Μηδένα ἐπίσκοπον τολμᾶν ἀφ᾽ ἑτέρας ἐπαρχίας εἰς ἑτέραν μεταβαίνειν, καί χειροτονεῖν ἐν ἐκκλησίᾳ τινάς εἰς προαγωγήν λειτουργίας, μηδέ εἰ συνεπάγοιτο ἑαυτῷ ἑτέρους, εἰ παρακληθείς ἀφίκοιτο διά γραμμάτων τοῦ τε μητροπολίτου καί τῶν σύν αὐτῷ ἐπισκόπων, ὧν εἰς τήν χώραν παρέρχοιτο. Εἰ δέ μηδενός καλοῦντος ἀπέλθοι ἀτάκτως ἐπί χειροθεσίᾳ τινῶν, καί καταστάσει τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, μή προσηκόντων αὐτῷ, ἄκυρα μέν τά ὑπ᾽ αὐτοῦ πραττόμενα τυγχάνειν, καί αὐτόν δέ ὑπέχειν τῆς ἀταξίας αὐτοῦ, καί τῆς παραλόγου ἐπιχειρήσεως τήν προσήκουσαν δίκην, καθῃρημένον ἐντεῦθεν ἤδη ὑπό τῆς ἁγίας συνόδου.
Σκανδάλων καί ταραχῶν αἴτιον τό ἀπιέναι ἐπίσκοπον εἰς ἐπαρχίαν ἑτέραν, καί χειροτονίας ποιεῖν ἄνευ γνώμης τοῦ ἐπισκόπου τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης. Διό καί κωλύει τοῦτο ὁ κανών, καί τόν τοῦτο ποιήσαντα καθαιρέσει καταδικάζει. Ταῦτα δέ κεκανόνισται καί τοῖς ἁγίοις Ἀποστόλοις ἐν λε΄ κανόνι∙ τά αὐτά δέ ὁρίζει καί ὁ κβ΄ κανὼν τῆς συνόδου ταύτης. Περί τῶν ἐν τῷ παρόντι κανόνι διειλημμένων ἱκανῶς διελάβομεν ἐν τῷ λε΄ ἀποστολικῷ κανόνι, καί ἐν ἑτέροις∙ καί ἀνάγνωθι τά ἐν ἐκείνοις γραφέντα. Ζήτει καί τῆς παρούσης συνόδου κανόνα κβ΄. Εἰ μηδένός ἀξιοῦντος, ἐπίσκοπος εἰς ἄλλην ἐπαρχίαν ἀπίοι, καί χειροτονοίῃ, καί διοικοίη πράγματα, αὐτά τε ἄκυρα μενέτω, κᾀκεῖνος καθαιρείσθω. Πολλούς κανόνας εὑρήσεις τοῦτο κωλύοντας, τό μεταβαίνειν ἐπίσκοπον ἀπό τῆς ἰδίας ἐπαρχίας εἰς ἀλλοτρίαν, καί χειροτονεῖν ἐν αὐτῇ, ἤ ἕτερόν τι ἐπισκοπικόν ἐνεργεῖν∙ εἰ μήπου προσκληθῇ τις, καί ἀξιωθῇ παρά τοῦ κατά χώραν ἐπισκόπου τοιοῦτόν τι ποιῆσαι. Τόν δέ οἴκοθεν εἰς ἐπαρχίαν ἑτέραν παραγενόμενον, καί ἤ χειροθεσίας ποιούμενον, ἤ καταστάσεις ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, μή προσηκόντων αὐτῷ, σύν τῷ ἄκυρα μένειν τά ὑπ’ αὐτοῦ πραττόμενα, καί καθαιρεῖσθαι προστάττουσιν. Διάφοροι κανόνες ἐμποδίζουσι τό νά πηγαίνῃ Ἐπίσκοπος εἰς ἐπαρχίαν ἄλλου, καί νά χειροτονῇ, ἤ ἄλλο τι Ἐπισκοπικόν ἔργον νά ἐνεργῇ, καθὼς ἐμποδίζει τοῦτο καί ὁ παρών Κανών, λέγων, ὅτι τότε μόνον νά κάμνῃ τοῦτο, ὅταν καλεσθῇ διά γραμμάτων ἀπό τόν Μητροπολίτην, καί τούς Ἐπισκόπους τῆς ἐπαρχίας ἐκείνης, εἰς τήν ὁποίαν ὑπάγει. Εἰ δέ καί χωρίς νά τόν καλέσῃ τινάς, ὑπάγῃ, ὅσαι μέν ἱεροπραξίαι του, ἤθελε γένουν ἀπό αὐτόν, νά ᾖναι ἄκυροι, εἴτε χειροτονίαι1 εἴτε ἄλλα, αὐτός δέ εἰς παιδείαν τῆς ἀταξίας του, νά καθαιρῆται. Ὅρα καί τόν λε΄ Ἀποστολ. 1Τό νά μένουν ἄκυραι αἱ χειροτονίαι αὗται ἐννοεῖται, καθὼς καί ὁ στ΄ κανὼν τῆς δ΄ ἐννόησε, καί ὅρα ἐκεῖ. Ὁμοίως ὅρα καί τήν ὑποσημ. τοῦ κη΄ Ἀποστολικοῦ∙ καί τοῦτο δέ σημείωσαι εἰς τόν παρόντα κανόνα, ὅτι, καί ἄν τινας καλεσθῇ εἰς τό νά ἱερουργήσῃ Ἀρχιερεύς εἰς ἅλλου Ἀρχιερέως ἐπαρχίαν, ὅμως εἰς τό ἱερόν σύνθρονον ἐπάνω νά καθίσῃ δέν συγχωρεῖται, κατά τήν συνοδικήν διάγνωσιν Μιχαήλ Πατριάρχου τοῦ Ὑπάτου τῶν φιλοσόφων (παρά Ἀρμενοπούλ., ἐπιτομ. τῶν κανόνων, σελ. 3 τοῦ α΄ τόμου τῶν πρακτικῶν τῶν συνόδων)∙ ὅρα καί τόν πβ΄ τῆς ἐν Καρθαγένῃ.
