Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα, ὁσακισδήποτε κληρικοῖς ἀπό κατηγόρων πολλά ἐγκλήματα ὑποβάλλονται, καί ἓν ἐξ αὐτῶν, περί οὗ πρῶτον ἐπράχθη, ἀποδειχθῆναι οὐκ ἠδυνήθη, πρός τά λοιπά μετά ταύτα μή προσδεχθῶσι.
Ἐάν διάφορά τις ἐγκλήματα προθήσῃ κατά κληρικοῦ ἤ ἐπισκόπου, καί ἓν ἐξ αὐτῶν εἰς πρᾶξιν, ἤτοι ζήτησιν καί ἐξέτασιν προτεθῇ, καί μή ἀποδειχθῇ, ἀλλ’ ἀναπόδεικτον μείνῃ, ἐπί τοῖς λοιποῖς τόν κατήγορον ἀπρόσδεκτον εἶναι διορίζεται ὁ κανών. Ἐνεστήσατό τις διάφορα ἐγκλήματα κατά τινος ἱερωμένου, καί ἐγύμνασεν ἐκ τῶν πολλῶν ἕν∙ μή δυνηθείς δέ τοῦτο ἀποδεῖξαι, ἠβούλετο γυμνάσαι τά λοιπά. Φησίν οὖν ὁ κανών, ὅτι ὁ τοιοῦτος ἀπαράδεκτός ἐστι, ζητῶν κατεξετασθῆναί τι ἕτερον ἀφ’ ὧν προέθετο. Καί εἰκότως τοῦτο παρά τῶν Πατέρων ὡρίσθη∙ ὁ γάρ μή ἀποδείξας ὃ προέθετο πρῶτον ἔγκλημα, κἀντεῦθεν καταδικασθείς, ἤ ἔφθασε δοῦναι ἐγγραφάς, καί ὑφίσταται τά τῆς ταὐτοπαθείας, ἤγουν ἀτιμοῦται, καί τά λοιπά πάσχει ὅσα καί ὁ κατηγορηθείς ἔμελλε παθεῖν, εἰ δ’ ἂν κατεδικάσθη, καί διά τοῦτο γυμνάζειν ἐγκληματικόν δικαστήριον οὐ δύναται, ἤδη ἀτιμωθείς∙ ἤ οὐκ ἔφθασε δοῦναι ἐγγραφάς, καί πάλιν ἀτιμοῦται ὡς συκοφάντης. Πλήν τοῦτό τε καί ὁ παρὼν κανὼν χώραν ἔχει, ὡς οἶμαι, ὅταν ὁ δικάζων ἀποφήνηται, κατά συκοφαντίαν προτεθῆναι παρά τοῦ καταδικασθέντος τό πρώτως λαληθέν ἔγκλημα∙ εἰ γάρ διαγνωσθῇ, ὅτι οὐκ ἀπεδείχθη, ἐπεί οὐκ ἀτιμοῦται ὁ καταδικασθείς, καλῶς ἵνα γυμνάσῃ καί ἕτερον ἔγκλημα ἀφ’ ὧν προέθετο. Καί ἀνάγνωθι κεφ. ι΄, τοῦ πρώτου τίτλου, τοῦ ξ΄ βιβλίου, λέγον∙ Κατά τρεῖς τρόπους ἡ συκοφαντία γίνεται, καί τριπλῶς ἡ ἐπεξέλευσις∙ ἤ γάρ συκοφαντεῖ τις ὡς πλαστῶς κατηγορῶν, ἤ προδότης τῆς ἰδίας ὑποθέσεως γίνεται, τά ἀληθῆ ἐγκλήματα κρύπτων, ἤ φυγοδικεῖ, τελείως ἀναχωρῶν τῆς κατηγορίας. Οὐ πάντως δέ συκοφάντης ἐστίν ὁ μή ἀποδεικνύς ὅπερ κατηγόρησεν, ἀλλ’ ἐν τῇ κρίσει τοῦ δικαστοῦ ἐστι, μετά τό ἐλευθερῶσαι τόν κατηγορούμενον ζητῆσαι περί τούτου. Καί εἰ μέν εἴπῃ, οὐκ ἀπέδειξας, ἐφείσατο αὐτοῦ∙ εἰ δέ εἴπῃ, ἐσυκοφάντησας, κατεδίκασεν αὐτόν, κᾂν μηδέν εἴπῃ περί τῆς ποινῆς∙ ἐπακολουθεῖ γάρ∙ Ἡ μέν γάρ τῆς ὑποθέσεως ζήτησις ἐπιτέτραπται τῷ δικαστῇ, οὐ μήν ἡ τοῦ νόμου ἐπεξέλευσις. Εἰ δέ εἴπῃ, προπετῶς ἐκίνησας, Τοὐτέστιν οὐκ ἀπέδειξας, οὐ ποιεῖ αὐτόν συκοφάντην, οὐδέ ποινήν ὑφίσταται. Καί ὁ κατηγορήσας πολλά, καί ἐλέγξας οὐδέν. Εὐλόγως καί οὗτος εἰς κατηγορίαν ἤ εἰς μαρτυρίαν οὐ παραδέχεται, ὡς συκοφάντης φανείς, καί διά τοῦτο καί ἄτιμος ὤν, ἐκ τοῦ πολλά προθεῖναι κατά τινος αἰτιάματα, καί μηδέν τι ἐλέγξαι. *Στο Πηδάλιο, ο 130ος κανόνας αντιστοιχεί στον 139ο (αρίθμηση Πηδαλίου). Ἐάν διάφορα ἐγκλήματα εἰπῇ τινάς κατά τῶν Ἐπισκόπων, ἤ Κληρικῶν, καί ἕνα ἀπό αὐτά τό πρώτως ἐξετασθέν, δέν δυνηθῇ νά ἀποδείξῃ ἀληθινόν, προστάζει ὁ παρών κανών, ὅτι οὔτε εἰς τά λοιπά ἐγκλήματα νά προσδέχεται ὡς ἀληθινός ὁ τοιοῦτος. Ὅρα καί τόν οδ΄ Ἀποστολ. καί τόν στ΄ τῆς β΄.
