Ἡ πρόσκλαυσις ἔξω τῆς πύλης τοῦ εὐκτηρίου ἐστίν, ἔνθα ἑστῶτα τόν ἁμαρτόντα, χρή τῶν εἰσιόντων δεῖσθαι πιστῶν, ὑπέρ αὐτοῦ εὔχεσθαι. Ἡ ἀκρόασις ἔνδοθι τῆς πύλης ἐν τῷ νάρθηκι, ἔνθα ἑστάναι χρή τόν ἡμαρτηκότα ἕως τῶν κατηχουμένων, καί ἐντεῦθεν ἐξέρχεσθαι, ἀκούων γάρ, φησί, τῶν Γραφῶν καί τῆς διδασκαλίας, ἐκβαλλέσθω καί μή ἀξιούσθω προσευχῆς. Ἡ δέ ὑπόπτωσις, ἵνα ἔσωθεν τῆς πύλης τοῦ ναοῦ ἱστάμενος, μετά τῶν κατηχουμένων ἐξέρχηται· ἡ σύστασις ἵνα συνίσταται τοῖς πιστοῖς καί μή ἐξέρχηται μετά τῶν κατηχουμένων. Τελευταῖον, ἡ μέθεξις τῶν ἁγιασμάτων.
Ὁ μέν παρὼν ἅγιος, πέντε τόπους μετανοούντων ὑποτυπώσας, οὐ παρεδήλωσε τούς καιρούς τῆς ἑργασίας αὐτῶν, οὔτε μήν τά ἁμαρτήματα, δι’ ἃ ἡ μετάνοια ὡρίσθη. Ὁ δέ μέγας Βασίλειος, ἐν ταῖς κανονικαῖς ἐπιστολαῖς αὐτοῦ, ταῦτα πάντα μετ’ ἀκριβείας παρέδωκε∙ πλήν καί οὗτος εἰς τήν ἐπισκοπικήν διάκρισιν, τήν διά τῶν ἐπιτιμίων θεραπείαν ἀνήρτησεν. *Στο Πηδάλιο, ο 11ος κανόνας αντιστοιχεί στον 12ο κανόνα (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Ὁ παρών κανών δέν περιέχει ἄλλο τι, εἰμή τούς τέσσαρας τόπους, εἰς τούς ὁποίους ἐστέκοντο οἱ μετανοοῦντες. Σημείωσαι δέ, ὅτι, ἀγκαλά καί ὁ Κανὼν οὗτος, νά μή φαίνεται νά ᾖναι γνήσιος. Καί διά τί τό ῥητόν ὁποῦ ἐδῶ ἀναφέρεται, εἶναι παρμένον αὐτολεξεί ἀπό τόν οε΄ τοῦ ὑστέρου, κατά τούς χρόνους, μεγάλου πατρός Βασιλείου. Καί διά τί, ὁ τῶν ἐξηγητῶν ἔγκριτος Ζωναρᾶς οὐδεμίαν ἑρμηνείαν, ἤ ὅλως μνείαν αὐτοῦ ποιεῖται. Καί διά τί, ἔν τισιν χειρογράφοις ἐπιγράφεται σχόλιον∙ συμβουλῇ ὅμως τοῦ ἀνακριτοῦ, καί σοφοῦ μου κυροῦ Δωροθέου, προσετέθη καί οὗτος ὡς Κανών, καθὼς εὕρηται ἐν ταῖς πανδέκταις, καί ἐν ἄλλοις. Καί ὅρα περί τῶν τόπων τούτων εἰς τήν Ἰχνογραφίαν τοῦ ναοῦ ἐν τῷ τέλει.
