Ὁ δέ τόν ἀκούσιον ποιήσας φόνον, ἀρκούντως ἐξεπλήρωσε τήν δίκην ἐν τοῖς ἕνδεκα ἔτεσι. Δῆλον γάρ ὅτι ἐπί τῶν πληγέντων τά Μωϋσέως παρατηρήσομεν, καί τόν κατακλιθέντα μέν ὑπό τῶν πληγῶν, ἃς ἔλαβε, βαδίσαντα δέ πάλιν ἐπί τῇ ράβδῳ αὐτοῦ, οὐ λογισόμεθα πεφονεῦσθαι. Εἰ δέ καί οὐκ εξανέστη μετά τάς πληγάς, ἀλλ᾿ οὖν τῷ μή προελέσθαι αὐτόν ἀνελεῖν, ὁ τυπτήσας, φονευτής μέν, ἀλλ᾿ ἀκούσιος διά τήν πρόθεσιν.
Ἀκούσιόν τις ἐποίησε φόνον, καί ἕνδεκα διεβίβασε χρόνους ἀφωρισμένος. Ἠρωτήθη οὖν ὁ ἅγιος, εἰ χρή λυθῆναι αὐτόν τοῦ δεσμοῦ, καί ἀπεκρίνατο, ὅτι ἐν τοῖς ἕνδεκα ἔτεσιν ἀρκούντως ἐξεπλήρωσε τήν δίκην, ἤγουν τήν τιμωρίαν∙ τά δέ ἕνδεκα ἔτη εἶπεν, οὐχ ὡς τοσούτῳ χρόνῳ τοῦ ἀκουσίως φονεύσαντος ἐπιτιμωμένου, δεκαετίᾳ γάρ ὁ τοιοῦτος ἐπιτιμᾶται, κατά τόν νζ΄ κανόνα τοῦ μεγάλου τούτου Πατρός, ἀλλ᾽ ὡς οὕτω τοῦ φάκτου ἔχοντος∙ εἶτά φησιν, ὅτι καί ἐν τοῖς πληγεῖσι, καί ἀποθανοῦσι παρατηρήσομεν, ἤτοι παραφυλάξομεν τόν νόμον τόν Μωσαϊκόν, ὅστις ὥρισε, τόν πληγέντα παρά τινος, καί κατακλιθέντα διά τάς πληγάς, ἐάν μετά ταῦτα ἐξαναστῇ, καί περιπατήσῃ ἐπί τῇ ῥάβδῳ αὐτοῦ, ἤτοι κᾂν μή τελείως ἀπαλλαγῇ τῆς ἀσθενείας, ἀλλά τέως βαδίσῃ ἐπί τῇ ῥάβδῳ αὐτοῦ ἐπιστηριζόμενος, ὡς ἔτι λείψανα φέρων τῆς ἀσθενείας, εἶτα ἀποθάνῃ, μή δοκεῖν φονευθῆναι μηδέ τόν πλήξαντα αὐτόν φονέα λογίζεσθαι. Ταῦτα μέν οὖν τά τοῦ Μωσέως. Εἶτα ἐπάγει ὁ ἅγιος, ὅτι, κᾂν οὐκ ἐξανέστη μετά τάς πληγάς, ἀλλά κείμενος ἐξ αὐτῶν ἐτελεύτησε, φονεύς μέν ὁ πλήξας αὐτόν λογισθήσεται, ἀκούσιος δέ∙ οὐδέ γάρ σκοπόν ἔσχεν ἀνελεῖν αὐτόν, ἀλλά τυπτῆσαι. Ὁ νζ΄ κανὼν τοῦ ἁγίου τούτου Πατρός, ἐπί δέκα ἔτεσι χωρίζει τούς ἀκούσιον φόνον ποιήσαντας τῆς τῶν θείων ἁγιασμάτων μεταλήψεως∙ ὁ δέ παρὼν κανὼν φησί, τόν μή μόνον ἐπί δέκα ἔτεσιν, ἀλλ᾽ ἕνδεκα, μή μετασχόντα τῶν ἁγιασμάτων ἀκούσιον φονευτήν, ἐκ περιουσίας δέχεσθαι. Εἶτα προστίθησι μή ἀπεντεῦθεν ὡς φονέα κατακρίνεσθαι τόν πλήξαντά τινα, κᾂν καιρίαν ἐπήνεγκε πληγήν, μή ἐπί σκοπῷ μέν τοι φόνου∙ ἀλλά χρή, φησί, κατά τόν Μωσαϊκόν νόμον, προσέχειν ἐπί τῷ πληγέντι∙ καί εἰ μέν μετά τό κατακλιθῆναι, ἐκ τῆς πληγῆς εἰς ὑγείαν οὐ προέκοψεν, ἀλλ᾽ ἐτελεύτησεν, ἐξ ἀνάγκης ὑποκεῖσθαι τόν πλήξαντα τῷ τοῦ ἀκουσίου φόνου