Αὐρήλιος ἐπίσκοπος εἶπε· Ταῦτα οὕτω παρ᾽ ἡμῖν ἔχοντα, τά ἴσα τῶν ὁρισθέντων, ἅπερ τότε οἱ Πατέρες ἡμῶν ἐκ τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου μεθ᾽ ἑαυτῶν κατήγαγον, ἧς τόν τύπον φυλάττοντα τά ἑπόμενα καί ὁρισθέντα παρ᾽ ἡμῶν, βεβαιωθέντα φυλαχθῶσι.
Ὅ δέ λέγει ὁ Αὐρήλιος τοιοῦτόν ἐστιν∙ ὅτι ἃ παρ’ ἡμῖν εἰσιν ἴσα τῶν νῦν ἀναγνωσθέντων, ἃ οἱ Πατέρες ἡμῶν, ἤγουν οἱ πρό ἡμῶν ἐπίσκοποι ἤγαγον τότε, ὅτε ἡ ἐν Νικαίᾳ συνήθροιστο σύνοδος∙ ἦσαν γάρ ἐν τῇ συνόδῳ ἐκείνῃ, ὡς ἔοικε, καί ἐξ Ἀφρικῆς ἐπίσκοποι∙ εἰ οὕτως ἔχουσιν, ὡς ἀνεγνώσθησαν δηλαδή, ἔτι γάρ ἀμφέβαλλον περί αὐτῶν, διό καί ἠξίουν τούς πατριάρχας, ὡς εἴρηται, στεῖλαι αὐτοῖς τά ἴσα, βεβαιωθέντα παρ’ αὐτῶν, ἐάν καί τά παρ’ ἡμῶν ὁρισθέντα τόν τύπον ἐκεῖνον φυλάττωσι, καί ἐκείνοις ἕπωνται, φυλαχθήσονται βέβαια. Ἀναγνωσθέντος τοῦ ἁγίου συμβόλου, καθὼς ἐν τῇ πρώτῃ συνόδῳ συνετέθη, ὡσαύτως καί τῶν εἴκοσι κανόνων τῆς αὐτῆς συνόδου, πρός δέ, καί τῶν ἐν τῇ Ἀφρικῇ νομοθετηθέντων, καί διοριζομένων ἀπαράτρωτα φυλάττεσθαι τά κατά Νίκαιαν συνοδικῶς πραχθέντα καί ἀποφανθέντα, εἶπεν ὁ Αὐρήλιος, ὅτι τά παρά τῶν Πατέρων τῆς Ἀφρικῆς μετακομισθέντα ἀπό Νικαίας ἴσα τῶν τότε ὁροθετηθέντων, οὕτως ἔχουσιν ὡς ἀνεγνώσθησαν∙ καί ὀφείλουσι κατά τήν τούτων ἀκολουθίαν πραχθῆναι καί ὁρισθῆναι τά ἑπομένως λαληθῆναι ὀφείλοντα καί βεβαιωθῆναι, ἐφ’ ᾧ φυλάττεσθαι καί εἰς τό ἑξῆς. Τά ἴσα τῶν δεδογμένων τοῖς ἐν Νικαίᾳ, ἃ οἱ Πατέρες ἡμῶν ἐκ τῆς συνόδου μεθ’ ἑαυτῶν κατήγαγον, φυλαττέσθωσαν. Τά τοῖς ἐν Νικαίᾳ ἱεροῖς Πατράσι συνελθοῦσι τό πρῶτον δογματισθέντα τε καί κανονισθέντα, καί ἡ σύνοδος αὕτη ἐπικυροῖ, καί διατάττει φυλάττεσθαι. Ἐπειδή εἰς τήν παροῦσαν σύνοδον ἀνεγνώσθησαν, τόσον ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως, ἤτοι τό, Πιστεύω, ὅσον καί οἱ κ΄ κανόνες τῆς ἐν Νικαίᾳ ἁγίας καί οἰκουμενικῆς α΄ συνόδου. Ὁ α΄ οὗτος κανὼν διορίζεται, ὅτι ταῦτα τά ἀναγνωσθέντα, ἀπαραλλάκτως ἔχουσι καί τά παρά τῇ Ἀφρικῇ εὑρισκόμενα ἀντίγραφα, καί ἴσα τῆς ἀνωτέρω ὁμολογίας τῆς πίστεως καί τῶν κανόνων. Τά ὁποῖα οἱ εἰς τήν α΄ ἐκείνην σύνοδον τότε εὑρεθέντες Ἀφρικανοί Πατέρες, ἔφερον μαζή τους εἰς τήν Ἀφρικήν. Ἦσαν γάρ, ὡς φαίνεται, παρόντες ἐκεῖσε τῇ συνόδῳ καί ἐξ Ἀφρικῆς Ἐπίσκοποι.1 Λοιπόν ἀνίσως καί τά παρ’ ἡμῶν, ἤτοι τά παρά τῆς συνόδου ἡμῶν ὁρισθέντα (καί μάλιστα περί τῆς ἐκκλήτου τῶν Πρεσβυτέρων, καί Διακόνων, περί ἧς, ὡς εἴπομεν, ἀμφιβάλλοντες, ἔγραψαν πρός τόν Κωνσταντινουπόλεως, καί Ἀλεξανδρείας, νά ἀποστείλωσιν εἰς αὐτούς τά αὐθεντικά, καί ἀληθέστατα ἴσα τῆς ἐν Νικαίᾳ, τά ὁποῖα, ὡς φαίνεται, δέν εἶχον ἀκόμη ἀποσταλῇ) ἤ τά μέλλοντα ὁρισθῆναι, φυλάττουσι τόν τύπον καί τήν ἀκολουθίαν τῆς α΄ συνόδου, θέλουν διαμένει βέβαια, καί ἀπαρασάλευτα. 1Οὗτοι φαίνονται νά ἦτον ὁ Καρθαγένης Καικιλιανός, ὅστις ἦτον ἐπί Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, καί οἱ μετ’ αὐτοῦ κ΄ Ἐπίσκοποι, Δοσίθ. 997 τῆς δωδεκαβίβλ. Καθὼς καί ὁ κλεινός Εὐγένιος τοῦτο λέγει ἐν τῇ λογικῇ σελ. 304, αὐτό τοῦτο σημειοῦται καί ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς συνόδου ταύτης εἰς τό Ἑλληνικό.
