Πρεσβύτερος πρό τῶν τριάκοντα ἐτῶν μή χειροτονείσθω, ἐάν καί πάνυ ᾖ ὁ ἄνθρωπος ἄξιος, ἀλλά ἀποτηρείσθω. Ὁ γάρ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει ἐβαπτίσθη, καί ἤρξατο διδάσκειν.
Τοῦτον τόν κανόνα ἡ ἕκτη σύνοδος οὕτω τίθησι, καί ἐξηγήθη ἐκεῖ, τεσσαρεσκαιδέκατος ὤν. Ὁ παρών κανὼν ἀπαραλλάκτως κεῖται ἐν τῷ ιδ΄ κανόνι τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου, καί ἐξηγήθη ἐκεῖσε. Εἰ μή τριακονταετής, μή γινέσθω πρεσβύτερος, κᾂν ἦ ἀξιόλογος, ἔχων παράδειγμα τό τοῦ Σωτῆρος φώτισμα. Περί τοῦ μή γίνεσθαι τόν ἥττονα τῶν τριάκοντα χρόνων πρεσβύτερον, κᾂν πάνυ ἄξιος ᾖ ὁ ἄνθρωπος, καί ὁ παρών διαγορεύει κανών, καί ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ ἕκτης συνόδου. Τοῦτον τόν κανόνα αὐτολεξεί ἐρανίσατο ἡ στ΄ καί ιδ΄ κανόνα αὐτῆς ποιεῖ, καί ὅρα τήν ἑρμηνείαν αὐτοῦ ἐκεῖ.1 1Ὁ μέν ἅγιος Ἐπιφάνιος αἱρέσ. να΄ λέγει ὅτι «ὁ Κύριος ἦν, ὅτε ἐβαπτίσθη εἰκοσιεννέα ἐτῶν καί δέκα μηνῶν. Ὁ δέ Σεβαστός ὁ Τραπεζοῦντος λέγει ὅτι ἦτον εἰκοσιεννέα ἐτῶν καί ιβ΄ ἡμερῶν καί τοῦτο εἶναι τό δωδεκαήμερον ὁποῦ ἑορτάζομεν ἀπό τῆς Χριστοῦ γεννήσεως ἕως τῶν Φώτων)∙ δι’ ὅ καί ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς δέν εἶπεν ὅτι ἦτον τριάκοντα τελείων ἐτῶν ὁ Κύριος, ἀλλά ὡσεί τριάκοντα ἐτῶν, ἐπειδή εἶχεν ἀπό τό τριακοστόν ἔτος παρμένον, ἤ δέκα μῆνας κατά τόν Ἐπιφάνιον, ἤ δώδεκα ἡμέρας κατά τόν Σεβαστόν. Ὁ δέ Θεολόγος Γρηγόριος ὁμιλ. 40, λέγει, ὅτι διά τοῦτο ἐφανερώθη ὁ Κύριος εἰς τό τριακοστόν ἔτος καί ὄχι προτήτερα, ἕνα μέν διά νά μή φανῇ ὅτι εἶναι κᾀνένας ἐπιδεικτικός καί ὑπερήφανος ἄνθρωπος (σύρνωντας νέος ὢν κατόπι του μαθητάς), καί ἄλλο δέ διά τί ἡ ἡλικία αὕτη ἔχει καιρόν διδασκαλίας καί δοκιμήν τελείαν ἀρετῆς. Ἄνδρα δέ καί ὁ Θεοφύλακτος καλεῖ τόν Κύριον (ἑρμ. γ΄ τοῦ Λουκᾶ) διά τό τῆς ἡλικίας τέλειον. Σημείωσαι δέ ὅτι καί οἱ ἱερεῖς τοῦ παλαιοῦ νόμου τριάκοντα χρόνων ἦτον, ὅταν ἱερώνοντο. Λέγει γάρ ὁ θεῖος Ἱερώνυμος (ἐπιστολ. πρός Παυλῖνον καί προομ. εἰς τόν Ἰεζεκιήλ πρός Εὐστόχιον) ὅτι οἱ μέλλοντες ἀναγνῶναι τά μυστηριώδη βιβλία, δηλ. τήν ἑξαήμερον, τό ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων, τήν ἀρχήν καί τό τέλος τῆς προφητείας τοῦ Ἰεζεκιήλ, ἔπρεπε νά ἦτον, ὄχι εἰκοσιπέντε χρόνων, ἀλλά τριάκοντα. Ὅτε καί ἡ ἡλικία ἐνομίζετο δεκτική τῆς ἱερατικῆς ὑπηρεσίας». Καί ἴσως ὁ Κύριος, ἀκολουθῶν εἰς τήν νομικήν αὐτήν τάξιν, τριάκοντα χρόνων ἐβαπτίσθη, καί τό κήρυγμα ἤρχισεν ὅπερ ἦν τῶν ἱερέων ἴδιον.
