Μή ἐξεῖναι κληρικόν ἐν δύο πόλεων κατά ταὐτόν καταλέγεσθαι ἐκκλησίαις, ἐν ᾗ τε τήν ἀρχήν ἐχειροτονήθη, καί ἐν ᾗ προσέφυγεν, ὡς μείζονι δῆθεν, διά δόξης κενῆς ἐπιθυμίαν. Τούς δέ γε τοῦτο ποιοῦντας ἀποκαθίστασθαι τῇ ἰδίᾳ ἐκκλησίᾳ, ἐν ᾗ ἐξ ἀρχῆς ἐχειροτονήθησαν, καί ἐκεῖ μόνον λειτουργεῖν. Εἰ μέν τοι ἤδη τις μετετέθη ἐξ ἄλλης εἰς ἄλλην ἐκκλησίαν, μηδέν τοῖς τῆς προτέρας ἐκκλησίας, ἤτοι τῶν ὑπ᾿ αὐτήν μαρτυρίων, ἤ πτωχείων, ἤ ξενοδοχείων ἐπικοινωνεῖν πράγμασι. Τούς δέ γε τολμῶντας, μετά τόν ὅρον τῆς μεγάλης καί οἰκουμενικῆς ταύτης συνόδου, πράττειν τι τῶν νῦν ἀπηγορευμένων, ὥρισεν ἡ ἁγία σύνοδος ἐκπίπτειν τοῦ ἰδίου βαθμοῦ.
Δύο πόλεων ἐκκλησίαις κατατάττεσθαί τινα ὡς κληρικόν, ὁ παρών ἀπαγορεύει κανών. Ἴσως γάρ εἰς πόλιν μικράν ἐχειροτονήθη, διά δέ φιλοδοξίαν ἐσπούδασεν εἰς μείζονος πόλεως ἐκκλησίαν, εἰς μητρόπολιν τυχόν ἐξ ἐπισκοπῆς μετατεθῆναι, ἤ ἐκ μητροπόλεως εἰς πατριαρχεῖον. Τούς τοιούτους οὖν ἡ σύνοδος ὥρισεν ἀποκαθίστασθαι τῇ ἐκκλησίᾳ, ἐν ᾗ ἐχειροτονήθησαν∙ ταῦτα δέ μετά τόν κανόνα ἐκέλευσε γίνεσθαι. Εἰ δέ ἤδη, φησί, τις μετετέθη ἐξ ἐκκλησίας εἰς ἐκκλησίαν, μένων ἐν τῇ μεταθέσει μή ἐνοχλείτω τοῖς πράγμασι τῆς ἐκκλησίας, ἐξ ἧς μετετέθη∙ ἀποστάς γάρ ἐκείνης οὐδεμίαν μετουσίαν πρός αὐτήν ἕξει, οὐδέ κοινόν τι αὐτῷ πρός ἐκείνην ἔσται. Τούς δέ μή φυλάσσοντας τά διατετυπωμένα, ἐπιχειροῦντας δέ τι ποιεῖν τῶν διά τούτου τοῦ κανόνος ἀπαγορευθέντων, ἐκπτώσει κολάζει τοῦ οἰκείου βαθμοῦ, ἤτοι καθαιρέσει. Ἡ δέ ιστ΄ νεαρά κειμένη εἰς τόν τρίτον τίτλον, τοῦ τρίτου βιβλίου τῶν βασιλικῶν διετάξατο, Εἰ τελευτήσει ἐν ἐκκλησίᾳ τινί κληρικός, μή εὐθύς ἄλλον χειροτονεῖσθαι ἐκεῖ, ἀλλ’ εἰ ἑτέραις ἐκκλησίαις εἰσί κληρικοί πλείονες τοῦ ἐξ ἀρχῆς ἐν ἑκάστῃ αὐτῶν ταχθέντος ἀριθμοῦ, ἐκεῖθεν μετάγειν τινάς, καί ἀντί τῶν λειψάντων αὐτούς ἀντεισάγειν, μέχρις ἄν εἰς τόν ἀρχῆθεν ὡρισμένον ἀριθμόν κατασταῖεν οἱ ἐκκλησίας