Εἴ τις καταφρονοίη τῶν ἐκ πίστεως ἀγάπας ποιούντων, καί διά τιμήν τοῦ Κυρίου συγκαλούντων τούς ἀδελφούς, καί μή ἐθέλοι κοινωνεῖν ταῖς κλήσεσι, διά τό ἐξευτελίζειν τό γινόμενον, ἀνάθεμα ἔστω.
Εἴθιστο ἐξ ἔθους ἀρχαίου τοῖς πιστοῖς, μετά τήν τῶν ἁγιασμάτων μετάληψιν συνέρχεσθαι καί συνεσθίειν, τῶν πλουσίων χορηγούντων τά βρώματα, συγκαλούντων δέ καί τούς πένητας, οὗ καί ὁ μέγας Παῦλος ἐν τῇ πρός Κορινθίους μέμνηται, αἰτιώμενος ἐκείνους, ὡς τό ἔθος παραχαράσσοντας, καί οὐχί κοινῶς δειπνοῦντας, ἀλλ’ ἑκάστου τόν ἴδιον δεῖπνον ἐσθίοντος, λέγων∙ Καί ὃς μέν πεινᾷ, ὃς δέ μεθύει∙ κατά τοῦτο τό ἔθος ἐποίουν οἱ πιστοί καί τότε συσσίτια καί συμπόσια, ἃ καί ἀγάπας ἐκάλουν, ὡς δι’ ἀγάπην ἐκ πίστεως γινόμενα. Ὅτι δέ τά συμπόσια καλεῖ ὁ κανὼν ἀγάπας, δηλοί ὁ μβ΄ τῆς ἐν Καρθαγένῃ συνόδου κανών, περιέχων οὕτως, περί τοῦ μηδαμῶς συμπόσια ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐπιτελεῖσθαι, καί ὥστε τούς ἐπισκόπους καί κληρικούς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μή συμποσιάζεσθαι. Συμποσίων οὖν ἐκ πίστεως καί διά τιμήν τοῦ Κυρίου γινομένων, καί ἐν αὐτοῖς συγκαλουμένων τῶν ἀδελφῶν, εἰ μή βούλοιντό τινες μετέχειν αὐτῶν καλούμενοι, ὡς ὑπερηφανευόμενοι καί ἐξευτελίζοντες τό γινόμενον, ἀναθεματίζει αὐτούς ὁ κανών. Ἀπό ἑτέρων κανόνων κεκώλυται γίνεσθαι ἀγάπας, Τοὐτέστιν ἀδελφοσύνας καί συμπόσια. Ἐπεί δέ τινες, ὡς ἔοικεν, ἐμέμφοντο τούς μετ’ ἀγαθῆς προαιρέσεως καί διά τιμήν τοῦ Θεοῦ πιοῦντας ἀγάπας, καί ἐλεοῦντας πενομένους ἀδελφούς, καί οὐκ ἤθελον συγκοινωνεῖν τοῖς οὕτως ἀγαθοεργοῦσιν, ἐξευτελίζοντες τό γινόμενον εἰς τιμήν τοῦ Θεοῦ, ὥρισαν οἱ Πατέρες τούτους ἀναθεματίζεσθαι∙ ὥστε ἀπό τῆς διαθέσεως καταδικάζεταί τις ἀγάπας ποιῶν, εἴτε καί μή. Κἀντεῦθεν καί οἱ τάς ἀδελφοσύνας ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ποιοῦντες, καί ἄρτου μετρίου καί ὀπωρῶν διά ψυχαγωγίαν ἀπογευόμενοι, οὐκ ἐπιτιμηθήσονται. Ὁ τούς καλοῦντας εἰς ἀγάπην ἀθετῶν, καί τούτοις οὐ κοινωνῶν κεκλημένος, ἀνάθεμα. Συνήθειαν εἶχον οἱ τότε Χριστιανοί, ὕστερον ἀφ’ οὗ μετελάμβανον τά θεῖα μυστήρια νά κάμνουν ἀγάπας, ἤγουν συμπόσια, δι’ ἀγάπην ἀδελφικήν, καί διά τήν τιμήν τοῦ Κυρίου νά καλοῦν τούς πτωχούς ἀδελφούς νά τούς φιλεύουν. Ὅθεν ὁ παρών Κανών ἀναθεματίζει ἐκείνους ὁποῦ δέν θέλουν νά ὑπάγουν εἰς τά τοιαῦτα συμπόσια (τά γινόμενα δηλ. ὄχι μέ κᾀμμίαν ἄτοπον διάθεσιν, ἀλλά διά τήν τιμήν καί πίστιν τοῦ Κυρίου, καί διά τήν ἀγάπην τήν πρός τούς πτωχούς ἀδελφούς. Καί ὄχι μέσα εἰς τάς ἐκκλησίας. Τοῦτο γάρ εἶναι ἐμποδισμένον. Ἀλλ’ ἔξω ἀπό τάς ἐκκλησίας), ἀλλά μέ ὑπερηφανίαν κατηγοροῦσιν αὐτά, καί ἐξευτελίζουσιν, ὁποῖοι φαίνεται νά ἦτον καί οἱ Εὐσταθιανοί. Ἀνάγνωθι καί τόν οδ΄ τῆς στ΄.
