Ἤρεσε τοίνυν πᾶσιν, ἐπειδή τοῖς ἀνωτέροις τῶν συνόδων ψηφίσμασι περί προσώπων κληρικῶν, τῶν ὀφειλόντων εἰς κατηγορίαν προσδεχθῆναι ὡρίσθη, καί οὐκ ἐπεξεργάσθη, ποῖα πρόσωπα μή προσδεχθῶσι, διά τοῦτο ὁρίζομεν τοῦτον ὀρθῶς πρός κατηγορίαν μή εἰσδέχεσθαι, ὅστις μετά τό ἀπό κοινωνίας γενέσθαι, ἐν αὐτῷ ἔτι τῷ ἀφορισμῷ ὑπάρχει, εἴτε κληρικός εἴη, εἴτε λαϊκός ὁ κατηγορῆσαι βουλόμενος.
Οὐ πᾶσιν ἐνδέδοται κατηγορεῖν ἐπισκόπων ἤ κληρικῶν, ἀλλά τοῖς ὀρθοδόξοις καί ἀνεπιλήπτοις, καί μήτε ἀκοινωνήτοις, μήτε ὑπό κατηγορίαν ἐγκληματικήν οὖσι, κατά τόν στ΄ κανόνα τῆς δευτέρας οἰκουμενικῆς συνόδου, ὃς πλατύτερον περί κατηγοριῶν τοιούτων διαλαμβάνει. Ὁ δέ γε παρὼν κανὼν περί μόνων ἀφωρισμένων διορίζεται, ὥστε, εἰ μή τοῦ ἀφορισμοῦ λυθῶσι, μή δύνασθαι ἑτέρων κατηγορεῖν, κᾂν κληρικοί εἶεν οἱ κατηγοροῦντες, κᾂν λαϊκοί. Εἰ δέ ἀκοινώνητοι κατηγορεῖν οὐ δύνανται, πολλῷ μᾶλλον οἱ τέλεον ἐκβεβλημένοι τῆς ἐκκλησίας, καί οἱ αἱρετικοί, καί οἱ σχισματικοί. Ζητητέον δέ καί τά γραφέντα εἰς τόν εἰρημένον ἕκτον κανόνα τῆς δευτέρας συνόδου. Ὁ ἕκτος κανὼν τῆς οἰκουμενικῆς δευτέρας συνόδου πλατύτερον διαλαμβάνει, τίνες εἰσί παραδεκτέοι εἰς κατηγορίαν ἐπισκόπου∙ ὁ γάρ παρὼν κανὼν περί μόνων φησί τῶν ἀφωρισμένων ἐνιστώντων κατηγορίαν κατά τινος∙ ἀνάγνωθι οὖν τόν ῥηθέντα κανόνα. Οὐ μαρτυρεῖ ὁ ἀφωρισμένος. Ἀνεπίληπτον δεῖ εἶναι τόν μαρτυροῦντα∙ διά τοῦτο οὖν οὔτε κληρικός, οὔτε λαϊκός ἀφωρισμένος, κατά ἐπισκόπου, ἤ κληρικοῦ, εἰς κατηγορίαν ἤ εἰς μαρτυρίαν παραδεχθήσεται. *Στο Πηδάλιο, ο 128ος κανόνας αντιστοιχεί στον 137ο (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Διορίζει ὁ παρών κανών, εἰς κατηγορίαν Κληρικῶν νά μή δέχωνται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἀλλά μόνοι οἱ ἀδιάβλητοι καί ἀκατηγόρητοι. Ὅστις λοιπόν Κληρικός ἤ Λαϊκός ἀφωρίσθη, ἐν ὅσῳ καιρῷ εὑρίσκεται εἰς τόν ἀφορισμόν νά μή δέχεται εἰς τό νά κατηγορῇ Κληρικόν. Ἀνάγνωθι καί τόν οδ΄ Ἀποστολικόν, καί τόν στ΄ τῆς β΄.
