Αἱ χῆραι καί οἱ πένητες καί οἱ παρεπιδημοῦντες ξένοι πάσης ἀναπαύσεως ἀπολαυέτωσαν, καί μή τις τά τῆς ἐκκλησίας ἰδιοποιείσθω.
Αἱ χῆραι, καί οἱ πένητες, καί οἱ παρεπιδημοῦντες ξένοι, θεραπευέσθωσαν, καί μηδείς τά τῆς ἐκκλησίας οἰκειούσθω∙ ἀφιλάργυρον γάρ εἶναι δεῖ τόν λειτουργόν τοῦ Θεοῦ. Ὁ παρών κανών ἐξήγησις εἶναι τοῦ ἀνωτέρω. Ἐπειδή γάρ ἐκεῖνος ἐδιώρισε νά ἐξοδεύωνται διά τοῦ οἰκονόμου τά τῆς ἐκκλησίας πράγματα εἰς τά πρέποντα, οὗτος λέγει, ποῖα εἶναι τά πρέποντα αὐτά. Ὅτι δηλαδή αἱ χῆραι, καί οἱ πτωχοί, καί οἱ ξένοι ἀδελφοί, ὁποῦ τύχῃ νά ἔλθουν εἰς τήν ἐπισκοπήν, πρέπει νά ἀπολαμβάνουν κάθε ἀνάπαυσιν ἀπό τά σιτηρέσια τῆς ἐκκλησίας. Καί κᾀνένας Ἐπίσκοπος, ἤ Οἰκονόμος, νά μήν οἰκειοποιεῖται αὐτά, καί νά τά τρώγῃ μόνον αὐτός. Ὅρα καί τόν λη΄ μάλιστα δέ τόν μα΄ Ἀποστολικόν.
