Ὥστε γνώμῃ παντός τοῦ ἱερατείου οἰκονόμον ἀποδειχθῆναι ἕτερον, ἐφ᾿ ᾧ συντέθειται καί ὁ ἐπίσκοπος Ἀπόλλων, πρός τό τάς ἐκκλησίας εἰς δέον ἀναλίσκεσθαι.
Ὁ αὐτός γνώμην δέδωκε, κρίσει παντός τοῦ ἱερατείου τόν οἰκονόμον τῆς ἐπισκοπῆς γίνεσθαι, εἰ καί ὁ ἐπίσκοπος συγκατατίθεται τῇ κρίσει τοῦ κλήρου∙ γίνεσθαι δέ οἰκονόμον, ἵνα τά τῆς ἐκκλησίας εἰς δέον δαπανῶνται φροντίδι ἐκείνου. Τήν δέ εἰς δέον δαπάνην, τό ἑξῆς δηλοῖ κεφάλαιον, ἥτις ἐστί, τά εἰς χήρας, καί ξένους, καί πένητας ἀναλώματα∙ ἰδιοποιεῖσθαι γάρ τά τῆς ἐκκλησίας τινί οὐκ ἐφεῖται, ὅτι ἀφιλάργυρον δεῖ εἶναι τόν λειτουργόν τοῦ Θεοῦ, καί οὐδέ εἰς οἰκείαν χρῆσιν τοῖς τῆς ἐπισκοπῆς πράγμασι κεχρῆσθαι τῷ ἐπισκόπῳ συγκεχώρηται, εἰ μή εἰς τά πάνυ ἀναγκαῖα, καί τότε, ὅτε οἴκοθεν οὐκ εὐπορεῖ τούτων ὁ ἐπίσκοπος, κατά τόν μα΄ κανόνα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων. Ζήτει τά ἐν ἐκείνῳ γεγραμμένα, καί τόν κδ΄ κανόνα τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ συνόδου. Παντός τοῦ ἱερατείου συμφωνοῦντος, ἄλλος οἰκονόμος ἀποδειχθήτω, πρός τό δεόντως τά τῆς ἐκκλησίας ἀναλίσκεσθαι. Ὁ παρών κανών διορίζει ὅτι μέ τήν γνώμην ὅλου τοῦ ἱερατείου νά γίνεται ἄλλος1 οἰκονόμος εἰς τήν ἐπισκοπήν, διά νά οἰκονομῇ καλῶς, καί νά ἐξοδεύῃ εἰς τά πρέποντα, ἤτοι εἰς τάς ἀναγκαίας χρείας τῶν χηρῶν, καί πτωχῶν, τά τῆς ἐκκλησίας σιτηρέσια. Εἰς τόν διορισμόν δέ τοῦτον τοῦ οἰκονόμου, ἔδωκε γνώμην καί ὁ Ἐπίσκοπος Ἀπόλλων, εἰς τοῦ ὁποίου, ὡς φαίνεται, τήν ἐπισκοπήν, ἔμελλε νά κατασταθῇ ὁ Οἰκονόμος αὐτός. Ὅρα καί τόν λη΄ καί μα΄ Ἀποστολ. καί τόν κστ΄ τῆς δ΄ καί τήν εἰς ἐκεῖνον ὑποσημείωσιν. 1Ὡς φαίνεται ἄλλος ἦτον οἰκονόμος πρό τοῦ, μή κατά τό πρέπον διοικῶν τά τῆς ἐκκλησίας πράγματα καί διά τοῦτο ἐχρειάσθη νά κατασταθῇ οἰκονόμος ἄλλος.
