Τούς ἐν κλήρῳ πρεσβυτέρους ἤ διακόνους ὄντας, ἀπεχομένους κρεῶν, ἔδοξεν ἐφάπτεσθαι, καί οὕτως, εἰ βούλοιντο, κρατεῖν ἑαυτῶν· εἰ δέ μή βούλοιντο, ὡς μηδέ τά μετά κρεῶν βαλλόμενα λάχανα ἐσθίειν, καί εἰ μή ὑπείκοιεν τῷ κανόνι, πεπαῦσθαι αὐτούς τῆς τάξεως.
Ἐν πεντηκοστῷ τρίτῳ κανόνι, οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι διετάξαντο, τούς μή μεταλαμβάνοντας κρεῶν καί οἴνου ἐπισκόπους, ἤ πρεσβυτέρους, ἤ διακόνους, ὡς βδελυσσομένους αὐτά, καί οὐ δι’ ἄσκησιν καθαιρεῖσθαι. Ἐπεί δέ εἰκός ἦν τινας βδελυττομένους τό κρέας καί τόν οἶνον, ἀπέχεσθαι αὐτῶν, λέγειν δέ ὅτι δι’ ἄσκησιν αὐτῶν ἀπεχόμεθα, ὥρισεν ἡ σύνοδος αὕτη, ἅπτεσθαι τῶν κρεῶν τούς ἀπεχομένους αὐτῶν, ἀντί τοῦ ἀπογεύεσθαι αὐτῶν, κατά τινας καιρούς συνάξεων, καί οὕτως αὖθις, εἰ βούλοιντο, ἐγκρατεύεσθαι. Εἰ δέ οὕτω βούλονται ἀπέχεσθαι αὐτῶν, ὡς μηδέ λάχανα μετά κρεῶν ἑψόμενα ἐσθίειν, πεπαῦσθαι αὐτούς τῆς τάξεως, Τοὐτέστιν ἐξωθεῖσθαι τοῦ βαθμοῦ καί τῆς τιμῆς ἐν ᾗ τυγχάνουσιν ὄντες. Τά μέν περιεχόμενα τῷ ἀποστολικῷ να΄ κανόνι, χάριν τῶν ἀπεχομένων γάμου, οἴνου καί κρεῶν, προηρμηνεύθησαν ἐκεῖσε. Ἐπεί δέ διελήφθη ἐν τῷ τοιούτῳ κανόνι, μή κολάζεσθαι τούς δι’ ἄσκησιν νηστεύοντας, ἀλλά τιμωρεῖσθαι τούς βλασφημοῦντας κατά τῶν οἰκονομιῶν τοῦ Θεοῦ. Εἰκός δέ ἦν εἰπεῖν τινας, καί πόθεν ἀναφανήσονται οἱ διά ἀγαθόν τρόπον, καί οἱ διά φαῦλον νηστεύοντες; οἱ τῆς παρούσης συνόδου Πατέρες εὐμαρῶς καί τοῦτο διηυλήτωσαν∙ ἔφασαν γάρ, εἰ βούλονται οἱ νηστεύοντες ἅπαν σκάνδαλον περιαιρῆσαι, ἐφαπτέσθωσαν μόνον τῶν κρεῶν, καί πάλιν νηστευέτωσαν, εἰ αἱροῦνται∙ εἰ δέ τοῦτο οὐ ποιοῦσιν, ἀλλ’ οὐδέ τά λάχανα τά μετά τῶν κρεῶν βαλλόμενα ἐσθίουσιν, ἀναγκαζόμενοι πάντως παρά τοῦ ἐπισκόπου ἐκ προσαγγελίας τινῶν, καταλαμβάνονται διά τρόπον οὐκ ἀγαθόν ἀπέχεσθαι τῶν κρεῶν, καί καθαιρείσθωσαν, ὡς μή τῷ κανόνι ὑποτασσόμενοι. Καλῶς δέ ἐκεῖσε μέν ὁ κανὼν εἶπεν, ἤ παύεσθαι, ἤ καθαιρεῖσθαι τούτους∙ ἐνταῦθα δέ παύεσθαι τῆς τάξεως οἱ Πατέρες διωρίσαντο. Ἔτι γάρ τοῦ ἀμφιβόλου μή λυθέντος, ὤφειλε πάντως ὁ αἰτιώμενος παρεγγυηθῆναι περιαιρῆσαι διά τοῦ κρεωφαγῆσαι τό σκάνδαλον, καί οὕτω κατακριθῆναι. Ἐνταῦθα δέ τῆς ὑποψίας περιαιρουμένης διά τῆς ὑποτυπωθείσης οἰκονομίας παρά τῶν Πατέρων, ἐξ ἀνάγκης ὁ μή κατά ταύτην ποιῶν καθαιρεῖται ἀπεντεῦθεν. Ἐπεί δέ πρεσβυτέρων καί διακόνων μόνων ἐμνήσθη ὁ παρών κανὼν, ὁ δέ ῥηθείς ἀποστολικός κανὼν πάντων τῶν ἀνθρώπων μέμνηται, ὀφείλεις καί σύ τά ἐνταῦθα διορισθέντα εἰς πάντας ἑλκύσαι. Ὡς ἔοικεν οὖν, καί οἱ αἰτιώμενοι διά βωγομιλικήν αἵρεσιν, ἀκολούθως τῷ παρόντι κανόνι, ἀναγκάζονται κρεωφαγῆσαι ἤ τυροφαγῆσαι, καί περιαιρῆσαι τήν ὑποψίαν τῆς βωγομιλικῆς νηστείας. Ἀλλά καί οἱ πλείους τῶν εὐλαβεστέρων μοναχῶν, μή θέλοντες καταλύσαι εἰς ἰχθύας διά τό τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς αἰδέσιμον, κατά τοῦτον δῆθεν τόν κανόνα, τούτων μέν ἀπέχονται, ἐσθίουσι δέ τά ἀποβράσματα αὐτῶν, καί τά σύν αὐτοῖς ἑψόμενα λάχανα. Καί τό μέν οὕτω γινόμενον εἰς τούς κατηγορουμένους διά βωγομιλικήν αἵρεσιν, καλῶς εἴποι τις γίνεσθαι∙ ὥσπερ καί ἀπογεύσασθαί τινα κρέατος ἤ τυροῦ εἰς τάς ἑβδομάδας, καθ’ ἃς Ἀρμένιοι, ἤ ἄλλοι αἱρετικοί νηστεύουσι∙ καί μᾶλλον ὅταν εἰς ὕποπτον χώραν διάγῃ∙ ποιεῖ γάρ τοῦτο, ἵνα μή λογισθῇ συννηστεύειν τοῖς αἱρετικοῖς. Τό δέ γινόμενον παρά τῶν νηστευόντων ἐν ταῖς ἁγίαις τεσσαρακοσταῖς, καί καταλυόντων, ὡς εἴρηται, οὐ δοκεῖ μοι ἀκατάγνωστον∙ ἕδει γάρ τούς νηστεύοντας μή καταλύειν ἐν τοῖς τοιούτοις, καί ἀτιμάζειν τήν νηστείαν. Ὁ δέ κανὼν εἰπέ τό ἐσθίειν τοιαῦτα λάχανα, οὐχ ὡς προτρέπων ἀπέχεσθαι μέν τῶν κρεῶν, τά δ’ ἐν αὐτοῖς λάχανα ἐσθίειν, ἀλλ’ ὡς μισῶν τούς διά βδελυρίαν καί ἀποστροφήν τῶν κρεῶν ἀποτασσομένους καί αὐτοῖς τοῖς λαχάνοις τοῖς μετά τῶν κρεῶν ἑψομένοις∙ ὥστε πανταχοῦ ἡ διάθεσις σκοπεῖται τοῦ καταλύοντος καί μή καταλύοντος. Οἱ δέ Λατῖνοι μοναχοί, τῶν μέν κρεῶν ἀπεχόμενοι, τό δέ στέαρ τούτων ἀδιαφόρως μετά λαχάνων ἐσθίοντες, οὐ δοκοῦσί μοι ποιεῖν κατά τόν παρόντα κανόνα∙ οὐ γάρ, ἵνα μή αἰτιαθῶσιν ὡς ἀπεχόμενοι τῶν κρεῶν, καταλύουσιν εἰς τό στέαρ, ἀλλ’ ἵνα τήν γαστέρα ἐμπλήσωσι, καί τόν φάρυγγα θεραπεύσωσιν. Ἱερατικός, κρεῶν ἀπεχόμενος, γευσάμενος μόνον, οὕτως ἀπεχέσθω∙ εἰ δέ μηδέ τῶν μετά κρέατος γεύοιτο λαχάνων, πεπαύσθω. Ὁ ἀπεχόμενος κρεῶν πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἀπογευσάσθω. Εἰ δέ οὐ πείθεται, ὡς μηδέ τῶν λαχάνων τῶν μετά κρέατος γεύσασθαι, καθαιρείσθω, ὡς τήν τοῦ Θεοῦ ἀποδοκιμάζων δημιουργίαν, καί διαβάλλων αὐτήν∙ καί ζήτει καί τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καν. να΄. Ἐπειδή ἦτον δυνατόν νά βδελύσσωνται μέν τινες τό κρέας κατά ἀλήθειαν, νά λέγουσι δέ εἰς τό φαινόμενον ὅτι ἀπέχουσιν ἀπό αὐτό δι’ ἄσκησιν, καί ἐγκράτειαν. Διά νά ἀσηκωθῇ ἡ ὑποψία αὕτη, προστάζει ὁ παρών Κανών, ὅτι οἱ μή τρώγοντες κρέας Πρεσβύτεροι, ἤ Διάκονοι διά ἐγκράτειαν, νά γεύωνται ὀλίγον ἀπ’ αὐτό. Ὅσοι δέ τόσον πολλά ἀπέχουσιν ἀπό τό κρέας, ὥστε ὁποῦ, οὐδέ τά χόρτα τρώγουσι τά ἑψημένα μέ κρέας, οὗτοι νά παύουσιν ἀπό τήν ἱερωσύνην. Δίδουσι γάρ ὑποψίαν μέ τοῦτο ὁποῦ κάμνουσιν, ὅτι συγχαίνονται τό κρέας, ὅπερ ἐστί τῶν Μανιχαίων καί ἄλλων αἱρετικῶν φρόνημα. Ἀνάγνωθι καί τόν να΄ καί νγ΄ Ἀποστολικόν.
