Τοῖς γάρ ἀργύρια δεδωκόσι πρός τό ἀνενοχλήτους αὐτούς παντάπασι γενέσθαι ἀπό πάσης κακίας, οὐκ ἔστιν ἔγκλημα προσάγειν, ζημίαν γάρ καί ἀπώλειαν χρημάτων ὑπήνεγκαν, ἵνα μή τήν ψυχήν ἑαυτῶν ζημιωθῶσιν ἤ ἀπολέσωσιν. Ὅπερ ἄλλοι κατά αἰσχροκέρδειαν οὐ πεποιήκασι, καίτοι γε τοῦ Κυρίου λέγοντος· Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπος, ἐάν τόν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τήν δέ ψυχήν αὐτοῦ ζημιωθῇ ἤ ἀπολέσῃ, καί ὅτι, Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καί μαμωνᾷ. Ἐφάνησαν γάρ παρ᾿ ἐκείνοις Θεῷ δουλεύοντες, τά ἀργύρια μισήσαντες καί καταπατήσαντες καί καταφρονήσαντες αὐτῶν, ἀπεπλήρωσάν τε καί ἐν τούτῳ τό γεγραμμένον· Λύτρον ἀνδρός ψυχῆς, ὁ ἴδιος πλοῦτος. Ἐπεί καί ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν Ἀποστόλων ἀνέγνωμεν, τούς συρέντας ἀντί Παύλου καί Σίλα ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐπί τούς πολιτάρχας, μετά καί πλησμονῆς ἀπολυθέντας.1(ΠΗΔΑΛΙΟΝ) Μετά γάρ τό καταβαρῆσαι2(ΠΗΔΑΛΙΟΝ) αὐτούς πολλά διά τό ὄνομα καί ταράξαι τόν ὄχλον καί τούς πολιτάρχας, λαβόντες, φησί, τό ἱκανόν παρά τοῦ Ἰάσωνος καί τῶν λοιπῶν, ἀπέλυσαν αὐτούς. Οἱ δέ ἀδελφοί εὐθέως διά νυκτός ἐξέπεμψαν τόν τε Παῦλον καί Σίλαν εἰς Βέῤῥοιαν.
Οἱ δέ χρήματα, φησί, δεδωκότες, καί ἐκφυγόντες, καί ἑαυτοῖς τηρήσαντες τήν εὐσέβειαν, οὐκ αἰτιαθήσονται, οὐδέ ἔγκλημά τι ἐντεῦθεν προσάψει αὐτοῖς∙ εἵλοντο γάρ χρήματα ζημιωθῆναι, καί μή τάς ἑαυτῶν ψυχάς∙ καί ἐφάνησαν τῷ Θεῷ δουλεύειν ἑλόμενοι, καί οὐ τῷ Μαμμωνᾷ, ἥτοι τοῖς χρήμασιν. Ἐπιφέρει δέ καί ῥήματα γραφικά, καί παράδειγμα ἐκ τῶν Πράξεων περί τοῦ μακαρίου Ἀποστόλου Παύλου, καί ἑτέρων. Τό δέ ἀνενοχλήτους γενέσθαι ἀπό πάσης κακίας, ἤ τό μή ὀχληθῆναι εἰς ἄρνησιν, τῆς εὐσεβείας ἐστίν, ἥπερ πᾶσαν κακίαν, νικᾷ∙ ἤ κακίαν τάς κακώσεις ὠνόμασε τάς ἐκ τῶν κολάσεων. Πληρώσας͵ ὁ ἅγιος τά περί τῶν αὐτομολησάντων εἰς τό μαρτύριον, φησίν, ἀκαταιτιάτους εἶναι τούς διά χρημάτων δὀσεως ἀνενοχλήτους συντηρήσαντας ἑαυτούς ἀπό τῆς κακώσεως τῶν κολάσεων∙ εἵλοντο γάρ χρήματα ζημιωθῆναι, καί μή τάς ἑαυτῶν ψυχάς∙ εἶτα κατασκευάζων τοῦτο αὐτό, ἐπιφέρει καί διάφορα γραφικά καί παράδειγμα ἐκ τῶν ἀποστολικῶν Πράξεων περί τοῦ μακαρίου Ἀποστόλου Παύλου, καί ἑτέρων. Ἐκεῖνοι δέ ὁποῦ ἔδωκαν ἀργύρια εἰς τούς διώκτας, καί διά τούτων ἐλυτρώθησαν ἀπό τήν κακίαν, ἤτοι, ἤ ἀπό κάθε κάκωσιν, καί τιμωρίαν, ἤ ἀπό τήν ἄρνησιν, ἥτις ὑπερβαίνει πᾶσαν κακίαν, δέν εἶναι ἀξιοκατηγόρητοι διά τοῦτο. Ἐπειδή καί ἔλαβον ζημίαν, καί χάσιμον ἄσπρων, διά νά μή ζημιωθοῦν, καί χάσουν τήν ἐδικήν των ψυχήν (τό ὁποῖον τοῦτο, ἄλλοι διά φιλαργυρίαν δέν ἔκαμαν) καί ἐφάνησαν κοντά εἰς τούς διώκτας ὅτι δουλεύουσι περισσότερον εἰς τόν Θεόν, παρά εἰς τόν Μαμμωνᾶν, ἤτοι εἰς τά ἀργύρια, καί ἐπλήρωσαν τό ῥητόν τοῦ παροιμιαστοῦ, ὁποῦ λέγει, ὅτι λύτρωσις τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ ἴδιος πλοῦτός του. Διότι καί εἰς τάς πράξεις τῶν Ἀποστόλων ἀναγινώσκομεν, ὅτι ὁ Ἰάσων, καί οἱ λοιποί, οἱ ἀντί Παύλου, καί Σίλα ἐν Θεσσαλονίκῃ ἀπό τούς Ἰουδαίους ἐπί τούς πολιτάρχας φερθέντες, ἔδωκαν ἱκανά ἄσπρα εἰς αὐτούς, καί οὕτως ἐλυτρώθησαν. «Λαβόντες γάρ, φησί, τό ἱκανόν παρά τοῦ Ἰάσωνος, καί τῶν λοιπῶν ἀπέλυσαν αὐτούς». 1Ἐν ἄλλοις, τό μετά καί πλησμονῆς, οὐ κεῖται.2Ἐν ἄλλοις, κατηγορῆσαι.
