζων, ὅτι νά μή χειροτονῆται Πρεσβύτερός τινας πρό τοῦ νά φθάνῃ εἰς ἡλικίαν χρόνων τριάκοντα, κᾂν καί ὁ μέλλων χειροτονεῖσθαι ᾖναι πολλά ἄξιος διά νά ἱερωθῇ. Ἀλλά πρέπει νά φυλάττουσι, ἀναμένωντας τήν ἀπό τοῦ χρόνου τελείωσιν. Διότι καί ὁ Κύριος εἰς τόν τριακοστόν χρόνον ἐβαπτίσθη, καί ἄρχισε νά διδάσκῃ τό τοῦ Εὐαγγελίου κήρυγμα («Καί αὐτός ἦν ὡσεί ἐτῶν τριάκοντα ἀρχόμενος, λέγει ὁ Λουκᾶς γ΄, 23»), τόν ὁποῖον πρέπει νά μιμοῦνται καί οἱ Πρεσβύτεροι, ὡς διδάσκαλοι τῶν πιστῶν διά τοῦ Πρεσβυτερίου προχειριζόμενοι.1 Ὁμοίως μήτε ὁ Διάκονος νά χειροτονῆται πρό τοῦ νά φθάσῃ εἰς εἰκοσιπέντε χρόνους∙ αὐτό δέ τοῦτο λέγει καί ὁ κα΄ τῆς Καρθ., μήτε Διακόνισσα πρό τοῦ νά φθάσῃ εἰς χρόνους Τεσσαράκοντα. Ἵλεως δέ γένοιτο ὁ Θεός διά τήν τωρινήν παράβασιν τῶν Κανόνων τούτων, καί ἂν οἱ παραβαίνοντες αὐτούς δέν δυσωποῦνται τούς ἱερούς καί θεοφόρους καί ἁγίους Πατέρας, κᾂν ἂς δυσωπηθοῦν ἕνα κοσμικόν καί λαϊκόν ἄνθρωπον, ὁποῖος εἶναι ὁ βασιλεύς Ἰουστινιανός, ὅστις ἐν τῇ ῥκγ΄ αὐτοῦ Νεαρᾷ, δέν συγχωροῦμεν, λέγει, νά γίνεται Πρεσβύτερος παρακάτω ἀπό τούς λ΄ χρόνους∙ οὔτε Διάκονος παρακάτω ἀπό τούς κε΄ οὔτε Ὑποδιάκονος παρακάτω ἀπό τούς κ΄. Ἀνάγνωθι καί τόν ιθ΄ τῆς α΄ καί τήν ὑποσημ. μ΄. τοῦ ια΄ τῆς ἐν Νεοκαισαρ.

ΑΡΙΣΤΙΝΟΣ: 1Ὅρα καί τόν Θεολόγον Γρηγόριον ἐν τῷ εἰς τά Φῶτα λόγῳ, λέγοντα ταῦτα, Ἰησοῦς καθαίρεται τριακονταετής ὤν, καί σύ πρό τῆς γενειάδος διδάσκεις τούς γέροντας; ἤ τό διδάσκειν πιστεύεις, οὔτε παρά τῆς ἡλικίας, οὔτε παρά τοῦ τρόπου τυχόν, ἔχων τό αἰδέσιμον; εἶτα ὁ Δανιήλ, καί ὁ δεῖνα καί ὁ δεῖνα, νέοι Κριταί καί τά παραδείγματα ἐπί γλώττης (πᾶς γάρ ἀδικῶν εἰς ἀπολογίαν ἕτοιμος) ἀλλ’ οὐ νόμοι ἐκκλησίας τό σπάνιον; εἴπερ μηδέ μία χελιδὼν ἔαρ ποιεῖ.