Ἐρώτησις. Ἐάν τις ᾖ ἀσθενῶν καί ἐκτακείς πάνυ ἀπό τῆς πολλῆς ἀσθενείας καί ἔλθῃ τό ἅγιον Πάσχα, εἰ πάντως ὀφείλει νηστεῦσαι ἤ ἀπολύει αὐτόν ὁ κληρικός λαμβάνειν ὃ δύναται, ἤ καί ἔλαιον καί οἶνον, διά τήν πολλήν αὐτοῦ ἀσθένειαν;
Ἀπόκρισις. Ἀπολύεσθαι ὀφείλει μεταλαμβάνειν καί τῆς τροφῆς καί τοῦ ποτοῦ ὁ ἀσθενῶν, πρός ὃ δύναται βαστάσαι, τό γάρ μεταλαμβάνειν ἐλαίου τόν ἅπαξ ἐκτακέντα, δίκαιον ἐστίν.
Περί νοσοῦντος καί ἐκτακέντος ὑπό τῆς νόσου ἡ ἐρώτησις, εἰ ὀφείλει ἐν τῇ διά τό Πάσχα νηστείᾳ πάντως νηστεῦσαι, ἀντί τοῦ, ἀπαραιτήτως, ἀσυμπαθῶς, ἤ μεταλαβεῖν οἴνου καί ἐλαίου διά τήν ἀσθένειαν; Ἡ δέ ἀπόκρισις λέγει, ὅτι τόν ἐκτακέντα ἐκ νόσου δίκαιον καί οἴνου καί ἐλαίου μεταλαμβάνειν, ὡς δύναται ὑπομεῖναι, ἤγουν, ἤ διόλου, ἤ ἐν ἡμέραις τισί κατά τήν κρίσιν τοῦ οἰκονομοῦντος αὐτόν. Σημειωτέον οὖν ἐκ τούτου τοῦ κανόνος καί ἐκ τοῦ η΄, ὅτι ἡ νηστεία τῆς Τεσσαρακοστῆς τοῦ Πάσχα ξηροφαγία ἐστίν, ἀλλά καί οἴνου ἀποχή. Τινές δέ ἐν ἀμφοῖν τοῖς κανόσι τούτοις, τήν ἐν τῷ Πάσχα νηστείαν, τήν τῶν ἁγίων παθῶν ἑβδομάδα, λέγουσιν εἶναι, καί οὐ πᾶσαν τήν τεσσαρακοστήν. Ὁ ἄκρως ὑπ᾽ ἀσθενείας κατατακείς, καί ἐν τῷ Πάσχα μεταλαμβάνει καί οἴνου καί ἐλαίου. Ἐρωτηθείς οὗτος ὁ θεῖος Πατήρ, ἄν ὁ πολλά ἀσθενής, καί μέ ὑπερβολήν καταξηρανθείς ἀπό τήν πολλήν ἀσθένειαν, πρέπῃ, ἐν τῇ Μ΄ τοῦ Πάσχα,1 νά νηστεύσῃ ἀπαραιτήτως, ἀπεχόμενος οἴνου, καί ἐλαίου, ὡς καί οἱ ὑγιεῖς, ἤ ἂν πρέπῃ νά συγχωρηθῇ νά φάγῃ ἔλαιον, καί νά πίῃ οἶνον διά τήν πολλήν ἀσθένειαν,2 ἀποκρίνεται, ὅτι πρέπει νά συγχωρηθῇ ὁ τοιοῦτος νά λάβῃ τό ἱκανόν φαγητόν, καί ποτόν, μέ τό ὁποῖον δύναται νά βαστάσῃ καί νά ὑποστηρίξῃ τήν ἀσθένειάν του, καθὼς ἤθελε διορισθῇ ἀπό τινα θεοφοβούμενον ἰατρόν. Διότι, δίκαιον εἶναι νά τρώγῃ λάδι, ἐκεῖνος ὁποῦ τελείως ἐξηράνθη ἀπό τήν ἀσθένειαν. Ὅρα καί τόν ξθ΄ Ἀποστολικόν. 1Καί ἐδῶ παρομοίως πάσχα ἐνόησάν τινες τήν μεγάλην ἑβδομάδα.2Ὅρα καί ἀπό τόν παρόντα κανόνα, ὅτι ἡ νηστεία τῆς μεγάλης μ΄ εἶναι ξηροφαγία, καί ἀποχή οἴνου, καί ἐλαίου.
