Ἐρώτησις. Ἐάν τις καλέσῃ κληρικόν εἰς τό ζεῦξαι γάμον, ἀκούσῃ δέ τόν γάμον παράνομον ἤ θειογαμίαν ἤ γοῦν ἀδελφήν τελευτησάσης γυναικός τήν μέλλουσαν ζεύγνυσθαι, εἰ ὀφείλει ἀκολουθῆσαι ὁ κληρικός ἤ προσφοράν ποιῆσαι;
Ἀπόκρισις. Ἅπαξ εἴπατε, ἐάν ἀκούσῃ ὁ κληρικός τόν γάμον παράνομον, εἰ οὖν ὁ γάμος παράνομός ἐστιν, οὐκ ὀφείλει ὁ κληρικός κοινωνεῖν ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις.
Τούς κληρικούς δεί, φησί, καλουμένους εἰς γάμων τελετήν ὥστε εὔξασθαι, καί συζεῦξαι τούς νυμφευομένους, εἰ ἀκούσουσι παράνομον εἶναι τόν γάμον, μή ἀπέρχεσθαι, μήτε εὔχεσθαι, μήτε προσφέρειν, καί οὕτω κοινωνεῖν ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις. Κληρικός κληθείς εἰς τό ζεῦξαι γάμον, μαθὼν ὅτι παράνομος, ἀλλοτρίαις ἁμαρτίαις μή ἐπικοινωνείτω. Ἐρωτήθη ὁ Ἅγιος, ἀνίσως τινάς ἱερεύς καλεσθῇ εἰς τό νά εὐλογήσῃ γάμον, ἔπειτα μάθῃ, ἔτι αὐτός ὁ γάμος εἶναι παράνομος (τυχόν, διά τί ὁ ἀνήρ μέλλει νά λάβῃ εἰς γυναῖκα, τήν θείαν του, ἤ τήν ἀδελφήν τῆς ἀποθανούσης γυναικός του, ταὐτόν εἰπεῖν, δύω ἀδελφάς ζητεῖ νά λάβῃ, ἤ καί ἄλλην συγγένισσάν του) ἐάν αὐτός ὁ ἱερεύς πρέπῃ νά τούς εὐλογήσῃ, ἤ νά λειτουργήσῃ,1 ταῦτα, λέγω, ἐρωτηθείς, ἀποκρίνεται διά τοῦ παρόντος κανόνος, ὅτι, ἄν ὁ ιερεύς μάθῃ πῶς ὁ γάμος είναι παράνομος, δέν πρέπει οὔτε νά τούς εὐλογήσῃ, οὔτε νά λειτουργήσῃ, καί ἀκολούθως δέν πρέπει καί αὐτός νά συγκοινωνῇ εἰς τάς ξένας ἁμαρτίας, ἤτοι εἰς τόν παράνομον γάμον τους, καί εἰς τά ἐπιτίμια τοῦ τόν τοιοῦτον γάμον ἱερολογήσαντος Ἱερέως.2 1Ἡ λειτουργία ὁποῦ λέγει ἐδῶ ὁ κανὼν νά γίνεται μετά την εὐλογίαν τοῦ γάμου, ἐγίνετο βέβαια διά νά μεταλάβῃ τά θεῖα μυστήρια τό εὐλογηθέν ἀνδρόγυνον, τό ὁποῖον πρέπει καί τώρα νά τό κάμνουν οἱ ἀληθεῖς καί σωθῆναι θέλοντες Χριστιανοί ἐξομολογούμενοι προτοῦ, καί προετοιμαζόμενοι μέ ἐγκράτειαν καί ἄλλας ἀγαθοεργίας. Περί οὗ ὅρα τήν α΄ ὑποσημείωσ. τοῦ γ΄ τῆς στ΄.2Διά τοῦτο καί ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικηφόρος, ἀγκαλά καί ἀπό βίαν μεγάλην τοῦ βασιλέως Κωνστάντίνου υἱοῦ τῆς Εἰρήνης συνεχώρησε, (μετά καί τοῦ Ταρασίου) κατ’ ἀρχάς Ἰωσήφ τόν οἰκονόμον τῆς μεγάλης ἐκκλησίας, ὃς τις εὐλόγησεν αὐτόν τόν βασιλέα, μέ τήν Κουβουκουλαρίαν Θεοδότην τήν συγγενῆ του, παραιτησάμενον Μαρίαν τήν προτέραν γυναῖκά του∙ μ’ ὅλον τοῦτο ὕστερον, ὅταν ἐβασίλευσε Μιχαήλ ὁ εὐσεβής βασιλεύς, ἐκάθῃρεν αὐτόν ὁ αὐτός ἅγιος Νικηφόρος. Καί ὅρα τόν Δοσίθ. σελ. 661 καί 745 τῆς δωδεκαβίβλ. Διά τοῦτο καί οἱ νόμοι προστάζουσι (Ἀρμενόπ., βιβλ. καί τίτλ. δ΄) κρυφίως τινάς νά μή στεφανώνεται; ἀλλά παῤῥησίᾳ πολλῶν ἀνθρώπων ἐνώπιον. Ἵνα δηλ. οἱ Ἱερεῖς οἱ μέλλοντες ἱερολογῆσαι, ἐξετάζουν μέ ἀκρίβειαν τούς ἐκεῖσε παρόντας, ἂν ὁ γάμος ᾖναι νόμιμος, ἤ οὔ. Ὅποιος δέ τολμήσῃ νά στεφανωθῇ κρυφίως, νά παιδεύεται καί αὐτός, καί ὁ τοῦτον στεφανώσας Ἱερεύς κατά τούς ἐκκλησιαστικούς κανόνας. Ἀλλά καί ὅποιος ἱερεύς στεφανώσῃ τινά, χωρίς τήν ἔγγραφον ἄδειαν τοῦ Αρχιερέως, παρομοίως πρέπει καί αὐτός νά παιδεύεται.
