Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα οἱτινεσδήποτε αὐτά τά ῥήματα τῆς δεσποτικῆς εὐχῆς, ὅπου λέγομεν, Ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, οὕτω βούλονται ἀπό τῶν ἁγίων λέγεσθαι, ὡς ταπεινοφρόνως καί οὐκ ἀληθῶς ταῦτα λεχθῆναι, ἀνάθεμα εἴη. Τίς γάρ ὑπενέγκοι τόν εὐχόμενον, μή ἀνθρώποις, ἀλλ᾽ αὐτῷ τῷ Κυρίῳ ψευδόμενον, τόν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ λέγοντα θέλειν ἀφεθῆναι, τῇ δέ καρδίᾳ λέγοντα, τάς ὀφειλούσας ἀφεθῆναι ἁμαρτίας αὐτῷ μή ἔχειν.
Καί ὁ παρὼν κανὼν τῆς αὐτῆς ἐννοίας ἐστί, καί ἀναθέματι ἔνοχον ποιεῖται τόν τά αὐτά δοξάζοντα, λέγων, Τίς γάρ ὑπενέγκοι, ἀντί τοῦ, τίς γάρ ὑπομείνοι, καί καταδέξηται τόν τοῖς ῥήμασι μέν ἄφεσιν σφαλμάτων αἰτοῦντα, τῇ δέ καρδίᾳ μή ἔχειν λογιζόμενον ἁμαρτίας, καί οὐκ ἀνθρώποις, ἀλλά τῷ Κυρίῳ ψευδομένον; Καί ὁ παρὼν κανὼν τῆς αὐτῆς ἐννοίας ἐστί, λέγων, Τίς γάρ ἀνέξεται τόν τοῖς ῥήμασι μέν ἄφεσιν σφαλμάτων αἰτοῦντα, τῇ δέ καρδίᾳ μή ἔχειν λογιζόμενον ἁμαρτίας, καί οὐκ ἀνθρώποις, ἀλλά τῷ Κυρίῳ ψευδομένον; *Στο Πηδάλιο, ο 116ος κανόνας αντιστοιχεί στον 127ο (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Καί οὗτος ὁ κανὼν ἀναθεματίζει τούς Πελαγιανούς λέγοντας, ὅτι οἱ ἅγιοι δέν λέγουσι κατά ἀλήθειαν, τό, ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν. Ἐπειδή αὐτοί ἁμαρτίας, καί ὀφειλήματα δέν ἔχουσιν, ἀλλά διά ταπεινοφροσύνην καί μετριότητα. Διότι, ποῖος, λέγει, θέλει ὑπομείνει τούς τοῦτο λέγοντας ἁγίους νά ψεύδωνται, ὄχι εἰς τούς ἀνθρώπους, ἀλλά εἰς τόν Θεόν; καί μέ τά χείλη μέν νά ζητοῦσι συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν τους, μέ τήν καρδίαν δέ νά λογιάζουν, ὅτι ἁμαρτίας δέν ἔχουν; θεομπαιξία γάρ τοῦτο, καί ὄχι προσευχή νομίζεται. Ὅπερ ἐπί τῶν ἁγίων, καί νοῆσαι μόνον, εἶναι ἄτοπον.1 1Προσφυέστατα προσαρμόζονται τά λόγια τοῦ παρόντος κανόνος εἰς τούς θεομπαίκτας καί ἀνοήτους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὄντες ζωντανοί, κάμνουσι τά μνημόσυνά των, ὡσάν νά ἦτον ἀποθανόντες. Ποῖος γάρ θέλει ὑπομείνει καί αὐτούς νά ψεύδωνται; ὄχι εἰς τούς ἀνθρώπους, ἀλλ’ εἰς τόν Θεόν; καί μέ τά χείλη μέν νά λέγωνται καί νά μνημονεύωνται ὡς νεκροί καί ἀποθανόντες πρό πολλοῦ, τῇ δέ ἀληθείᾳ καί τῷ πράγματι νά ᾖναι ζωντανοί; καί δύναται νά εὑρεθῇ μεγαλητέρα μωρία καί θεομπαιξία ἀπό αὐτήν; ὅθεν οἱ τοῦτο ποιοῦντες, ἂς μή κάμνουν εἰς τό ἑξῆς τό τοιοῦτον ἄτοπον.
