Μηδείς τῶν ἐν ἱερατικῷ καταλεγομένων τάγματι, ἤ λαϊκός, τά παρά τῶν Ἰουδαίων ἄζυμα ἐσθιέτω, ἤ τούτοις προσοικειούσθω, ἤ ἐν νόσοις προσκαλείσθω, καί ἰατρείας παρ᾿ αὐτῶν λαμβανέτω, ἤ ἐν βαλανείοις τούτοις παντελῶς συλλουέσθω· εἰ δέ τις τοῦτο πρᾶξαι ἐπιχειροίη, εἰ μέν κληρικός εἴη, καθαιρείσθω· εἰ δέ λαϊκός, ἀφοριζέσθω.
Καί ὁ ἑβδομηκοστός κανών τῶν ἁγίων Ἀποστόλων ὁρίζει, μήτε συνεορτάζειν τοῖς Ἰουδαίοις, μήτε τινά παρ’ αὐτῶν δέχεσθαι ξένια τῶν παρ’ αὐτοῖς ἑορτῶν· οὗτος δέ ὁ κανών, οὐδέ οἰκειοῦσθαι αὐτοῖς, ἀντί τοῦ φιλιοῦσθαι, συγχωρεῖ, οὔτε παρ’ αὐτῶν ἰατρεύεσθαι νοσοῦντας, οὔτε συλλούεσθαι ὅλως αὐτοῖς· καί ὁ λβ΄ κανών τῆς ἐν Λαοδικείᾳ συνόδου ἀπαγορεύει αἱρετικῶν εὐλογίας λαμβάνειν· καί ὁ λζ΄ τῆς αὐτῆς συνόδου κανών, καί ὁ λη΄ μή δεῖν, φησί, παρά Ἰουδαίων ἤ αἱρετικῶν τά πεμπόμενα ἑορταστικά λαμβάνειν, μηδέ συνεορτάζειν αὐτοῖς, ἤ ἄζυμα λαμβάνειν, καί κοινωνεῖν ταῖς ἀσεβείαις αὐτῶν· ἐπάγει δέ ὁ κανών οὗτος τοῖς παραβαίνουσι τά ὡρισμένα κόλασιν, τοῖς μέν ἐν κλήρῳ καθαίρεσιν, τοῖς δέ λαϊκοῖς ἀφορισμόν. Μηδεμίαν κοινωνίαν ἔχειν ἡμᾶς μετά τῶν Ἰουδαίων οἱ θεῖοι Πατέρες θέλοντες, διορίζονται μή συνεορτάζειν τούτοις ἡμᾶς, μηδέ λαμβάνειν καί ἐσθίειν τά παρ’ αὐτῶν τηνικαῦτα γινόμενα ἄζυμα, μηδέ ἰατρεύεσθαι παρά τούτων, ἤ συλλούεσθαι· τούς δέ ποιοῦντας παρά ταῦτα, κληρικούς μέν ὄντας, παρακελεύονται καθαιρεῖσθαι, λαϊκούς δέ, ἀφορίζεσθαι· ζήτει τῆς ἐν Λαοδικείᾳ συνόδου κανόνα λα΄, λβ΄ καί λη΄ καί τῶν ἁγίων Ἀποστόλων κανόνα ο΄ καί τήν ἑρμηνείαν αὐτοῦ. Καί μή τις λεγέτω, ὡς ἐκεῖνα τά ἄζυμα ἐκωλύθησαν ἐσθίεσθαι, τά παρά τῶν αἱρετικῶν διδόμενα, οὐ μήν τό γίνεσθαι θυσίαν διά ἀζύμων, ἤ ἁπλῶς τό ἐσθίειν ἄζυμα, ὅτι καί ἡμεῖς ἀδιαφόρως ἐσθίομεν ἄζυμα, τά λεγόμενα λειπανάβατα· ἀκούσει γάρ, ὡς οὐ τό ἐσθίειν ἄζυμα κεκώλυται, ἀλλά τό διά ἀζύμων κατά τούς Ἰουδαίους ἑορτάζειν· ποία δέ μείζων ἑορτή τῆς ἀναιμάκτου θυσίας ἐστίν, ἥν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἡμῖν παρέδωκε κατά τόν καιρόν τοῦ θανάτου αὐτοῦ, καί τῆς πασχαλίου ἑορτῆς; Ὅτι δέ οὐδέ εἰς νοῦν ἦλθε τοῖς ἁγίοις Πατράσι τό ἑορτάζειν ἡμᾶς διά ἀζύμων, καθώς τοῦτο καί παρά τῶν Ἰουδαίων γίνεται, τῶν ὁρισθέντων, μετά ἀμνοῦ, καί ἀζύμων, καί πικρίδων, τήν τοῦ Πάσχα ποιεῖν ἑορτήν, δῆλόν ἐστιν ἀπό τοῦ καταργῆσαι αὐτούς πᾶσαν ἰουδαϊκήν ἑορτήν. Σημείωσαι τόν παρόντα κανόνα διά τούς Λατίνους, τούς ἑορτάζοντας μετά ἀζύμων, καί διά τούς ἰατρευομένους παρά Ἰουδαίων, καί παρά αἱρετικῶν· πάντες γάρ οὗτοι ἀφωρισμένοι εἰσίν. Σημείωσαι τόν παρόντα κανόνα διδάσκοντα περί τῶν ἀζύμων· καί ὅτι οἱ παρά Ἰουδαίων ἤ ἄλλων αἱρετικῶν ἰατρευόμενοι, κολάζονται. Ἄζυμα Ἰουδαίων ἀπόπτυστα· εἰ δέ καί ἰατρούς αὐτούς προσκαλούμενος, ἤ συλλουόμενος, ἔκπτωτος. Οὐδεμία χριστιανοῖς κοινωνία πρός Ἰουδαίους· διά τοῦτο γοῦν, ὅστις εὑρεθῇ τά τούτων ἄζυμα ἐσθίων, ἤ εἰς ἰατρείαν αὐτούς προσκαλούμενος, ἤ συλλουόμενος τούτοις, ἤ ἄλλως πως αὐτοῖς οἰκειούμενος, εἰ μέν κληρικός ἐστι, καθαιρεθήσεται· εἰ δέ λαϊκός, ἀφορισθήσεται. Προστάζει ὁ παρών Κανών, ὅτι κᾀνένας ἱερωμένος, ἤ λαϊκός, νά μήν τρώγῃ τά παρά τῶν Ἰουδαίων πεμπόμενα πρός αὐτόν ἄζυμα, ἀλλ’ οὔτε ὅλως νά φιλιώνεται μέ αὐτούς, ἤ ὅταν εὑρίσκεται ἀσθενής, νά προσκαλῇ αὐτούς, καί νά δέχεται τάς ἰατρείας αὐτῶν,1 ἤ ὅλως νά συλλούεται μαζή μέ αὐτούς εἰς τά λουτρά. Ὅποιος δέ τοῦτο ἤθελε κάμει, Κληρικός μέν ὤν, νά καθῄρεται, Λαϊκός δέ, νά ἀφορίζεται. Ἀνάγνωθι καί τόν ζ΄ καί ο΄ Ἀποστολικόν. 1Δι’ ὃ καί ὁ Χρυσόστομος συμφώνως λέγει νά μή πηγαίνῃ τινάς εἰς ἰατρούς Ἑβραίους νά ἰατρεύεται (σελ. 360, τόμ. στ΄).