ἐγκλήματι∙ εἰ δέ ἀνέστη ἐκ τῆς πληγῆς, καί περιεπάτησεν ἐπί τῇ ῥάβδῳ αὐτοῦ, ἤγουν μή τελείως ἀπηλλάγη τῆς ἀσθενείας εἶτα ἀπέθανε, μή λογίζεσθαι τόν πλήξαντα φονέα. Ὥστε σημείωσαι καί ἀπό τούτου, καθὼς εἴπομεν καί ἐν τῷ η΄ κανόνι, τόν ἀκούσιον φόνον ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος ἀναφαίνεσθαι∙ διά τοῦτο γάρ οὐδέ τήν πληγήν περιεργαζόμεθα, εἴτε μικρά γέγονεν, εἴτε μεγάλη, ἀλλά τόν ἐκ τῆς πληγῆς θάνατον∙ ὥσπερ ὁ ἑκούσιος φόνος ἐκ μόνης τῆς προθέσεως κατακρίνεται, κᾂν μή προβῇ ἀποτέλεσμα, ἤτοι θάνατος. Σημείωσαι δέ ἀπό τοῦ παρόντος κανόνος, ὅτι ἐπί τοῦ ἀκουσίου φόνου κακῶς τινες πολυπραγμονοῦσι κατά ποίαν ἡμέραν ἡ πληγή ἐπηνέχθη, καί μετά πόσας ἡμέρας ἐπηκολούθησε τῷ πληγέντι ὁ θάνατος∙ κᾂν γάρ πολύς παρῆλθε μετά τήν πληγήν καιρός, ὅμως δέ ἐκ τῆς τοιαύτης αἰτίας ἔθανεν ὁ τήν πληγήν ὑποστάς, οὐδέν ἧττον γενέσθαι λέγομεν τάν ἀκούσιον φόνον. Ἀνάγνωθι καί τόν η΄ κανόνα τοῦ ἁγίου τούτου Πατρός, καί τήν ἑρμηνείαν αὐτοῦ. Ὁ ἀκούσιος φονευτής, δεκαετίαν ὑποπιπτέτω. Σαφής. Ἕνας χωρίς τό θέλημά του φόνον ποιήσας, ἕνδεκα χρόνους διεπέρασεν ἀφωρισμένος ἐν μετανοίᾳ. Ἐρωτηθείς δέ περί τούτου ὁ Ἅγιος, ἀπεκρίθη διά τοῦ παρόντος, ὅτι ἀρκετός εἶναι ὁ κανόνας του αὐτός, καί πρέπει νά λυθῇ ἀπό αὐτόν.1 Προσθέτει δέ ὅτι πρέπει εἰς τούς κτυπηθέντας νά παρατηροῦμεν καί τά τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου. Λέγει γάρ ἐκεῖνος, ὅτι, ἄν τινας δαρθῇ, καί ἀπό τόν δαρμόν καταπέση εἰς τό στρῶμα∙ ἐάν μετά ταῦτα σηκωθῇ, καί περιπατήσῃ μέ τό ῥαβδί του, λείψανα ἔτι ἔχων τῆς ἀσθενείας, δέν λογίζεται, ὅτι ἐφονεύθη, ἂν μετά ταῦτα ἀποθάνῃ. Καί ὁ δείρας αὐτόν φονεύς δέν λογίζεται. Κοντά εἰς τά Μωσαϊκά ταῦτα, προσθέτει ὁ Ἅγιος, ὅτι, ἂν δέν ἐσηκώθη ἀφ’ οὗ ἐδάρθη, ἀλλ’ ἐτελεύτησε, φονεύς μέν εἶναι ὁ τοῦτον δείρας. Ἀκούσιος ὅμως, καί ὄχι θεληματικός, καθ’ ὅτι δέν ἤθελε νά τόν φονεύσῃ, ἀλλά μόνον νά τόν δείρῃ. Ὅρα καί τόν ξστ΄ Ἀποστολικόν. 1Ὄχι πῶς εἶναι τόσος ὁ κανὼν τῶν ἀκουσίων φόνων: (εἰς δέκα γάρ χρόνους, καί ὄχι εἰς ἕνδεκα οἱ ἀκούσιοι φόνοι ἐπιτιμῶνται ἀπό τόν νζ΄ τοῦ αὐτοῦ Βασιλείου). Ἀλλ’ ὅτι εἰς τόσους χρόνους ἔφθασεν ἐκεῖνος νά ἀπεράσῃ ὑποκάτω εἰς τό ἐπιτίμιον.