ἑκάστης κληρικοί. Τινές κληρικοί δοξομανοῦντες, μεθίστανται ἀπό πόλεων μικροτέρων εἰς ἑτέρας μείζονας πόλεις, τυχόν ἀπό τοῦ Ἀθύρα εἰς Ἡράκλειαν. Φησίν οὖν ὁ κανών, μή ἔχειν τινά ἐπ’ ἀδείας τοῦτο ποιεῖν, διά τε τήν τιμήν τοῦ χειροτονήσαντος τοῦτον, καί διά τό ἀδύνατον εἶναι τόν αὐτόν καί ἕνα δύο ἐπισκόποις ὑποκεῖσθαι∙ τόν δέ τοῦτο ποιεῖν ἐπιχειρήσαντα ἀποκαθίστασθαι εἰς τήν ἐκκλησίαν, ἐν ᾗ πρώτως ἐχειροτονήθη, ἐφ’ ᾧ ἐκεῖ μόνον λειτουργεῖν. Τοῖς δέ πρό τοῦ κανόνος τούτου εἰς δύο ἐνοριῶν ἐκκλησίας ταχθεῖσι, τιμωρίαν ἐπάγει, τό μή δύνασθαι ἀνακαλεῖσθαι τά τῆς προτέρας ἐκκλησίας δίκαια. Εἶτα διορίζεται, καθαιρεῖσθαι τούς τολμήσοντας διαπράξασθαί τι ἐκ τῶν ἀπηγορευμένων ἐν τούτῳ. Τούτων οὕτως ἐχόντων, τινές τό μή γίνεσθαί τινα κληρικόν ἐν δύο πόλεων ἐκκλησίαις, καί εἰς δύο ἐκκλησίας μιᾶς πόλεως ἐξελάβοντο. Οὐκ ἔστι δέ τοῦτο τῆς ἐννοίας τοῦ κανόνος, ὡς ἐμοί δοκεῖ. Ὅπως δέ οὐ δύναται κληρικός ἐξ ἑτέρας ἐνορίας εἰς ἑτέραν ἀπέρχεσθαι, δίχα συστατικῆς καί ἀπολυτικῆς γραφῆς τοῦ χειροτονήσαντος αὐτόν, καί ὅπως κολάζεται ὁ τοῦτο ποιήσας, καί ὁ δεξάμενος αὐτόν, ἔμαθες ἀπό τοῦ ιε΄ καί ιστ΄ ἀποστολικοῦ κανόνος. Εἰ δέ τις ἐρωτήσει σε, διά τί ὁ παρών κανών, κατά τάς ἀρχάς μέν, ἀποκαθίστασθαί φησιν εἰς τήν προτέραν ἐκκλησίαν τόν ἀπό πόλεως εἰς πόλιν μεταπηδήσαντα, κατά δέ τό τέλος, παρακελεύεται καθαιρεῖσθαι τόν τούτου παραβάτην; εἰπέ, ὅτι τόν μέν μεταπηδήσαντα ἀπό πόλεως εἰς πόλιν, μήπω δέ κληρωθέντα εἰς τήν δευτέραν ἐκκλησίαν, ἀποκαθίστασθαι διορίζεται εἰς τήν πρώτην∙ τόν δέ κληρωθέντα, καί ἐγκαταστάντα εἰς τήν δευτέραν, ἐκπίπτειν τοῦ οἰκείου βαθμοῦ. Περί δέ τοῦ μή εἶναι τόν τοιοῦτον ἀπεντεῦθεν καθῃρημένον, ἀλλά μετά παραγγελίαν, ἀνάγνωθι τόν ιε΄ ἀποστολικόν κανόνα, καί τόν τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου κανόνα ιζ΄. Δύο πόλεων ναοῖς κληρικός οὐ καταλέγεται∙ εἰ δέ καταλεχθείη, τῷ προτέρῳ ἐπιστραφήσεται. Εἰ δέ μετετέθη τις ἤδη, μηδέ κοινωνείτω κατά τινα τρόπον τοῖς τῆς προτέρας ἐκκλησίας πράγμασι. Οὐ συγκεχώρηται ὁ αὐτός ὑπό δύο ἐπισκόπους τελεῖν, καί ἀμφοτέρων εἶναι κληρικός∙ ἀλλ’ εἰ δι’ ἐπιθυμίαν δόξης κενῆς μείζονι ἐκκλησίᾳ προσφύγῃ, ἀποκατασταθήσεται αὖθις εἰς ἥν ἐχειροτονήθη πρότερον∙ εἰ δέ μετά γνώμης τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου εἰς ἑτέραν ἐκκλησίαν μετετέθη καί ἐκληρώθη, μή μετεχέτω ὅλως ἐν τοῖς τῆς προτέρας ἐκκλησίας πράγμασιν, εἰ μή βούλεται τοῦ ἰδίου ἐκπεσεῖν βαθμοῦ, τοιαῦτα δι΄ ἀπληστίαν ἐπιχειρῶν. Διορίζεται ὁ παρών Κανών, ὅτι δέν εἶναι συγκεχωρημένον ἕνας κληρικός νά συγκαταριθμῆται ἐν ταὐτῷ εἰς δύω πόλεων (ἤ καί μιᾶς πόλεως κατά τόν ιε΄ τῆς ζ΄) ἐκκλησίας, εἰς μίαν μέν ὁποῦ ἐχειροτονήθη, εἰς ἄλλην δέ ὅπου μετά ταῦτα μετέβη, ὡς μεγαλητέραν οὖσαν, διά κενοδοξίαν, καί αἰσχροκέρδειαν. Ὅσοι δέ μετά τόν παρόντα κανόνα τό ἄτοπον τοῦτο κάμνουν, νά ἐπαναγυρίζουν εἰς τήν προτέραν ἐκκλησίαν, ὅπου ἐχειροτονήθησαν, καί ἐκεῖ μόνον νά ἐνεργοῦν τά τοῦ κλήρου. Εἰ δέ καί ἔφθασέ τινας ἕως τώρα νά μετατεθῇ ἀπό μίαν ἐκκλησίαν εἰς ἄλλην, μένων ἐν τῇ μεταθέσει, νά μήν ἀπολαμβάνῃ πλέον κᾀνένα σιτηρέσιον ἀπό τά τῆς προτέρας του ἐκκλησίας πράγματα, ξενοδοχεῖα, λέγω, πτωχοτροφεῖα, καί μαρτυρικούς ναούς. Ὅποιοι δέ τολμήσουν ὕστερα ἀπό τόν κανόνα τοῦτον τῆς μεγάλης Συνόδου νά κάμουν τί ἀπό αὐτά, οὗτοι νά καθαιροῦνται. Ἡ δέ ιστ΄ νεαρά κειμένη εἰς τόν γ΄ τίτλ., τοῦ γ΄ βιβλ. τῶν βασιλικ. διορίζει, ὅτι, ἂν ἀποθάνῃ τινός ἐκκλησίας κληρικός, νά μήν χειροτονῆται παρευθύς ἐκεῖ ἄλλος, ἀλλ’ ἐάν εὑρίσκωνται εἰς ἄλλας ἐκκλησίας περισσότεροι κληρικοί ἀπό τούς διωρισμένους, νά παίρνουσιν ἀπό ἐκείνους, καί νά ἀναπληρῶσι τόν ἀριθμόν τοῦ ἐλλείποντος κληρικοῦ, ἕως οὗ φθάσουν εἰς τήν ἐξ ἀρχῆς διορισθεῖσαν ποσότητα οἱ τῆς κάθε μιᾶς ἐκκλησίας Κληρικοί. Ὅρα καί τόν ιε΄ Ἀποστολικόν.
