Εἴ τις ἐπίσκοπος ἐπί τισιν ἐγκλήμασι κρίνοιτο, ἔπειτα συμβαίη περί αὐτοῦ διαφωνεῖν τούς ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ἐπισκόπους, τῶν μέν ἀθῶον τόν κρινόμενον ἀποφαινόντων, τῶν δέ ἔνοχον· ὑπέρ ἀπαλλαγῆς πάσης ἀμφισβητήσεως, ἔδοξε τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ, τόν τῆς μητροπόλεως ἐπίσκοπον ἀπό τῆς πλησιοχώρου ἐπαρχίας μετακαλεῖσθαι ἑτέρους τινάς, τούς ἐπικρινοῦντας, καί τήν ἀμφισβήτησιν διαλύσοντας, τοῦ βεβαιῶσαι σύν τοῖς τῆς ἐπαρχίας τό παριστάμενον.
Ὅτε μέν ὑπό πάντων τῶν τῆς ἐπαρχίας ἐπισκόπων συμφώνως καταδικάζοιτο ὁ κρινόμενος, οὐκ ἔξεστιν αὐτῷ∙ τήν ψῆφον αἰτιᾶσθαι, κατά τόν δ΄ κανόνα τῆς παρούσης συνόδου. Ὅτε δέ διαφωνοῦσιν οἱ ἐπίσκοποι, καί οἱ μέν καταδικάζουσιν αὐτόν, οἱ δέ ἀντιλέγουσι, τότε χρή τόν μητροπολίτην τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης ἀπό τῆς πλησιαζούσης ἐπαρχίας μετακαλεῖσθαι ἐπισκόπους ἑτέρους, ὥστε παρ’ ἐκείνων λυθῆναι τήν διαφωνίαν τῶν ἐπισκόπων, προστεθέντων ἑνί μέρει τῶν ἐναντιουμένων ἀλλήλοις. Ἀναγνωστέον δέ καί τῆς ἐν Σαρδικῇ συνόδου τόν γ΄ καί ε΄ κανόνα. Τόν ὑπό ἐπαρχιωτῶν ἐπισκόπων κρινόμενον ἐπίσκοπον, καί παρά τινων μέν ἀθωούμενον, παρά τινων δέ καταδικαζόμενον, μή ἄλλως κατακρίνεσθαι ἤ καί δικαιοῦσθαι ὥρισεν ἡ σύνοδος, εἰ μή μετακαλέσηται ὁ τῆς συνόδου μητροπολίτης πλησιοχώρους ἐπισκόπους, ἐπικρίναι ὀφείλοντας τό ζητούμενον, καί βεβαιῶσαι τήν ψῆφον. Μή εἴπῃς γοῦν ἐναντιοῦσθαι τῷ κανόνι τούτῳ τόν ιβ΄ κανόνα τόν λέγοντα, τήν ἀμφίβολον ψῆφον ἀνακρίνεσθαι παρά μείζονος συνόδου καί μή δοκιμάζεσθαι παρά τοῦ πρώτως κρίνοντος μετά πλησιοχώρων ἐπισκόπων∙ ἐκεῖ μέν γάρ ἔφθασε γενέσθαι ἡ ἀπόφασις, καί οὐκέτι δύναται δικάζειν ὁ ἅπαξ ἀποφηνάμενος, καί διά τοῦτο ἡ ψῆφος ἐκείνου, ὡς ἀμφίβολος, ἐκκλήτῳ ὑπόκειται. Ἐνταῦθα δέ οὐ γέγονεν ἀπόφασις, καί ὑποτίθησιν ὁ κανὼν τῷ μητροπολίτῃ μετακαλεῖσθαι καί πλησιοχώρους ἐπισκόπους, ἐφ’ ᾧ τήν διαφωνίαν λυθῆναι, καί οὕτω πᾶσαν περιαιρεθῆναι τοῦ καταδικαζομένου ὑποψίαν καί πρόφασιν∙ πλήν καί τούτου γινομένου, ἐάν ὁ καταδικασθείς νομίζῃ ἀδικεῖσθαι, καλῶς ἵνα ἐκκαλέσηται, κατά τήν περίληψιν τοῦ ιβ΄ κανόνος, καί τοῦ δ΄ κανόνος τῆς ἐν Σαρδικῇ συνόδου. Ἀνάγνωθι καί τῆς αὐτῆς γ΄ καί ε΄ κανόνα. Εἰ δέ παρά τῷ πατριάρχῃ ἐδικάσατο, τά τοῦ παρόντος κανόνος καί τοῦ ἐφεξῆς ἕξουσι χώραν. Εἰ ἐπισκόπου κρινομένου, οἱ τῆς ἐπαρχίας ἐπίσκοποι διαφέροιντο, μετακλητέον ἀπό τῆς πέλας ἑτέρους, εἰς ἀναμφίβολον λύσιν τοῦ ἀμφισβητήματος. Ἕκαστος τῶν ἐπισκόπων κατηγορούμενος ἐπ’ ἐγκλήμασι, παρά τῇ ἰδίᾳ συνόδῳ ὀφείλει κρίνεσθαι. Εἰ δέ οἱ τῆς ἐπαρχίας ἐπίσκοποι διαφωνοῦσιν, οἱ μέν ἀθῶον τόν κρινόμενον λέγοντες, οἱ δέ ὑπεύθυνον, ἀπό τῆς πλησιοχώρου ἐπαρχίας, δύναται ὁ μητροπολίτης ἑτέρους ἐπισκόπους μετακαλεῖσθαι, ἵνα τήν ὑποῦσαν μέσον τῶν ἐπισκόπων ἀμφιβολίαν λύσωσι. Ἐάν, Ἐπισκόπου κρινομένου διά τινα ἐγκλήματά του ἀπό τούς Ἐπισκόπους τῆς ἐπαρχίας, ἀκολουθήσῃ νά μή συμφωνοῦσιν ὅλοι, ἀλλά ἄλλοι μέν νά καταδικάζουσιν αὐτόν, ἄλλοι δέ νά ἀθωώνουσι. Διορίζει ὁ παρὼν κανών, ὅτι διά νά λυθῇ κάθε ἀμφιβολία, πρέπει ὁ Μητροπολίτης τῆς ἐπαρχίας νά καλῇ ἀπό τήν πλησιόχωρον ξένην ἐπαρχίαν, καί ἄλλους Ἐπισκόπους, διά νά θεωρήσουν ὁμοῦ μέ τούς Ἐπισκόπους τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης τοῦ κρινομένου τήν ἀμφίβολον ὑπόθεσιν, καί νά βεβαιώσουν τό δίκαιον. Ἀνάγνωθι τόν δ΄ τῆς παρούσης, καί τόν οδ΄ Ἀποστ., τόν στ΄ τῆς β΄ καί τόν θ΄ καί ιζ΄ τῆς δ΄.
